DONDERDAG 24 MEI 2012

Ach ja, wie kan er nog een staartdeling maken? of schoonschrijven?

---

---

Mijn zoon 30+ is ook volledig afhankelijk van TomTom.

---

---

Begin jaren '70 heb ik ruim voldoende aardrijkskunde gehad en daar ook goede cijfers voor gehaald. Die kennis verdween ook weer spontaan, want je moet er ook nog Duitse naamvallen en Franse lidwoorden bij stampen.

Pas toen ik mijn rijbewijs gehaald had werd ik handig met een kaart. Toen begon het er pas echt toe te doen of het nou over Alkmaar of Apeldoorn ging.

Toen kwam de routeplanner software. Eerst op een cd-rom en later via internet. Vanaf dat moment ging de postcode er toe doen, want in landen als Frankrijk en Duitsland komen plaatsjes zomaar 5x voor, en voor je het weet ga je op pad met een uitdraai van de verkeerde route.

Daarna kwam de eerste GPS en toen werd als snel duidelijk dat je
a) Thuis moet checken of je locatie wel herkend wordt door je gps-je
b) Even met een routeplanner op je computer moet kijken of de opgegeven afstand een beetje realistisch is. Lille in België is niet hetzelfde als Lille in Frankrijk.

Als het goed is wordt er op school een basis gelegd waar je mee kunt beginnen. De rest moet je zelf doen.

---

---

"Als het goed is wordt er op school een basis gelegd waar je mee kunt beginnen."
Ik heb eerlijk gezegd het gevoel dat die basis tegenwoordig niet meer gelegd wordt. Navigatiesoftware doet het werk en anders is daar altijd nog Google. Niet de kinderen, de school.
Van mij hoeven de Groninger veenkoloniën niet meer zo nodig, en het rijtje Bali-Lombok-Soembawa-Soemba-Flores-Timor is ook niet meer zwaar relevant, maar ongeveer weten waar op de kaart een grote plaats ligt lijkt me voor kinderen van 12 jaar niet te veel gevraagd. Al was het maar om te weten waarheen je kunt weglopen.

---

---

Om te kunnen reageren moet u zich eerst hier registeren.
Reacties die niet voldoen aan de huisregels worden verwijderd.

Uw reactie

Wachtwoord   

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt