Je kunt dan nog zo werelds zijn, één ding doe ik zelden. Theaterbezoek. Ik vind er geen klap aan, en als er eens iets is waarvan ik denk dat het misschien het bezoeken waard is, blijken er maar drie al geheel uitverkochte voorstellingen te zijn.

Als ik naar toneel/film/concert ga, wil ik meegesleept worden naar een andere wereld. Maar in het geval van toneel denk ik meestal: wat staan die mensen daar gek te doen. Schreeuw niet zo en praat normaal.

Zo zit ik dat lange uur uit en ga ontevreden en weinig verlicht naar huis.

Deze week nam een vriendin me mee naar de voorstelling Hormonologen -­ het woord alleen al! - waarin actrice Yvonne van den Hurk en twee sidekicks een avondvullend programma brengen over de ellende van de overgang.

Uit mezelf zou ik nooit naar zoiets toegaan, maar ik dacht, komaan, niet kinderachtig zijn, misschien is het leuk.

Het was precies zoals ik had gedacht. De toneelzaal werd bijna geheel bevolkt door menopausale vrouwen. Ze zagen er zowat allemaal hetzelfde uit. Lekker makkelijk kort haar, lekker makkelijke schoenen, geen make-up of verkeerde make-up.

Lees verder bij Elsevier

Bron: Elsevier