Reacties (7)
ADHD is een gedragsstoornis (verzonnen door de psychiatrie) en heeft niets te maken met het ontbreken van stofjes in je hersenen. Kan ook nooit bewezen worden aangezien er geen onderzoeken mogelijk zijn. Psychiaters willen maar een ding en dat is iedereen een label opplakken en volgooien met drugs. Ze hebben geen idee wat de drugs in de hersenen veroorzaken, want daar hebben ze niet voor geleerd. De middelen zelf veroorzaken meer ellende dan dat ze ook maar iets oplossen. Wil je je informeren? http://www.adhdfraude.net/blog
Geplaatst op: zondag 12 juni 2011 | Door: MareJane
ADHD is een tautologisch begrip. Er zijn een aantal symptomen die bij elkaar benoemd zijn als `ADHD`. En als je die hebt, dan heb je dus ADHD.
Geplaatst op: zondag 12 juni 2011 | Door: Aad van Rooijen
Dat ADHD bestaat, oftewel dat er mensen zijn die er echt aan lijden, dat geloof ik wel, maar het lijkt wel of iedereen die vroeger gewoon lui, depressief, snel afgeleid of impulsief was nu opeens ADHD heeft.
Laten we dan ook gelijk CAEDD introduceren: de Concentration Abundance and Emotional Deficit Disorder, voor mensen die zich te goed kunnen concentreren (gebiologeerd raken) en die op de meeste dingen niet direct emotioneel of impulsief reageren.
Het zal dan blijken dat het merendeel van de bevolking wel aan een van deze twee aandoeningen lijdt. Is het dan nog een afwijking te noemen?
Uiteraard zal CAEDD pas op de markt worden gebracht als de farma-sector daar ook een pilletje voor heeft verzonnen dat met vette winst kan worden geleurd.
Geplaatst op: zondag 12 juni 2011 | Door: Frans
Ik loop graag Aan De Hand Dokter.......
Geplaatst op: zondag 12 juni 2011 | Door: Jaap Punter
Weggewikt door de
redactie.
Geplaatst op: zondag 12 juni 2011 | Door: Jaap Punter
Ik heb vooral last van het ACDC-syndroom als mijn buurman een gouwe ouwe van ACDC erg hard opzet.
Gedrag is geen stoornis, want gedrag is gedrag. En gedrag is geen ziekte. Gedrag is vooral het gevolg van karakter en reactief gedrag op gedrag van andere karakters is in de omgeving waarop men moet anticiperen en reageren.
Geplaatst op: zondag 12 juni 2011 | Door: Karl Kraut
Het stoort me dat hier appelen met peren worden vergeleken:
1. Adhd is een neurobiologisch feit die 3 hoofdkenmerken bevat, de één al wat minder dan de ander en geen 2 adhd'ers zijn dezelfde.
2. Een adhd stoornis is pas een stoornis als je dysfunctioneert op aandacht en/of, extreme impulsiviteit en/of hyperactiviteit. Ik heb wel 10 tallen verschillende scholen met evenveel richtingen afgelopen, ongeveer alle drugs gebruikt wat me rust geeft en heeeeeeeeeel veel gemiste kansen gehad in mijn kindertijd.
Ik heb heel mijn jeugd doorgebracht zonder rilatine, diagnose pas gestelt op mijn 24.
5 jaar behandelde rilatine jaren later heb ik eindelijk wat meer mijn draai gevonden en terug zin gekregen om hoger diploma te behalen.
3. Rilatine normaliseert de dopamine opname/afgifte wat mij veel meer concentratie en zelfbeheersing heeft gegeven. Zonder Rilatine mocht ik allang mijn c4 gaan halen en was ik weer beland in een straatje zonder einde.
4. Een gedragsproblematiek bij adhd noemt men comorbiditeit. Dit heeft te maken met de oorzaak/gevolg relatie op school, maatschappelijk of werkvlak.
Met een gedragsproblematiek wordt je nooit geboren, dit onstaat door verschillende factoren waarin de context een heel belangrijke rol inspeelt.
5. Wat is er nu zo abnormaal aan het idee dat ons zelfregulatiecentrum omtrent aandacht, beweeglijkheid en impulsiviteit een functie is van de hersenen die bij adhd'ers afhankelijk van de ernst ontregeld is?
6. We leven in een dolgedraaide, opgefokte prestatiemaatschappij waarin je mee moet, kan je niet dan heb je pech (het recht van de sterkste)
7. Welke werkgever wil een werknemer die zeer onregelmatig presteert, zichzelf niet kan beheersen en om de haverklap op een zeer impulsieve manier zijn gal spuwt? Iedereen met een beetje werkervaring weet dat machtposities die jouw contract bepalen je niet zomaar alles kan vertellen want in vele gevallen zal dit tegen jou gebruikt worden als dit haaks staat op hun visie.
Adhd'ers hebben daar heel veel moeite mee: het is niet de wil die ontbreekt maar het kunnen want voor je het weet heb je je eigen ruiten ingeslaan. Ik spreek van ondervinding want ik heb mijn periode van niet rilatine gebruik en wel rilatine gebruik vergeleken en mijn levenskwaliteit is er met vallen en opstaan heel fel door verbeterd.
8. Velen hebben een mening over dit geneesmiddel maar weinigen die rilatine afbreken hebben veelal nog niet eens de moeite gedaan om zich eens te verplaatsen wat het is en betekent om 'niet mee te kunnen' in onze prestatiemaatschappij.
9. Dat de pharmaceutische industrie handig inpikt op rilatine verkoop is heel spijtig en schandalig maar als adhd'er die behandeld wordt met rilatine en een heel positief effect heeft heb ik daar weinig boodschap aan. Zonder zou ik immers niks met mijn leven aanvangen. Men zou niet op adhd'ers moeten schieten maar de grote pharmaceutische jonges!!
Geplaatst op: zondag 26 juni 2011 | Door: tim
Reageren