Vannacht droomde ik over Geert Wilders, of om precies te zijn over de ophef die zijn komst naar de Amsterdamse muziektempel de Melkweg vorige week teweegbracht. Aan de vooravond van de Provinciale Statenverkiezingen organiseerden wij met ons bureau het feest van de democratie. Dat doen we al jaren rond verkiezingen. Op die avonden gaan mensen met elkaar in debat, zijn er interviews en gesproken columns, en beschouwen we de verkiezingen vanuit verschillende invalshoeken. Vast onderdeel is de uitreiking van de BKB Campagne Award aan de partij die volgens een jury van verschillende politieke gezindten de beste campagne heeft gevoerd. Het gaat dan nadrukkelijk om een technisch oordeel, niet om de partijprogramma's. Ditmaal was de jury van oordeel dat de beste campagne voor de Statenverkiezingen was gevoerd door de PVV.

Wilders deed dit oordeel eer aan door in de Melkweg, tot grote verbazing van het publiek, de prijs zelf in ontvangst te komen nemen. Wederom een slim gekozen optreden van hem. Of zoals Wilders het zelf verwoordde: 'Wie had ooit gedacht dat ik hier in de Amsterdamse grachtengordel een prijs in ontvangst zou komen nemen?' Toen hij zich ook nog eens bereid toonde vragen uit het publiek te beantwoorden, hadden de verbouwereerde bezoekers veel weg van konijnen die gevangen waren in de koplampen van een auto. Aarzelend werd een aantal vragen gesteld en pas nadat Wilders na een minuut of tien het toneel verlaten had, brak de discussie los. En die woedt tot op de dag van vandaag. Heftige gesprekken aan de lunchtafel op kantoor, verontwaardigde e-mails en boze reacties van vrienden en bekenden.

In een e-mail schrijft een bezoeker van het feest van de democratie: 'Maar u weet net zo goed als ik dat de NSB ooit (ook), democratisch gekozen, in de Tweede Kamer terechtkwam. (...) En Wilders staat (ook) als een despoot aan de top van zijn partij, waar niets democratisch aan is - waar doet me dat aan denken? Zet hem op podia en prijs hem maar goed.'


Lees verder in het FD

Bron: link