De neiging bestaat om bijna automatisch de kant van het Kamerlid tegenover de bewindspersoon te kiezen, van de vraag tegenover het antwoord, de wil tegenover de onwil. Maar toen we Liesbeth van Tongeren (GroenLinks) in de slag zagen met Verhagen was dat ineens niet meer zo gemakkelijk.
Van Tongeren is een lange, blonde dame. Zo op het oog lijkt ze niet erg te worden gekweld door vragen of het wel leuk is of amusant wat zij te vertellen heeft. In haar borst klopt een groen hart, waarvan de temperatuur zich aan de buitenkant niet laat aflezen.
Het debatje ging over de opslag van CO2 in het noorden. Je vroeg je af: zouden de Barendrechters gelukkig en tevreden zijn nu zij anderen met die CO2 hebben opgezadeld? De troep zou hen eigenlijk alsnog moeten worden opgedrongen. Een beetje opofferingsgezindheid, desnoods onder dwang – waar hadden we anders die joods-christelijke cultuur voor?

Lees verder in De Pers

Bron: De Pers