Dat brengt me op de vraag waarom Nederlandse acteurs eigenlijk altijd zo schreeuwen.

Tommy Wieringa

dinsdag 25 januari 2011
Categorie: HET BLOG

De Volkskrant berichtte onlangs een paar keer over de marginale staat van de Nederlandse speelfilm. Recente publiekssuccessen ontnemen het zicht op een industrie in verval. Onder andere wordt er gewezen op een ongunstig belastingklimaat en het tekortschieten van de scenaristenopleidingen.

In het Volkskrant Magazine van zaterdag jl. geeft Herman Koch het genadeschot: ‘De beslissing is eigenlijk wel genomen: er mag geen Nederlandse film van mijn boek komen. Ik heb nog liever een Amerikaanse B-film dan een Nederlandse A-film – voor zover die al bestaat.’

Een paar jaar geleden had ook ik te maken met de wetmatigheid dat in Nederland elke bestseller moet worden verfilmd. Het werd een langdurige, vruchteloze kennismaking. Een handvol producenten meldde zich voor de rechten, soms gesecondeerd door een inderhaast opgetrommelde regisseur. In de loop van de tijd werd me duidelijk dat er onder Nederlandse filmmakers een pijnlijk gebrek aan eigen ideeën bestaat. Ze verlaten zich geheel en al op verhalen van anderen. Bestsellers zijn een gemakkelijk doelwit, daarmee zijn de eerste vijftigduizend bezoekers alvast binnen, is de gedachte. Er zijn maar een paar regisseurs die zelf een verhaal bedenken en het scenario schrijven. Het is geen gewaagde veronderstelling dat daar betere, noodzakelijker speelfilms van komen.

Lees verder bij De Pers

Bron: De Pers

Meer berichten:

De eindeloze crisis

Journalistiek van alledag

Er zijn geen problemen met allochtonen

Bloed, Zweet & Tranen

Experiment

De verbluffende lenigheid van Liesbeth Spies

Reacties (3)

Ja ik had het gezien dat van Koch, en ik riep nog: "Zie je wel!"

Ik heb de eer gehad bijna 10 jaar in een buitenland te wonen met een niet onaardige filmindustrie, Frankrijk. De eerste Nederlandse "hit-film" die is zag was: "De Gelukkige Huisvrouw". Ongelofelijk wat een boel shit. Dat niemand zo'n script leest voordat de lampen worden uitgepakt. Onsamenhangende zooi, als je mij vraagt geschreven op Carice... Nou en die heeft haar top, als ze gek mag spelen in het tehuis, en dan komt ineens de Gelukkige Huisvrouw deel 2, waarin een onverwerkte relatie met vader als een duveltje uit het doosje springt én alle hoofdpersonen een ware karakterverandering hebben ondergaan.... Ongelooflijk, ik kan kwaad worden bij zo'n grote minachting voor het publiek.

Maar ja 't is een film geproduceerd door een TV producent, de makers van "Woensdag Gehaktdag" of zoiets. Die man, Oerlemans kan ook regisseren: 'Komt een Vrouw bij de dokter', en da's inderdaad zo'n ordinaire schreeuw film... In Nederland is er een lage roemdrempel. En er staan schreeuwende doordraaitypes omheen die het de hemel in prijzen.

Wieringa maakt wel een denkfout die ten grondslag ligt aan andere nederlandse speelfilm ellende:Er zijn maar een paar regisseurs die zelf een verhaal bedenken en het scenario schrijven. Scenario schrijven en regisseren zijn echt twee totaal verschillende disciplines. En wanneer een scenarioschrijver zijn eigen film moet regisseren, of een regisseur zijn eigen verhaal moet bedenken, wordt het helemaal nooit wat!

Regel 1: een film maak je niet in je eentje.
Regel 2: een scenario schrijf je niet zonder redactie.

Geplaatst op: dinsdag 25 januari 2011 | Door: Cornelis Berend

Ja, voor originele verhalen moet je niet bij Nederlandse filmmakers zijn...

Nederlandse films hebben eigenlijk altijd gebruik gemaakt van provoceren om bezoekers te trekken, want wat moet je anders wanneer je geen originele verhalen en personages kunt bedenken? Niet-functioneel naakt en een overdaad aan scheldwoorden (onbedoeld geparodieerd door de New Kids) trokken de nieuwsgierige kijkers, maar dat werkt tegenwoordig niet meer.

Overigens geldt precies hetzelfde voor Nederlandse schrijvers dus als er een Nederlandse boekverfilming aankomt weet je al hoe laat het is.

Geplaatst op: woensdag 26 januari 2011 | Door: Jan

waarom is het geluid altijd slecht in de nederlanse film, denkt men misschien dat het toneel is, en moet de achterste rij ook bereikt worden?

Geplaatst op: zaterdag 29 januari 2011 | Door: janb

Reageren


	Beatrijs Ritsema Facebook, het moderne poesiealbum De aandelen Facebook zijn kort na de beursgang achteruit gekacheld van 38 naar 34 dollar. Beleggers zijn dus alweer [...]


	Sylvain Ephimenco Laat Hare Majesteit dan een mooi gebaar maken in deze zware tijden Het begrotingsakkoord, dat mensen hard treft, is de inzet bij de volgende verkiezingen. De neopopulisten zullen geen [...]


	Nausicaa Marbe De echte BAM! van dit jaar: de G500 van Sywert van Lienden Zo was je een rijzende ster binnen je partij, zo ben je ineens een hinderlijke figuur. Zo word je door de politieke [...]


	Sheila Sitalsing Mark Rutte is een bullebak Dus Mark Rutte is helemaal niet de aimabele, joviale, tweeduimenomhoog, sympathieke, sportieve, goedlachse, [...]


	Youp van 't Hek Zapduim uit de kom Afgelopen donderdag gaat mijn mobiele telefoon. Het is Henk Bleker. De Henk Bleker? Inderdaad: de Henk Bleker. Ik mag [...]


	Raoul Heertje Zogenaamd Joods clubje Heb je het gehoord? De Vereniging van Joodse Organisaties (VJO) wil overleg met de minister van Onderwijs over het [...]