Zelf noemde Brandt Corstius deze een na laatste aflevering met kunstenaar Erik van Lieshout als zomergast “een achtbaan van een uitzending.” Veel beter dan dat valt het niet te omschrijven.

Het ging van videoart naar performance met de snelheid van een intercitytrein. Hier een beeld, daar een gedachtegang, bam, een nieuw idee, hup, terug naar het fragment. Het universum van een kunstenaar die niets kán blootgeven omdat zijn kunst zijn hele bestaan behelst en in die kunst alles al ís blootgegeven.

Bron: Nu.nl