WOENSDAG 23 MEI 2012

"Nu zou je kunnen denken: hoe beter je het doet, hoe minder subsidie je krijgt."

Hee Halbe, suffe slaapkop, is dat niet juist de bedoeling van subsidie?

Subsidie (van Latijn subsidium: ondersteuning, hulp, bijstand) is een tijdelijke bijdrage van de overheid of een non-commerciële organisatie ten behoeve van het starten, dan wel een permanente bijdrage voor het uitvoeren van een activiteit waarvan het economische belang niet direct voor de hand ligt. Als het economisch belang van een te starten activiteit wel voor de hand ligt, spreekt men meestal van investeringspremie.

---

---

Vooral dat permanente in de vorige reactie spreekt mij aan als belastingbetaler.
Ik wens om die reden overtuigd te worden van het permanente positieve effect van de subsidie op de gesubsidieerde activiteit.

Dat effect mis ik in de gesubsidieerde "kunst" gezien de onkunstzinnige eigenschappen van het overgrote deel van de "kunst"productie.
Kwestie van (gebrek aan) smaak, zullen mijn tegenstanders zeggen.
Kan men geen referendum hierover organiseren?

Mag niet van de cultuurpausen en hun hiërarchie van kunstbischoppen en - priesters en -kosters en
- misdienaars.
Die gesubsidieerd worden.
Omdat dat "nuttig" is.
Voor henzelf.

---

---

Geld ontvangen voor werk waar niemand om vraagt. Mooi hoor ... Wie bepaalt eigenlijk wat subsidiewaardig is? En hoe voorkomt men belangenverstrengeling en vriendjespolitiek? En wat kost het om dat weer te controleren? Of is er geen controle?

---

---

Een poosje terug hadden we het over opmerkingen van Bosma over Mozart. Toen schreef ik onder andere het volgende:

"Commerciële kunst is van alle tijden, gesubsidieerde kunst ook. Er geldt hetzelfde voor als voor wetenschap: Wetenschap en kunst die commercieel wordt verkocht, is bijna per definitie niet nieuw en grensoverschrijdend want kennelijk voor een breed publiek "consumeerbaar". Je komt alleen tot nieuwe ontwikkelingen als de gemeenschap getalenteerde wetenschappers en kunstenaars in staat stelt om hun ding te doen. Niks hobby van een kleine elitaire groep."

Het enkele feit dat het niet gemakkelijk is om te bepalen wat subsidiewaardig is, leidt niet tot de conclusie dat we dan maar moeten stoppen met subsidiëren. Daarmee gooien we met het badwater een kind weg. Want we willen wel vernieuwing. Daarom moeten we kunst en wetenschap subsidiëren. Maar het blijft moeilijk om te besluiten wie dan wel en wie niet iets krijgt. Zweten voor de besluitvormers. Ze krijgen altijd de afvallers èn de wantrouwende types van hierboven over zich heen.

---

---

Leuke stigmatisering. Niet de kunstenaar is een afvaller, maar ik.. blijkbaar. Sorry voor het doorbreken van de mentale blokkade, maar ik weet goed wat ik vermieuwend vind en wil niet dat iemand anders dat bepaald, met mijn geld in handen.

---

---

Om te kunnen reageren moet u zich eerst hier registeren.
Reacties die niet voldoen aan de huisregels worden verwijderd.

Uw reactie

Wachtwoord   

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt