De mensen die het voor het zeggen hebben en de mensen die iets te zeggen hebben kunnen niet altijd even goed met elkaar opschieten. En zie, de censuur is geboren.
Het doet er maar weinig toe of je stevig in het pluche zit of nog aan het omhoog klimmen bent. Het doet er maar weinig toe of de poten van je zetel wankel zijn of dat je rust op een troon van albast. Kritiek is altijd hinderlijk.
Misschien zou je macht kunnen definiëren als het streven naar een bevrijding van kritiek.
Waar macht is volgt censuur.
De geschiedenis van de politiek wordt wel beschreven als een geschiedenis van omwentelingen, vooruitgang en dienaarschap. Voor hetzelfde geld zou je het een geschiedenis kunnen noemen van achtervolgingen, verbodsbepalingen en een afkeer van het vrije woord.

Lees verder in NRC.

Bron: NRC