In Europa dient zich een nieuwe joodse vredesgroep aan. Een wending in de politiek van Israël is dringend geboden.

Het meest opvallende aan de recente revoltes in Tunesië en Egypte was hun vreedzame karakter en de centrale eis: vrijheid en democratie. Ook het ontbreken van tegen Israël gerichte leuzen was erg opmerkelijk. Het maakt duidelijk dat het conflict tussen Israël en de Palestijnen niet, zoals vaak verondersteld wordt, de grondoorzaak is van alle problemen en alle woede in de Arabische wereld. De problematiek van eigen dictators en eigen maatschappelijke misstanden staat - terecht - centraal.

Het neemt niet weg dat een geslaagde ‘Arabische lente’ - als de democratische golf de overhand houdt, wat zeer te hopen maar niet zeker is - ingrijpende consequenties zal hebben voor Israël en het Israelisch-Palestijnse conflict. Ten eerste omdat Israël dan niet langer de enige democratie in de regio zou zijn, maar te maken krijgt met opponenten of partners die ook naar de stem van het volk moeten en willen luisteren. Denkbaar is bovendien dat de lentebries overwaait naar de Palestijnse gebieden en daar leidt tot een roep om nationale verzoening (tussen Fatah en Hamas) en tot massale, dit keer vreedzame protesten tegen de Israëlische bezetting.

Lees verder onder de link.

Bron: de Volkskrant