DINSDAG 22 MEI 2012

"Wat dus niet faalt is het syteem en het ideaal van microfinanciering".
Nee, natuurlijk ligt het nooit aan de goede bedoelingen van de goede mens en zijn goede plannen.
Die zijn altijd boven elke kritiek verheven. Stel je voor zeg, kritiek op onze heilige 3- eenheid:
Ontwikkelingswerk+koningshuis+overheidsgeld.

Het ligt altijd aan het kwaad: kapitalisme (en vul zelf het lijstje maar aan: multinationals, farmaceutische/wapen industrie, Verenigde Staten, oliebaronnen, grootbanken etc.)

Nee: wat hier faalt is de idioterie van ontwikkelingshulp.
Die weigert al 50 jaar rekening te houden met menselijke slechtheid en menselijke domheid.
En daarvan is hier spraken, Niet meer en niet minder.

---

---

Om volgende Zlatans bij ter praten: het gaat helemaal niet over ontwikkelingshulp. Het gaat over microkrediet, verstrekt door Indiers aan Indiers. Dus het koningshuis en al die andere dingen hebben daarmee niet zoveel te maken.

---

---

Fictief kapitaal is kapitaal dat groeit zonder in de tussentijd iets van doen te hebben met productie van goederen. Oftewel je leent iemand geld, die dat met rente moet terugbetalen, zonder dat aan die ruimere terugbetaling een toename van productie ten grondslag ligt. De eerste debiteuren waren de regeringen in de Derde Wereld. Ze dreven hun landen binnen de kortste keren in de eerste schuldencrisis – in 1982 ging Mexico failliet. Verder werd de financiële markt uitgebreid met steeds meer 'financiële producten' die weliswaar aanspraak maakten op geld, maar die nergens door gedekt waren of zijn. Als deze aanspraken betaalbaar gesteld zouden moeten worden, moet iemand ervoor opdraaien. Vaak worden ze overgenomen door staten en mensen die daardoor een immense schuldenlast opbouwen –de Verenigde Staten alleen al hebben op dit moment een schuld van meer dan 10 biljoen dollar, nog zonder dat de gevolgen van de crisis worden meegerekend. Maar ook privé-personen spelen een rol, zoals de hypotheekcrisis in de VS laat zien. En ook van de staatsschulden krijgt uiteindelijk de bevolking de rekening gepresenteerd. De afbraak van sociale voorzieningen, de uitverkoop van publieke bezittingen, de vernieling van de infrastructuur: het gebeurt niet zonder reden.En vooral
arme mensen zijn de dupe van ons brulale en inhalige kapitalisme.Als men zich ervan bewust is dat dit proces, met overtollige productie waar geen vraag aan ten grondslag ligt en aanspraak op kapitaal waar alleen schuld tegenover staat, inherent is aan de structuur van het kapitalisme, is het natuurlijk onzinnig om van een ‘zelfstandige’ rol van de financiële markt te spreken. Het klopt dat in tijden van Keynesiaanse regulering de financiële markten hoofdzakelijk krediet beschikbaar stelden voor productie. Tegenwoordig is het de sector waar de winstcijfers behaald worden die elk kapitaal als voorbeeld dienen en die daarmee tekenend is voor de zogenaamde 'reële economie'. De sommen die circuleren in de financiële sector zijn ontstaan in deze reële economie en die wordt dus ook getroffen door de vernietiging ervan. De geschiedenis van het moderne financiële kapitalisme, of zo men wil: het neoliberalisme, is de geschiedenis van hoe de uitbraak van de crisis sinds eind jaren zestig, begin jaren zeventig, vooruit geschoven wordt. Dat kan nog een keertje voor een paar jaar lukken of het hele bouwsel stort dit keer in – maar vermijdbaar is de ineenstorting niet.Dat weten de neoliberale voorstanders van regulering ook. Zij staan nu even machteloos tegenover de ineenstorting van hun model als destijds de Keynesianen stonden tegenover de teloorgang van dat van hen. Wie nu niet stuurs 'gewoon doorgaan' aanraadt, of blind voor de geschiedenis een 'terugkeer naar Keynes' suggereert, kan alleen maar proberen door te blijven modderen. Maar de rek is er uit. Er moeten meer diepgaande, nauwkeurige vragen worden gesteld, veel dieper gaande breuken moeten zichtbaar gemaakt worden. De consequentie moet getrokken worden: het kapitalisme is een tot op het bot crisis-gevoelig systeem, een systeem dat op de lange termijn niet gecontroleerd en gereguleerd kan worden.

---

---

Beste GH, ik vind uw posts altijd interessant.
(Vorige keer over de situatie in China).
Maar U zou iets meer door de knieën moeten: wij zijn niet zo goed ingevoerd als U.
Kunt U het wat eenvoudiger zeggen, in uw volgende post ?

Mag ik een poging doen?

Dit is in grove lijnen wat er volgens mij gebeurt en gebeurd is, volgens mij:

Banken kunnen geld maken zodra iemand een lening bij hen afsluit.
Maar als die klant niet kan aflossen, dan is de bank de lul: dan moet ze uit eigen zak de lening aanzuiveren.
Dat maakte de bank voorzichtig.
Er is een limiet: de bank moet pakweg 3- 8 % van het geld dat ze uitleent in eigen bezit hebben.

Toen ontdekten de banken dat ze een doos vol met hypotheken konden vekopen aan beleggers en pensioenfondsen.
Daardoor kon de bank weer nieuwe leningen verstrekken. ( Want de doorverkochte leningen stonden niet meer te boek als lening.)

