VRIJDAG 25 MEI 2012

Kan het goed begrijpen. Heb zelf een test gedaan waarbij ik een iq van 128 heb. Iedere baan die ik heb gehad was geestelijk- intelligent een moord. Verveling tijdens mijn baan werd erger. Absoluut geen uitdaging in banen als Chef- logistiek, assistant Manager. Nu werk ik voor mezelf, doe het niet slecht maar ook weer absoluut geen uitdaging meer, heb bereikt wat ik wilde bereiken. Soms denk ik gewoon achter een vuilniswagen te lopen en mijn hersenen activeren over dingen die in mijn hoofd spoken.

---

---

Wel opvallend dat die zgn hoogbegaafden blijkbaar niet in staat zijn hun eigen probleempjes op te lossen .
De oplossing moet toch weer komen van degene die in hun ogen bijna debiel zijn.

---

---

Als je door je omgeving geremd en geridiculiseerd wordt, is het nogal wiedes dat je je problemen zelf moeilijk kan oplossen!.

Voor kneusjes is er (terecht) in het onderwijs en maatschappij volop aandacht en extra geld, maar de andere kant van het spectrum, de hoogbegaafden, moeten het maar lekker zelf uitzoeken.

Alles is afgestemd op de middelmatigheid van de massa. Wie eronder zit krijgt allerlei hulp toegeschoven, wie erboven zit krijgt zijn kop eraf.

---

---

Weggewikt door de redactie.

---

---

Weggewikt door de redactie.

---

---

Ik heb 25 jaar op hoog niveau gewerkt, waarvan 17 jaar met normaal begaafde chefs. Dat was constant afzien. Want je was altijd sneller, slimmer en liep dus constant met je kop tegen de muur. 8 jaar heb ik chefs gehad die ook hoogbegaafd waren en die me begrepen. Dat was de mooiste periode van mijn leven. Eindelijk erkend worden voor wie je bent en wat je kunt.
Hoogbegaafd zijn is een straf in dit land van middelmatigheid.
Gelukkig heb ik mijn middelbare schooltijd doorgebracht met lotgenoten die allemaal ook bovengemiddeld intelligent waren en erkenden en herkenden de docenten dat en pasten ze het lesaanbod op ons aan. Dat kon toen nog. Mijn zoon is geslachtofferd in de tweede fase, heeft met veel pijn en moeite een Mavo-diploma gehaald. Hij was te slim, verveelde zich en zijn docenten vonden hem alleen maar lastig.

---

---

Het is mij vaak ook niet meegevallen. Zelf laat ik mij niet graag vooraanstaan op mijn bovenmatige intelligentie. Ik kan mij ook niet herinneren die ergens aan verdiend te hebben, ik zelf heb het alleen onderhouden en verder ontwikkeld. Helaas wekt het desondanks (of juist dankzij) bij het merendeel van mijn medemensen toch een hoop jalouzie en competitiedrift op. Hetgeen het er niet makkelijker (en vaker onmogelijk) op maakt de voortbrengselen van mijn talent met diezelfde medemens te delen. Jammer. Zowel voor hen als voor mij, als voor de samenleving als geheel.

---

---

Weggewikt door de redactie.

---

---

De sport voor de hoogbegaafde is om in sociale omgevingen gelijk te krijgem en dat is moeilijk genoeg en ook nog eens arbeidsintensief. Gelijk hebben is leuk, maar daar heb je meestal niet zoveel aan.

---

---

Ik ben dom.
Maar heb wel zorgen zoals het schoonhouden van zwembad en onderhoud van tuin.
Liever lui als moe laat ik dat het liefst door de meer gifted doen.

---

---

Probleem is dat het de domme mannetjes zijn die uiteindelijk de wereld regeren (Milan Kundera schreef dit al).
Als een Bushtype of zo'n pieper die de hele dag op de beurs naar schempjes zit te kijken, hoogbegaafd zouden zijn, dan gaan ze zichzelf en hun rol wegrelativeren en verliezen dan de agressie die hun macht geeft over anderen. Helaas relativeren hoogbegaafden veel te veel, rationaliseren alles op momenten dat alleen domme, onderbuikemotie effectief is.

---

---

Overigens zijn ook trapezewerkers en glazenwassers vaak hoogbegaafd.

---

---

Je kan er net zoveel grapjes over maken als je wil, maar hoogbegaafd zijn is alles behalve leuk en voelt eerder als een straf dan een talent. Alleen al het "anders" denken maakt dat aanpassen aan het gemiddelde enorm veel energie kost. Steek je kop boven het maaiveld uit en het is wachten op de zeis. Het is geen gift maar een handicap.

---

---

De terreur van de middelmaat ....

---

---

Zoals boven al omschreven vinden leraren je vaak lastig en uiteindelijk zit je met een mavo-diploma. Gelukkig bestaat er zoiets als de Open Universiteit. Niet dat dat nou zo spannend is, maar het zorgt er in ieder geval voor dat je nog een beetje redelijk c.v. kan opbouwen. Mij is het uiteindelijk toch nog gelukt om werk met enige inhoud te vinden, maar als 30/40 jaar geleden in het onderwijs aandacht was geweest voor hoogbegaafden had dat mij en vele generatiegenoten minstens 25 jaar lang benedenmaats onderwijs en frustrerend werk kunnen schelen.

Wat mij betreft de beste omschrijving ooit:

http://www.trouw.nl/tr/nl/4648/Hoogbegaafdheid/archief/article/detail/1700759/2006/04/15/Op-je-negende-naar-de-brugklas.dhtml

---

---

Weggewikt door de redactie.

---

---

Weggewikt door de redactie.

---

---

Om te kunnen reageren moet u zich eerst hier registeren.
Reacties die niet voldoen aan de huisregels worden verwijderd.

Uw reactie

Wachtwoord   

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt