Toen de SGP in 1922 met dominee Kersten haar intrede in de Tweede Kamer deed, noteerde de liberaal Oud in zijn dagboek: 'Hier ziet men nu het calvinisme in zijn uiterste steilheid en onverdraagzaamheid'.

Sindsdien is er kennelijk zoveel in de houding van de mannenbroeders veranderd dat Ouds politieke achterkleinzoon Rutte nu kan zeggen dat hij met hun partij 'een zekere verwantschap' voelt.

In één opzicht is er van een verandering zeker sprake. In de tijd van Kersten was de partij volgens het geuzenmotto uit de zestiende eeuw 'liever Turks dan paaps'. De dominee liet daar in de geboortepapieren van de SGP geen twijfel over bestaan: 'Wij vochten ons van Spanje, doch ook van Rome vrij'. Dat sentiment heeft heel lang doorgewerkt. In 1998 onthield de SGP nog, als enige, toestemming aan het huwelijk van prins Maurits met de katholieke Marilène van den Broek. Maar de laatste jaren is steeds duidelijker geworden dat de partij 'liever paaps dan Turks' is.

Net als voor haar antipapisme vindt de SGP voor de strijd tegen de invloed van Mekka steun in de Nederlandse geloofsbelijdenis uit 1561, die de overheid opdraagt 'te weren en uit te roeien alle afgoderij en valse godsdienst'. In hetzelfde beruchte artikel 36 van deze belijdenis staat dat God de overheid het zwaard in handen heeft gegeven 'tot straf der bozen en bescherming der vromen'.

Maar hoezeer de mannenbroeders het ideaal van een gereformeerde theocratie nog altijd zijn toegedaan, zij bezwoeren een- en andermaal dat zij hun doelen langs parlementaire weg willen bereiken: wij zijn geen Hollandse Taliban.

Lees verder bij Trouw

Bron: Trouw