'Maggie Goes on a Diet' gaat over een meisje van 14 dat te dik is. Kinderen op school noemen haar 'dikzak' en 'vet varken'. Daar besluit Maggie wat aan te doen. Ze gaat niet hongeren, maar wel gezond voedsel eten in plaats van junk food. Eén keer per week staat ze zichzelf toe om te zondigen. Verder gaat ze ook meer bewegen en gaat ze op voetbal. Het vervolg is ook bemoedigend: haar nieuwe levensstijl is niet alleen goed voor Maggie's lijn en gezondheid, maar ze voelt zich ook veel gelukkiger en is trots op zichzelf. Door het sporten wordt ze zelfs populair. Zo krijgt ze meer zelfvertrouwen en een positiever zelfbeeld. Klinkt niet verkeerd, toch?

De klanten van Amazon.com denken er anders over: het woord 'dieet' werkt als een rode lap op een stier. Zij vinden dat het boek 'schadelijk is', 'aanzet tot zelfhaat', 'kinderen neurotisch maakt', 'anorexia aanprijst' en 'pesten bevordert'. Deze wil ik je niet onthouden:

What's next ...
'Maggie Discovers Ex-Lax'?
'Maggie Learns How to Gag Herself With A Spoon'?
'Maggie Won't Eat and Can't Stop Running'?
'Where Did We Go Wrong?' by Maggie's parents, after her suicide or death from anorexia?

Een doorn in het oog van veel critici is dat het boek volgens Amazon geschikt is voor kinderen van 4 tot 8 jaar. Volgens Barnes & Noble is het geschikt voor kinderen van 6 tot 12 jaar. Anderen wijzen er op dat de auteur en uitgever, Paul M. Kramer, geen deskundige is op het gebied van de gezondheid van het kind en zelf ook niet bepaald slank is. Kramer verdedigt zich: 'Ik pleit er niet voor dat ieder kind op dieet gaat. Het gaat om een gezonde levensstijl en geen dieet'. Dan is de titel misschien wat ongelukkig gekozen.

Bronnen: Los Angeles Times, commentaar op Amazon.com

Tags: