Verschillende volkeren en streken hebben verschillende geboorterituelen om een pasgeborene welkom te heten.

Vlaanderen
Wat voor Nederland beschuit met muisjes is, is voor Vlaanderen het uitdelen van doopsuiker of 'suikerbonen' (een amandelnoot of chocola met een laagje suikerglazuur erover heen). De bonen staan voor het nieuwe leven en voor vruchtbaarheid. Het uitdelen van zoetigheden wordt ook wel gezien als een goedmakertje voor de andere kinderen. De nieuwe baby krijgt veel aandacht, maar hij brengt ook iets lekkers met zich mee.



de Inuit
Na de geboorte voert de sjamaan een soort doopplechtigheid uit. De baby krijgt een beschermende geest toegewezen en er wordt een naam gekozen. De Inuit vernoemen pasgeborenen meestal naar onlangs overleden familieleden. Dit zien ze als een soort van reïncarnatie: de baby erft dan de kwaliteiten van de overledene. In de jachtgemeenschappen, plaatst de sjamaan een ivoren snijwerk van een walvis in de mond van de baby, zodat het kind een goede jager zal zijn.



Angola
Bij een thuisbevalling is het gebruikelijk om de placenta en het navelstompje in de tuin te begraven. Anders zou dat mensen met een boos hart kunnen aantrekken. Water en wassen is er na de bevalling niet bij. Dit gebeurt pas 5 dagen erna. De baby blijft na de geboorte 1 maand binnen. Daarna wordt het kind officieel naar buiten gedragen. De jongetjes worden besneden tijdens een groot feest met traditionele dansen.



Armenië
Ook in de Armeense cultuur blijft de baby de eerste tijd (40 dagen) binnen. In die tijd mogen alleen de bewoners van het huis de baby zien en vasthouden. Zo kan de moeder tot rust komen en wordt de kwetsbare baby beschermd tegen ziektekiemen en tegen het 'boze oog', dat overgebracht kan worden door een vreemdeling of zelfs onbedoeld door een voorbijganger.



India
In de hindoeïstische traditie vormt de eerste knipbeurt van een jongetje, de mundan sanskar, een belangrijke ceremonie. Men gelooft dat het haar waarmee het kind geboren is onaantrekkelijke kenmerken uit vorige levens meedraagt​​. Het scheren van de haren verlost de baby van het verleden. Een plukje haar, genaamd de Sikha, blijft vaak intact, omdat men gelooft dat dit het geheugen zal beschermen. Familieleden en vrienden worden uitgenodigd om de ceremonie, die wordt uitgevoerd door een priester, bij te wonen. Het scheren zelf gebeurt door een kapper. Daarna wordt het hoofd van het kind bedekt met een pasta van kurkuma en sandelhout om het hoofd af te koelen.



Zuid Korea
De 1e verjaardag van de baby wordt gevierd met een Tojabi feest. Symbolische voorwerpen worden op een lage tafel voor het kind geplaatst. Afhankelijk van wat het kind vastpakt, wordt zijn toekomst voorspeld. Een stuk touw staat voor een lange levensduur, een potlood betekent een academische studie, geld symboliseert rijkdom. Daarbij worden cakejes geserveerd met verschillende kleuren, die ook een symbolische betekenis hebben. Gestoomde witte rijstcakejes symboliseren een zuivere geest.



Ierland
De bevolking is grotendeels katholiek en dus worden baby's gedoopt, maar de Ieren hebben daarbij wel bijzondere rituelen. De baby krijgt een christelijk mutsje op, gemaakt van een zakdoek die de moeder droeg op haar huwelijksdag. Als het kind ouder is, wordt van de muts weer een zakdoek gemaakt die een dochter op haar bruiloft zal dragen. Een ander restant van de bruiloft van zijn ouders is de whiskey cake. De kruimels worden over het hoofd van de baby gestrooid om het kind een goede gezondheid en geluk te brengen. Tijdens de doop krijgt het kind een muntstuk in zijn hand: ook dat zou geluk brengen.



China
Chinese ouders kiezen geen naam voor de baby voor hij geboren wordt. Het kiezen van een naam is heel belangrijk. De naam moet in harmonie zijn met de datum en het tijdstip van de geboorte en het element dat daarbij hoort: water, goud, hout, vuur, aarde. Ook het jaar waarin het kind geboren wordt, is van belang. De naam moet daarnaast ook nog in harmonie zijn met de familienaam. Klinkt misschien ingewikkeld, maar veel Chinese ouders gaan naar een waarzegger die helpt bij het ​​kiezen van een naam.



Iran
Het eerste bad van moeder en kind is een belangrijke gebeurtenis. Traditioneel nemen de verloskundige, vriendinnen en familieleden deel aan dit bad. Ze verzamelen in de vroege ochtend bij de moeder thuis en vergezellen moeder en kind naar de hammam. De moeder en baby worden gewassen. Dan wordt de baby boven het hoofd van de moeder gehouden en overgoten met water uit de 'beker met de 40 sleutels'. Dat is een koperen of messing beker met 40 muntstukken gegraveerd met gebeden, heiligennamen, of 'besmelah' (in de naam van God). Het water, gezegend door de gebeden, dient om moeder en kind te beschermen tegen kwade geesten en ziekten. Rond de 40e dag na de geboorte wordt de ceremonie herhaald.



Aboriginals
Bij de geboorterituelen staat de verbintenis met de voorouders uit de ‘Tijd van de Schepping’ centraal. Een van de eerste is de zogenaamde ‘rookceremonie’ die door de moeder en grootmoeder wordt uitgevoerd. In een kuil worden takken van een bessenstruik met nat gemaakt boomschors en groene bladeren aangestoken. De moeder overhandigt in die dikke rookwolken de baby aan oma. Moeder sprenkelt daarop melk uit haar borsten over het vuur en oma wiegt de baby door de rook. Zo gaat de baby een gezond leven tegemoet met de zegen van de aardmoeder en de stammoeders.

Bron: Matador Network

Tags:

Meer berichten met de tag geboorte:

Wat zegt je geboortemaand over je?

Buitengewone kinderen: als je kind geboren wordt met een handicap

10 manieren om een baby welkom te heten