MAANDAG 21 MEI 2012

De lichamelijke en geestelijke mishandeling is vreselijk, en ik ben bang dat die alleen nog maar zal toenemen.
Er is immers steeds minder personeel beschikbaar, en de ouderen van nu zijn braver (minder assertief opgevoed) dan de ouderen van de komende decennia.

Enkele oplossingen:
- Stimuleren dat kinderen hun ouders weer in huis nemen.
( Financieel aantrekkelijk maken; een woon-unit in de tuin voor oma; etc.)
- Uitkeringstrekkers dwingen om dit soort werk te doen ( onder goede controle).
- Minder krampachtig doen over zelfmoord. Als ik alleen nog maar kommer en kwel voor de boeg heb, hoop ik de moed te hebben om er uit te stappen. Als ik dat in een goed gesprek met (2) artsen kan duidelijk maken, zouden ze mij een goed werkend pilltetje moeten geven. Want uiteindelijk : Wat heeft een ànder over mijn leven te zeggen? ( Het moet niet gekker worden !)

---

---

Ouders in huis nemen is ook niet altijd een oplossing. Mishandeling door kinderen komt helaas ook veel voor en is een taboe voor de buitenwereld.

Merkwaardig dat nu ineens een onderzoek van Movisie met Ruttgers wordt uitgevoerd. Er zijn al talloze onderzoeken gedaan bij bijvoorbeeld de thuishulp. De conclusie is dat het niet alleen gaat om de helpster (meestal vrouw), maar ook om de werkloze echtgenoot van die helpster of haar graaigrage kinderen, die indirect via hun partner of moeder veel inbraakgevoelige informatie krijgen.

En toch komen er bij zorgbehoevende (alleenstaande) ouderen 5 verschillende zorgverleners per dag over de vloer (waarbij ieder van die vijf haar eigen niet-gescreende familie heeft).

Het probleem is dat ons land aanbesteedt op lage kosten, dat de organisatie belangrijker is dan de hulpvragenden en dat de managers uitgaan van rekenmodellen in plaats van zorg en veiligheidsmodellen.

---

---

Heel erg dit. Een taboe. Een man heeft z'n bejaarde moeder mishandeld, kreeg dwangbehandeling in het ziekenhuis en contactverbod, maar had geld nodig en kwam dus toch weer elke dag bij z'n moeder en is z'n leven lang al door haar onderhouden naast z'n bijstandsuitkering en dus afhankelijk.

In de GGZ werkt het ook zo, maar dat is nog een groter taboe waar niet over mag worden gesproken omdat het dan geen bejaarden betreft, maar mensen in de kracht van hun leven, die worden volgestopt met medicijnen zodat ze niet meer weten wie ze zijn. De verpleegsters vragen dan om de bankpas, terwijl er geen bankpas nodig is op een PAAZ afdeling. Iemand die dit opmerkt is paranoide (handige diagnose).

Een zeer bekende truc op GGZ afdelingen van ziekenhuizen is om mensen die veel geld hebben te beschuldigen dat zij suicidaal zijn en hen dan op te sluiten en te beroven. Een beschuldiging van suicidaliteit is heel gemakkelijk voor GGZ personeel, geen suicidepoging nodig, en geen enkele aanwijzing voor suicidaliteit hoeft te worden aangetoond door het personeel, niemand die controleert of het klopt. De persoon wordt dan uit het leven getrokken, overvallen en beroofd. Advocaten en journalisten hebben zwijgplicht.

---

---

Hulpverleners, advocaten en journalisten hebben een zwijgplicht, maar ook een meldrecht. Dat houdt in dat zij (een vermoeden van) misbruik mogen melden zonder toestemming van de betrokkenen. Iedereen die op de hoogte is van een ernstig strafbaar feit moet hiervan aangifte doen. In het geval van mishandeling of misbruik van kinderen, ouderen en gehandicapten gaat het om een ernstig strafbaar feit. De slachtoffers zijn vaak niet in staat om zelf aangifte te doen. Ook kun je huiselijk geweld, mishandeling, ... anoniem melden.

---

---

Om te kunnen reageren moet u zich eerst hier registeren.
Reacties die niet voldoen aan de huisregels worden verwijderd.

Uw reactie

Wachtwoord   

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt