Leeft Martin Bril 2 jaar na zijn dood nog voort in zijn boeken?

zondag 23 januari 2011
Door: Gerard Driehuis
Categorie: Cultuur - Boeken

Toen Martin Bril (1959-2009) veel te vroeg overleed vond er een kort maar vinnig debat plaats tussen het Nederlandse volk, dat in zijn geheel zeker wist dat er een groot litterator was heen gegaan en daarnaast een goed en bijzonder mens, en een klein groepje journalisten die het ook rot vonden dat Bril zo vroeg dood was gegaan, maar niet helemaal zeker wisten of nationale rouw nou echt nodig was.
Deze maand komt er een nieuw boekje uit van Bril. Dat wil zeggen: de stukjes zijn allemaal al eens ergens gepubliceerd, maar niet in deze samenhang: ze gaan namelijk allemaal over 'meisjes', een onderwerp waar Bril veel over schreef.
Dat is een mooi moment om nog eens na te denken over de historische betekenis van Martin Bril, voor de litteratuur en voor het land. Niet boos worden: het is een simpele vraag.
Trouwens: het gaat eigenlijk ook verrassend goed zonder Harry Mulisch, en dat hadden we ook niet verwacht.

Flaptekst
‘Al drentelend kwam ze naast me te staan. Ik in de auto, het raampje open, zij op de halte. Toen onze blikken elkaar kruisten, glimlachte ze even, wat me verbaasde, want ik had een slecht humeur door de dingen waar ik aan dacht. Toch raakte de glimlach me, en ik glimlachte terug, in de hoop dat het meisje er inmiddels geen spijt van zou hebben.

Het gebeurt wel vaker dat iemand naar me glimlacht op straat, en zelf lach ik ook heel wat af, bij voorkeur naar meisjes en vrouwen, ik weet ook niet hoe dat komt. Maar met gehoofddoekte meisjes heb ik het altijd moeilijk - mag je wel naar ze glimlachen? Of ben je dan een viezerik?
Het meisje glimlachte opnieuw. Royaal ook, niet zuinig, niet verlegen, niet besmuikt, nee, volledig - een echte smile.’

In Meisjes zijn Martin Brils mooiste verhalen verzameld over meisjes, vrouwen, moeders en dochters. Meisjes op straat, meisjes in de bushalte, meisjes in de snackbar, en meisjes op het Binnenhof: Bril kwam ze overal tegen, en hij schreef er zijn leven lang over.
Verschijnt zeer binnenkort. €12, 50
Bestel het boek voor 12,50 zonder verzendkosten

Meer berichten:

'Elsbeth Etty schrijft stukken over in een slecht en rammelend boek'

5 manieren om het opstandig gedrag van je kind aan te pakken

'De PvdA heeft geen visie op de islam en kijkt neer op allochtonen'

Oud-spion: ‘Prinses Mabel was BVD-agent’ (update)

Waarom je kinderen maar beter niet té slim kunnen zijn

Günter Grass met hartproblemen in het ziekenhuis

Reacties (4)

Zou het voor zijn dochters ook verrassend goed gaan zonder Harry Mulisch? Wat een gevoelloze laatste zin.

Geplaatst op: zondag 23 januari 2011 | Door: Wijsneuzel

Wijsneuzel heeft zijn naam goed gekozen!

Driehuis' laatste zin is absoluut niet ongevoelig. Ik heb me echt geërgerd aan de pathetische uitingen van nationaal verdriet bij het overlijden van Mulisch. Erg voor zijn naaste familie, natuurlijk. Maar Nederland doet het prima zonder Harry Mulisch.

Geplaatst op: zondag 23 januari 2011 | Door: Jannie

Ik las een krant. Plotseling stond er elke dag in die krant een stukje van Martin Bril. Ik sloeg dat altijd over. Voordien stond er op die zelfde plaats in de krant altijd iets leuks, iets luchtigs. Maar met de komst van Martin Bril was die plaats in de krant verloren. Er was geen leuk stukje meer, de voorplaat van de krant kon in een keer worden omgeslagen. Ik ben immuun voor koppen, advertenties worden voor mij verborgen achter een ingebouwd advertentiefilter. En het schreeuwerige hoofdartikel dat achter de evenzo schreeuwerige kop schuil ging heeft mij nooit geboeid.

Vóór Martin Bril was er alleen op de voorpagina dat ene kleine hoekje met soms iets grappigs, soms iets om over na te denken, het enige echte nieuws dat er op de voorplaat stond, al het andere nieuws was de avond ervoor al op TV geweest.

Ná Martin Bril kwam er een oneindige stoet met literaire dwergen die allemaal nog eventjes de kist mochten aanraken. Ter eigen eer en ter eigen glorie! Die oneindige rij met epitafisten was zo lang dat het een wonder mag heten dat in de dagelijkse herdenking van Bril geen van de rouw-beklagers zelf onder de groene zoden is geraakt.

Het hele oeuvre van Martin Bril laat zich samenvatten in één woord, en na dat ene woord hoeft men niets meer van Martin Bril te lezen, al het werk gebundeld in één woord: rokjesdag! De boeken van Martin Bril naar De Slechte brengen heeft geen zin, het wordt toch niet meer verkocht, de beslommeringen en overdenkingen waren te persoonlijk en te tijdgebonden, niets zal de tand des tijds weerstaan. Behalve dat ene woord. Er zijn veel mensen die minder hebben bereikt in het leven, er zijn ook veel mensen die meer eerbiedwaardigs hebben gepresteerd.

Er hoeft niet stilgestaan te worden bij de dood van Martin Bril, behalve door zijn familie en zijn vrienden. Ik hoop dat er voortaan geen minuut stilte gehouden gaat worden op de avond van de herdenking van de dood van Martin Bril. Ik hoop dat er bij de vijf, de tien, en de twaalf-en-een-half jarige herdenking van de dood van Martin Bril geen zwart-omrande krant in de kiosken zal liggen. Tevens hoop ik dat de Volkskrant inmiddels is opgehouden met de dagelijkse herdenking van Martin Bril, ik lees die krant niet meer. Maar is het ook gek? Er gaan per dag honderden mensen dood, voor al hun familie is dat een tragedie of soms zelfs een ramp. Maar het blijft allemaal wel persoonlijk, men kan niet stil blijven staan bij elk individu. Ook al heeft dat ene individu de Nederlandse taal opgeleukt met maar één woord.

Geplaatst op: zondag 23 januari 2011 | Door: vanhetgoor ()

De nijd die Bril afroept blijft me verbazen. Dat beschamende stuk dat een tijdje na zijn dood in HP De Tijd stond, maar ook wat opmerkingen hier.

Dat gezeur over de plaats die zijn column innam, alsof je verplicht bent elke letter in de krant te lezen en te beamen.

Het is niet alsof het succes Bril was komen aanwaaien en dat hij daarom moet worden afgezeken. Hij heeft er ontzettend hard voor gewerkt. En over het algemeen was hij ook een ingoeie jongen. Ik denk nog vaak aan hem.

Geplaatst op: zondag 23 januari 2011 | Door: herman

Reageren


	Sarrazin: Duitsland steunt de euro vanwege de Holocaust Volgens Thilo Sarazzin is er een rechtstreeks verband tussen de Holocaust en de euro. Het hele Europese experiment, en [...]


	Aan Wilders' verdiende geld gaat naar vluchtelingen Meindert Fennema, hoogleraar politieke theorie aan de Universiteit van Amsterdam, heeft aangekondigd dat hij een fonds [...]


	Waarom juist mannen meer romans zouden moeten lezen Mannen zijn goed in van alles (jagen, snoeven, autorijden), maar sociaal vaak beneden de maat. Daar is een remedie [...]


	Geert Wilders is aangekomen in New York PVV leider Geert Wilders is maandagochtend aangekomen in New York. Hij gaat daar zijn boek promoten, en aldoende ook [...]


	Koningen en koninginnen In 2004 kwam Delphine Boël, kunstenares én buitenechtelijke dochter van Koning Albert II van België, [...]


	(Foto's) Wonderbaarlijke, unieke rijdende biebs Nederland kent de bibliobus, een rijdende bibliotheek die naar wijken gaat waar een bibliotheekvestiging ontbreekt of [...]