Wat de ruimtelijke ordening betreft in Nederland, regeert de saaiheid.
Nederland begint meestal met een nieuwbouwwijk. Of je nu vanuit Duitsland of vanuit België komt, je ziet vrijwel direct aan de huizen waar de grens verloopt.
 
Nederland herken je aan de netheid en de eenvormigheid - product van enerzijds een centralistisch streven naar ordening en anderzijds de behoefte om het wonen voor grote groepen zo goedkoop mogelijk te houden.
 
Belgen bouwen ieder lukraak hun geheel eigen huis - en dat ziet er meestal niet uit, want over veel smaak beschikt de gemiddelde particuliere huizenbouwer aldaar niet. In Nederland zet de overheid een wijkje als geheel neer - en dat ziet er meestal ook niet geweldig uit, want over veel smaak beschikt de gemiddelde collectieve huizenbouwer alhier evenmin. Ginds regeert de rommeligheid, bij ons de saaiheid.
 
Grachtengordel
In enkele Nederlandse steden is daarom de laatste tijd geëxperimenteerd met meer individuele vrijheid voor de particulier. Dat komt inderdaad de variatie ten goede, maar niet altijd de samenhang. Alleen door tegelijk duidelijke kaderrichtlijnen te stellen, kan de overheid die gewenste stedebouwkundige samenhang bevorderen. Daarin lag ooit de kracht van de grachtengordel in Amsterdam: ieder bouwde er weliswaar voor zich, maar zeker niet voor zich lukraak.

Lees verder in de Volkskrant.

Bron: de Volkskrant