Mocht Egypte gaan schuiven, dan kan dat vergaande gevolgen hebben voor de hele constellatie in de regio.

De Jasmijnrevolutie in Tunesië kan nog alle kanten oprollen, maar voorlopig staat ze in de annalen als een bevrijdende gebeurtenis, die door bijna iedereen kan worden toegejuicht.

Natuurlijk, er waren doden te betreuren, maar in vergelijking met veel andere omwentelingen had de Tunesische een snel en voorspoedig verloop, met dank aan het feit dat het dictatoriale bewind van Zine al-Abidine Ben Ali wel erg vadsig was geworden en de legertop al in een vroeg stadium besloot zich afzijdig te houden. Er zijn geen diepe wonden geslagen en vanwege het redelijke ontwikkelingspeil van het land is er in elk geval een serieuze kans dat de Tunesiërs heuse winst boeken op het terrein van vrijheid en democratie.

Windvlaag
Gaat de jasmijngeur zich nu als een windvlaag verspreiden over de Arabische wereld, zoals door sommigen is voorspeld in termen die doen denken aan het optimisme dat de kop opstak toen in Irak met verrassend succes de eerste vrije verkiezingen waren gehouden en de anti-Syrische krachten in Libanon erin waren geslaagd om de invloed van Damascus terug te dringen? Daagt er eindelijk een ‘Arabische lente’? Of gaat het om de zoveelste oprisping in een regio waar de ressentimenten van het verleden telkens weer de uitdagingen van het heden overwoekeren?

Lees verder onder de llink.

Bron: de Volkskrant