De heersende mening is dat de euro niet werkt vanwege de tegenstellingen tussen de arme en rijke landen. Hier wordt vaak aan toegevoegd dat een monetaire unie zonder politieke unie geen bestaansrecht heeft. De euro werkt echter prima. De euro is namelijk geld. Geld beantwoordt aan bepaalde wetmatigheden. Zoals water omlaag stroomt, vloeit geld naar de rijken. Dat is nooit ander geweest: de duivel schijt altijd op dezelfde hoop.
Belazerd
Als arme en rijke landen worden samengebracht in een politiek systeem komen de arme mensen voor de rijke mensen te werken. Als arme en rijke landen worden samengebracht in een financieel systeem treedt het volgende mechanisme in werking: de arme landen voelen zich rijk en de rijke landen kunnen weer even geld verdienen.

De arme landen voelen zich rijk omdat ze meeliften op de voordelen van de sterke economieën. Een relatief sterke munt is zo’n voordeel. Je kan voordelig mooie spulletjes kopen, zoals een Audi of een iPad. Dankzij je mooie nieuwe glanzende geld kan je alles bij elkaar lenen. Je hoeft je geen koopje te laten ontgaan. Tot het noodlot toeslaat. Plotseling blijk je berooid en beroofd. Nadat je geld hebt betaald voor de spulletjes, betaal je geld voor het geld dat je kreeg om de spulletjes te betalen. Dat noemen ze rente. Dat geld heb je natuurlijk niet. Dus nemen de rijken genoegen met je spulletjes. Al dat mooie dure spul is plotseling waardeloze meuk dat ze voor een grijpstuiver terugkopen. Je blijft morrend achter, in je schamele lompen gehurkt voor je hutje op het strand. Tot overmaat van ramp blijkt dat strand plotseling van een Duitser of een Rus te zijn en moet je huur betalen voor je eigen geboortegrond.

Lees verder in De Jaap.

Bron: De Jaap