Ik zie met grote spanning uit naar de NRC-column van VVD-Kamerlid Ton Elias woensdag.

Dat zal U vast verbazen. Mijzelf verbaast dat namelijk ook.
 Die onverwachtse interesse berust niet zozeer op de verwachting dat hij ongetwijfeld heel veel interessants gaat zeggen over de naar het schijnt plotseling actueel geworden kwestie hoe de filosofische grondslag van het liberalisme zich tot de vrijheid van meningsui­ting in provinciehuizen verhoudt. Of over de prettigste prijs van postzegels, waarover hij zich ook wel eens druk heeft gemaakt.


Nee: het gaat mij om de extra koopzondag. Niet, dat ik van de koopzon­dag persoonlijk erg wakker lig. Ik slaap dan juist meestal een beetje uit. Ik behoor niet tot de fundamentalistische gelovigen van de vierentwintiguurse­co­nomie, die menen dat permanent consumeren het hoogste levensdoel van dit ondermaanse bestaan vormt en derhalve als voornaamste mensenrecht de plaats van het eerste artikel uit Thorbecke's constitutie zou moeten inne­men, die dankzij het met gedoog­steun van VVD en CDA oprukken van de PVV-staat binnenkort toch sowieso vacant zal worden.
Ook als ongelovige geloof ik niet dat het beste antwoord op de fameuze beginvraag uit de vroegere katholieke schoolcatechismus - "Waartoe zijn wij op Aarde?" - luidt: om met z'n allen 's zondags naar de Bijenkorf te gaan.

Lees verder in de Volkskrant.

Bron: de Volkskrant