DONDERDAG 24 MEI 2012

Het is heel vreemd, maar als ik geopereerd zou moeten worden, zou ik kiezen voor een mannelijke chirurg. Wel na enig vooronderzoek natuurlijk, een goede chirurg. En ik beschouw mezelf nog wel als behoorlijk geëmancipeerd...

Waarom liever een man dan een vrouw? Een vrouwelijke chirurg kan natuurlijk technisch net zo goed zijn als een mannelijke collega. Maar anders dan de mannen, hebben vrouwelijke chirurgen tijdens het opereren vaak ook nog huishoudelijke kopzorgen. Zo van... wie haalt straks de kinderen uit school, wat eten we vandaag etc. Het kan niet anders of dat leidt af. Doe mij dus maar een zorgenloze mannelijke arts.

---

---

Ik ken 1 vrouwelijke chirurg. Alle andere chirurgen op de afdeling waren mannen. Ze was de enige die communiceerde met de verpleegkundigen. De anderen gooiden af en toe een formulier of een dossier in het kantoortje. Ook de patiënten liepen weg met haar weg. Daar waar haar collega's vooral oog hadden voor waar te snijden en wat er uit moest, had zij oog voor de mens die aan de kwaal vast zat.

Ik denk niet dat vrouwelijke chirurgen zich tijdens hun werk het hoofd breken over huishoudelijke wissewasjes. Het is wel zo dat medisch specialisten nog steeds heel veel uren draaien en op alle mogelijke momenten van de dag en de nacht werken. Als je je kinderen nog ooit eens in wakkere toestand wil zien ...

---

---

Ja, die menselijke benadering spreekt mij ook erg aan, dat mis ik nogal eens bij de heren specialisten. Maar hoe ze met hun patiënten omgaan, zegt niets over hun kunde. Die heel erg foute neuroloog vn Medisch Spectrum Twente was, naar verluidt, buitengewoon meelevend en aardig. Ik blijf dus kiezen voor een kundige mannelijke chirurg, zelfs al mist hij de sociale vaardigheden die hem als persoon geliefd maken bij zijn patiënten.

---

---

Heel lang geleden werkte ik eens mee om de techniek te verzorgen van een medisch congres. In een operatiekamer ergens in Europa werden ooglenzen vervangen door een meesterchirurg en de beelden waren te zien op gigantische video schermen in collegezalen door heel Europa, alwaar lokale chirurgen live vragen mochten stellen aan de meesterchirurg. Zo ook in het AMC in Amsterdam. Op het grote scherm zag je een reeks van beeldvullende ogen voorbijkomen. Die werden open gesneden, er werd een troebel snotje uitgepulkt en een plastic lensje teruggeplaatst.
Achter mij zaten, oog na oog, twee dameschirurgen te kleppen: "ik zei toen hij zei dat jij zei: zij zei dat ik niks mocht zeggen, nou en toen werd ik zo kwaad", "Oh ja joh, en toen?" Ook kwamen opvliegers aan de orde, wat er zo leuk was aan wandelen met een hond, Viola Holt (als u dat nog wat zegt), dat Tineke een vinger mist, Ivo Niehe, homofilie, "ik ken er ook een en die is best aardig", gebroken wit en vleugelpiano's, Berdien Stenberg....
De meesterchirurg naaide het zoveelste hoornvlies weer vast met ontroerend precieze, prachtige regelmatige kruissteekjes van misschien 1 millimeter doorsnee.
- "Jeu!" zei dameschirurg 1 plotseling, "wat doet'ie dat mooi hè? Met die steekjes"
- "Goh, ja" zei 2 "ik doe altijd maar wat, ik hou ook absoluut niet van borduren, want dat is voor.......", verder over Hindelopen, de kaasmarkt in Alkmaar, treinverbindingen. Ze hebben het ook nog over sjabloneren van keukenkastjes gehad.

Ik besloot dat als ik de keuze had, dat ik voor een meneer zou kiezen. Gelukkig is het nog niet tot een operatie gekomen. Knock-knock.

---

---

Om te kunnen reageren moet u zich eerst hier registeren.
Reacties die niet voldoen aan de huisregels worden verwijderd.

Uw reactie

Wachtwoord   

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt