In Iran is een vrouw een tweederangs burger. Belediging, intimidatie en karaktermoord is het minimum waar vrouwelijke activisten mee te maken krijgen.
De naschok van de executie van Zahra Bahrami heeft gemengde reacties teweeg gebracht in Nederland. Door de bomen zagen sommigen het bos niet meer. Bahrami’s dossier werd uit de context gehaald.

Het huidige politieke klimaat in Iran, waarin zulke afschuwelijke daden aan de orde van de dag zijn, en vooral de situatie van Iraanse vrouwen ontbraken in de meeste reacties. De afgelopen dertig jaar zijn Iraanse vrouwen dag in dag uit achtervolgd, gearresteerd en geïntimideerd simpelweg wegens het dragen van hoge hakken, lipstift en het tonen van een paar centimeter van hun haar.

Korrel
Zou een regering die vrouwen de oorlog heeft verklaard bereid zijn om rond tafel te gaan zitten en te gaan onderhandelen over het lot van een vrouw die beroepsmatig halfnaakt in een restaurant in Londen danste? Ze was een buikdanseres, die met elke beweging van haar buik de ideologische fundamenten van de Iraanse regering op de korrel nam.

Zelfs Nasrin Sotoudeh, de eerste advocate van Zahra Bahrami, werd in september 2010 gearresteerd en veroordeeld wegens ‘ongepaste islamitische kleding’. Als een advocaat veroordeeld wordt voor het tentoonstellen van een paar lokjes haar, wat zou dan de straf zijn voor haar cliënt, die onder andere in aanwezigheid van onbekende mannen met zeer verleidende bewegingen heeft gedanst?

Lees verder in de Volkskrant

Bron: de Volkskrant