Mannen zijn altijd een maatschappelijk probleem geweest. We weten dat een fractie van hen een drang naar kinderen heeft. Het is bij hen een instinctieve behoefte die niet cultureel, religie- of plaatsgebonden is.

We kunnen een comité van waarheidsvinding samenstellen.

We kunnen zulke mannen opsluiten.

We kunnen ze laten castreren.

We kunnen ze in de ergste gevallen laten ophangen.

Maar we kunnen die instinctieve neiging van hen nooit tegenhouden, het is een deel van het menselijk leven.

De misdaad van priesters in de internaten kunnen we aan de kerken toedichten, maar je kunt het ook anders zien. Het zijn foute mannen die zich als priester hebben voorgedaan om zo zo dicht mogelijk bij kinderen te komen.

Wat de oorzaak van de aandrang van zulke mannen ook moge zijn, dit is wat er steeds gebeurt. Ze zijn altijd op plekken te vinden waar kinderen veilig en beschermd horen te zijn. Vroeger in de kerk waar God werd geacht de kinderen te beschermen en tegenwoordig in de crèches waar ze omgeven zouden moeten zijn door zorgzame leidsters.

Lees verder in De Volkskrant

Bron: De Volkskrant