Toen ontstond er gebrek aan onderpand.
In landen als China en Spanje is dat opgelost door enorme hoeveelheiden huizen te bouwen ( waar geen kopers voor zijn.)
In Amerika is dat opgelost door ook aan armen huizen te verkopen.
Maar als die niet hun aflossing kunnen betalen, dan moet de bank toch betalen?

Nee, dat had men een soort 'verzekering' voor bedacht. ( Alleen mocht het geen verzekering heten, want dan zou de verzekeraar ook aan eisen moeten voldoen dat hij , in geval van uitkeringsplicht, ook daadwerkelijk genoeg geld in kas zou hebben. Men noemde het geen verzekering , maar een ruil: een swap, een credit default swap,CDS.
De ruil was: 'Als ik jou nu elk jaar een premie betaal, dan moet jij voor de gevolgen opdraaien als deze huizenkoper niet aan zijn verplichtingen kan voldoen.'
Het was dus gewoon een verzekering.

Zolang de huizenprijzen zouden stijgen zou het kaartenhuis in tact blijven.
We weten hoe het afliep.

Het kwalijke is dat Greenspan de rente steeds heel laag hield voor de banken, zodat ze erg goed konden verdienen op geld dat ze uitleenden.
Ook kwalijk was dat de Glass Steagall wet was afgeschaft. Nu konden de banken ook met ons spaargeld aan dit casino deelnemen.

---

---

Kapitalisme is niet goed of slecht maar een weerslag van de natuur, een streven naar efficiëntie. Neutraal dus. Of zelfs Goed, zie Ayn Rand (http://www.capitalismmagazine.com/economics/money/1826-francisco-s-money-speech.html):

"So you think that money is the root of all evil?" said Francisco d'Anconia. "Have you ever asked what is the root of money? Money is a tool of exchange, which can't exist unless there are goods produced and men able to produce them. Money is the material shape of the principle that men who wish to deal with one another must deal by trade and give value for value. Money is not the tool of the moochers, who claim your product by tears, or of the looters, who take it from you by force. Money is made possible only by the men who produce. Is this what you consider evil?
...
Until and unless you discover that money is the root of all good, you ask for your own destruction. When money ceases to be the tool by which men deal with one another, then men become the tools of men. Blood, whips and guns--or dollars. Take your choice--there is no other--and your time is running out."

---

---

Ja, het kan natuurlijk niet dat er nog mensen zijn die niet het juk van schulden dagelijks moeten dragen...

---

---

Conan, stoere mijnheer die Francisco d'Anconia. Maar hij is bedacht door Ayn Rand, en zij kiest voor de primitieve struggle for life.
Wat daarna komt is de ontwikkeling van de mensheid is het mededogen en mogelijk het socialisme.
Dat wil nog wel eens doorslaan, maar je kunt niet ket kind met het badwater weggooien.

Ik heb zelf ook enkele heel eenvoudige theorieën over geld op mijn blog gezet.
Die klinken lang niet zo stoer als Francisco, maar mijn doel is ook anders: Ik wil rücksichtslos de Waarheid achterhalen.
Laat me horen als je fouten ontdekt hebt.

Het is een reeks van 5 of 6 stukjes over geld. Ik heb er nu drie klaar.

Hier: http://xevolutie.blogspot.com/2011/01/90-rijkdom-en-geld-deel-1.html

---

---

Het fenomeen zelfmoord in India hoort verteld en onderzocht te worden in een bredere context.

Ramachandra Guha beschrijft in zijn boek: 'India na Ghandi' dat er ook onder de boeren massaal zelfmoord wordt gepleegd.
De boeren verarmen ook door de nieuwe industrieën, waardoor ze hun land verliezen. Volgens Guha wordt het onverdraaglijk voor hen om hard te werken voor een lage opbrengst en met toenemende schulden. Ze waren wel gewend aan die harde situatie, maar de tegenstelling met het succesvolle deel van de Indiërs maakt het boerenbestaan ineens onverdraaglijk.

India houdt het Westen de spiegel voor van de uitkomsten bij neoliberale politiek.
Er ontstaat een rijke, hoogopgeleide middenklasse die leeft van de dienstensector, vooral van de ICT. Echter, een kwart van de enorm grote bevolking leeft in uitzichtloze armoede. Het sprookje dat de armen rijker worden als er exorbitant rijken zijn, klopt niet.

Daarnaast is er een enorme trek van het platteland naar de grote steden. Maar daar is geen werk voor de nieuwkomers. Dus leven veel werkelozen in sloppen rondom de steden. De werklozen beconcurreren elkaar in de strijd om het bestaan. Ze worden uitgebuit door de zichzelfverrijkende middenklasse, die hen niet in dienst neemt. Ze worden alleen voor losse arbeid betaald en dat voor een schijntje waar nauwelijks van te overleven valt (volgens em. prof. Breman, socioloog).

---

---

ik hoorde ca. een jaar geleden een interview op BNR radio, met een specialiste op het gebied van micro-krediet. Zij deed uit de doeken dat de microcredieten bv in India voor het overgrote deel worden gebruikt voor bruidsschatten enzo. En dus niet wat wij mogelijjk denken om kleine bedrijfjes op te richten.

---

---

Om te kunnen reageren moet u zich eerst hier registeren.
Reacties die niet voldoen aan de huisregels worden verwijderd.

Uw reactie

Wachtwoord   

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt