Reacties (11)
Het gaat met name om voedsel en grondstofprijzen die stijgen. Voor de genoemde economen, beleggers en zelfs 'topbeleggers' is dit misschien niet zo'n groot probleem. We hebben al zo'n cyclus gehad voor de crisis en het is juist een teken dat de wereldeconomie weer hard groeit, met name industrieele productie. Waar het eerder een probleem voor is zijn de mensen voor wie voedsel een groot deel van de uitmaakt. Daar hoort die 'investeerder in Singapore' vast niet bij.
En oh jee, de opmerking: 'geld heeft geen basis in de echte wereld'. Heeft de FT dat gezegd? De 'echte wereld' heeft ook geen basis. Hij zweeft in de ruimte maar we gebruiken hem wel want hij is nuttig. Is dat ook een probleem?
Geplaatst op: zaterdag 22 januari 2011 | Door: Lennart
Ondanks dat er veel nieuw geld gecreëerd wordt blijft het huidige fiat geld snel verdampen tot de bodem van het toelaatbare.
Dus er niet meer en ook niet minder geld in omloop, wel meer schulden.
Als deze strijd gestreden is en de geldpersen blijven draaien rest ons alleen de inflatie.....we zitten aan de rand.
Geplaatst op: zaterdag 22 januari 2011 | Door: loper
Het zou leuk zijn als mijn hypotheek net zoveel waard als een postzegel zou zijn.
Geplaatst op: zondag 23 januari 2011 | Door: Herman Goedertier
Sinds het einde van de jaren 1960 overleeft het kapitalisme zichzelf inderdaad door steeds meer een beroep te doen op krediet. In 1967 begon de wereldeconomie te vertragen. En sindsdien, van decennium tot decennium, is de groei steeds verder afgenomen. Het enige antwoord van de bourgeoisie daarop is dat ze haar systeem altijd aan een infuus hield door steeds krankzinniger sommen te injecteren in de vorm van krediet (grote en grove schulden) en het kunstmatig laag gehouden van inflatiecijfers Momenteel 2011 barst de crisis opnieuw open terwijl de schuldenlast onvoorstelbare hoogten heeft bereikt. Die duizelingwekkende cijfers tonen duidelijk aan dat de huidige financiële crisis en de verborgen (leugen) inflatie vele malen erger is dan alle andere die eraan voorafgingen.Worden we dan elk jaar een beetje armer? Als de werkelijke inflatie 10 procent bedraagt en de gemiddelde loonstijging 3 procent is dit inderdaad het geval. Een gedeelte van dit werkelijke inflatiecijfer wordt gecompenseerd door technologisch ontwikkeling. Bovendien is er nog een toegenomen arbeidparticipatie. In de hele westelijke wereld is de arbeidsparticipatie van vrouwen de afgelopen 40 jaar spectaculair toegenomen. Was in de jaren zestig en zeventig een modaal inkomen nog voldoende om een gezin te onderhouden en een eigen huis te kopen. Tegenwoordig is in vrijwel de hele westelijke wereld ongeveer twee maal modaal inkomen nodig om een gezin te onderhouden en een hypotheek af te sluiten. Het prijsniveau heeft zich in zekere zin aangepast aan de toegenomen arbeidparticipatie. In die zin zijn we allemaal een stuk armer geworden. WONDER BOVEN WONDER: ook dit jaar en volgend jaar zal de inflatie in de Eurozone en in de Verenigde Staten weer op het gewenste (bedrog) niveau van 2 tot 2,5 procent uitkomen. En de leugen van het kunstmatig laag gehouden inflatiecijfer regeert maar voort.
Geplaatst op: zondag 23 januari 2011 | Door: G.H.
Allemaal autocratisch onderdrukte populaties, op vier na. Maar, maar als u het objectief komt nalezen. Is het jullie werk.
Voorbeeld;
Oekraine, Bulgarije, Letland en Roemenie. Allemaal de invloed van de vroegere Sovjet unie. Maar met jullie expansie van Europa dachten jullie, de sovjets vernietigen.
Maar de Islam is veel steviger gebouwd tegen kritiek
Wat ik al eerder betoog, en blijf betogen!
Houdt op met jullie dichtomie!
Geplaatst op: zondag 23 januari 2011 | Door: Hij verwildert
Hij verwildert,
Dit is domme wartaal.
Geplaatst op: zondag 23 januari 2011 | Door: Abbi
Irving Fisher (1867 – 1947) is een van die economen met een relevante erfenis. Een bekende vergelijking door hem opgesteld is de zogenaamde Verkeersvergelijking van Fischer.
De vergelijking luidt: MV = PT en houdt in dat er gelijkheid bestaat tussen de geldhoeveelheid in het monetaire systeem (M, money) vermenigvuldigt met de omloopsnelheid van deze geldhoeveelheid (V, velocity) enerzijds en anderzijds het prijspeil in het systeem (P, price) vermenigvuldigt met het aantal transacties dat in dat systeem plaatsvindt (T, transactions). Op basis hiervan begrijpt u het veelgehoorde argument vandaag de dag dat het aanzetten van de geldpers volgens deze vergelijking wel moet leiden tot inflatie.
Normaalgesproken is dit juist wanneer de bekende economische term ceteris paribus op de vergelijking van toepassing is.
De feiten liggen niet zo simpel. Want in een omgeving zoals we die post-september 2008 in het financiële systeem aantroffen, een zogenaamd Minsky-Moment - genoemd naar de Amerikaanse econoom Hyman Minsky, die een theorie ontwikkelde over wat er gebeurt wanneer banken elkaar geen geld meer durven te lenen, geld moeten vasthouden (hoarding) en snel hun marktrisico verlagen -, schiet de V component zeer snel omlaag. Dit wordt gevolgd door een proces dat we de-leveraging noemen, het verkleinen van de balans, waardoor ook nog eens de girale component van M in snel tempo omlaag schiet. De banken houden het geld vast en vertrouwen hun klanten niet meer aan wie zij, vlak voor dat Minsky-moment nog zonder probleem geld uitleenden.
Dat banken hun balans verkleinen, kunt u nagaan wanneer u deze vandaag vergelijkt met die van twee jaar terug.
Dus beide variabelen M en V aan de linkerkant van de vergelijking schieten naar beneden
Hierdoor moet er aan de rechterkant ook iets fors omlaag. Het eerste dat er gebeurt is dat de T eraan gaat, ofwel: het instorten van de economie. Dat leidt al zeer snel tot een daling van het prijspeil, deflatie dus. Het enige wapen dat centrale banken hebben om dit rampscenario, volgend op de liquiditeit- en kredietcrisis te voorkomen, is om als een dolle geld te creëren en lage rentes in te voeren. Hiermee kun je de M in ieder geval overeind houden tijdens dat hoarding en de-leveraging proces bij de banken. Maar daarmee heb je de dalende V nog niet gestut. Dus moeten ze nog veel meer geld creëren. In theorie: als de V naar nul daalt, kan de hoeveelheid geld naar oneindig, zonder dat dit de relatie met de term PT aantast. Ofwel, zonder dat het inflatie oplevert.
Wanneer banken zo ver zijn dat ze langzamerhand weer wat vertrouwen in elkaar krijgen, moeten de centrale banken dus zo snel mogelijk geld aan het systeem onttrekken, ofwel M moet snel omlaag worden gebracht. Immers, bij een zeer hoge geldhoeveelheid is er volgens MV = PT maar een heel klein beetje stijging in V nodig om de inflatie aan te jakkeren. Want ondanks dat T eerst omhoog schiet, zal de P heel snel volgen. Winkeliers hebben snel in de gaten dat er geld zit onder de mensen en dat ze het willen uitgeven. Dus verhogen ze hun prijzen.
Tot dusver hebben de centrale banken de boel redelijk onder controle.
Deze week verschenen de inflatiecijfers in het Verenigd Koninkrijk. In december bedroeg de CPI, de inflatiemaatstaf voor consumenten, 3.7% in vergelijking met december 2009. In november was dat nog 3.3% in vergelijking met een jaar geleden. Nu zou je kunnen denken: dat is goed nieuws, want het lijkt erop dat we dus uit de crisis zijn: MV is gelijk aan PT, de prijzen lopen op, de transacties gaan meestal als eerste omhoog, dus er moet wat positiefs gebeurd zijn met die term MV en wel met de V in het bijzonder.
Dit lijkt niet het geval te zijn. In de cijfers zijn de volgende details zichtbaar: er is een BTW-stijging doorgevoerd, van 17,5% naar 20% (T omlaag!) en tevens zijn de prijzen opgelopen van – let op – vliegkosten, brandstofkosten en voeding. Daarnaast stegen de kosten voor de nutsproducten, waarschijnlijk gedreven door hogere electriciteitskosten.
Als u de markten een beetje gevolgd heeft, dan ziet u al snel dat veel van deze kosten een grondstofcomponent in zich hebben. De Engelse Centrale Bank (BoE) kan wel die M reguleren en tot op zekere hoogte het wel en wee van de V, maar niet die internationale grondstofprijzen, die de Engelsen gedicteerd worden door de wereldmarkt.
Nu wordt er geroepen dat de Engelsen de rente zullen gaan verhogen, om de stijgende inflatie te keren. Een beproefd recept om de M te verlagen, wanneer oververhitting voor de economie dreigt. Dat is hier echter niet het geval.
Ik vraag me daarom af of dit een juist besluit zou zijn. Het lijkt mij dat een stijgende P bij een gelijkblijvende V alleen maar kan worden tegengegaan door de M nog verder te verhogen (!) en niet te verlagen. De T zal juist wel iets omlaag gekomen zijn, door die hogere prijzen en die BTW-verhoging. Maar M omlaag en dus P omlaag zal hier niet opgaan ben ik bang.
Zolang de relatie MV nog niet in orde is en de banken nog niet normaal functioneren, levert een hogere rente weinig op behalve het afbreken van het in Engeland zeer broze economisch herstel. Het hogere prijspeil wordt er niet door tegengehouden, immers de Britse consumenten hebben nog steeds die grondstoffen nodig, of de rente nu hoog of laag is. De vraag is dan: exporteren de Britten genoeg. Want als je uit het buitenland iets moet kopen, dan kun je je daartegen wapenen door aan het buitenland iets te verkopen dat het buitenland graag wil hebben.
Ik ben bang dat de Britse economie op dit moment niet veel te exporteren heeft. Ze zitten in de val. Stagflatie ligt bij een renteverhoging op de loer. Ik kan me daarom voorstellen dat ze de rente niet verhogen en de economie en de export verder pogen aan te jagen. De prijsinflatie van de grondstoffen zullen ze dan op de koop toe moeten nemen. Voor het Britse pond lijkt me dit alles slecht nieuws.
Geplaatst op: zondag 23 januari 2011 | Door: eva
@Abbi,
Deze comment van mij was bedoelt in een ander stuk. Over de 25 meest instabiele landen. Effe niet opgelet!
SORRRY!!!
Geplaatst op: zondag 23 januari 2011 | Door: Mocrolicious
QE3 zal de US Dollar het laatste zetje geven.
Komt ervan als je Keynesiaanse linksmensen het monetair beleid laat maken. De geldhoeveelheid is al zo ruim, dat Amerika al hyperinflatie zou kennen, ware het niet dat het nog altijd de wereldreservemunt nummer 1 is. Nog wel.
Na QE3 en, dat speelt nu ook al in het congres (zie ook De New York Times), het scheppen van de wettelijke mogelijkheid individuele staten bankroet te laten gaan, wordt het onbetaalbaar voor de overheden om geld aan te trekken. Een bail-out van de staten is nu al niet meer te betalen, dus ze gaan straks failliet.
10 zeker, 16 andere waarschijnlijk ook. Tel daarbij op dat de mensen niet meer zo zelfredzaam en flexibel zijn als in de jaren '30 van de vorige eeuw en bedenk dan maar eens wat er gaat gebeuren.
Europa is de volgende. Praatjes dat de Euro het goed doet slaan nergens op. Ja: als je de Euro afzet tegen de US Dollar.
Doet hetzelfde t.o.v. de Zwitserse Frank en het beeld wordt heel anders. Een Bail-out voor Portugal zit in de pijplijn, maar Spanje is de volgende. En dat wordt te duur.
De ECB gaat dus nog een (illegale) stap verder: na het illegaal opkopen van Grieks staatspapier (de ECB màg dat helemaal niet), gaan ze straks eurobonds uitgeven. Mogen ze ook niet en het gevolg is dat Nederland, Duitsland en de andere min of meer gezonde Eurolanden straks teveel moeten betalen voor hun financieringsbehoefte.
Laten we svp heel snel uit de Eurozone stappen. Dat kost wellicht een miljard of wat, maar blijven zitten wordt veel en veel duurder. Haal ons goud terug uit de kluizen in Frankfurt en geef ons de Gulden terug. Wellicht houden we dan zelfs nog iets aan pensioen over.
Geplaatst op: zondag 23 januari 2011 | Door: Angus McPhart ()
Redenen voor landen als China en India om hun interne problemen aan te pakken. China's economie raakt oververhit doordat ze de munt angstvallig laag houden. Door die keuze hebben ze weinig middelen om de infaltie te bestrijden. India heeft het probleem van een verschrikkelijke infrastructuur. Daardoor kunnen boeren in het ene deel van het land niets doen aan een schaarste in het andere deel, omdat het vrijwel onmogelijk is dingen op tijd te vervoeren.
Overigens zijn voedsel en energieprijzen nou eenmaal volatiel. Een kleine piek moet je dus niet meteen om gaan schreeuwen. Duurdere voedsel en grondstofprijzen zullen op de lange termijn een feit zijn. Maar als je naar core inflatie kijkt, de inflatie van zaken die minder flexibel van prijs verschieten en die dus vastgesteld worden met de lange-termijn inflatieverwachting in gedachte, dan ligt de inflatie juist historisch laag. Eerder nog riep Trichet dat we juist op deze maatstaaf moesten letten, toen hij nog hoger dan CPI lag. Trichet kiest dus subjectief de maatstaaf die het beste bij z'n beleid past
Geplaatst op: dinsdag 25 januari 2011 | Door: Lennart
Weggewikt door de
redactie.
Geplaatst op: maandag 31 januari 2011 | Door: adam
Reageren