Heel de wereld is in de ban van een piramidespel waarvan de volgende generatie het slachtoffer zal zijn. Maar er is nog een sprankeltje hoop, zegt Geert Noels. Noels is hoofdeconoom van Econopolis. Lees dit stuk.

Angstige beleggers verzamelden zich in 1920 voor het kantoor van Charles Ponzi in Boston. Angst sloeg bijna om in woede, want de mensen wilden hun centen terugkrijgen. Net op dat moment kwam Ponzi in zijn peperdure Locomobile voorgereden en zwaaide met een stapeltje bankbiljetten. Er is geen cent verloren gegaan, riep hij, alleen domoren willen nu uitstappen. Met bluf en arrogantie kon hij de illusie nog een aantal maanden volhouden.

De bibliografie van Charles Ponzi zou standaardlectuur moeten zijn, want een Ponzischema of piramidespel is tot een kunst verheven in de huidige westerse wereld. Een schema waarbij de beloften groter zijn dan de mogelijkheden kwalificeert voor deze vorm van fraude. Sommige beloven te veel en lopen tegen de lamp, zoals Ponzi. Madoff beloofde minder, en hield het dertig jaar vol. Charles Ponzi zou een verdiende winnaar van de Nobelprijs economie zijn, nu het ook postuum kan, want de wereld is een Ponzi-economie geworden.

Het banksysteem zoals het zich in de afgelopen dertig jaar heeft ontwikkeld, is daar een voorbeeld van. Een groot piramidespel gebaseerd op onhoudbare beloften. Een groeiende massa kredieten verleend aan gezinnen, bedrijven en landen. Het Grote Ponzischema is steeds op zoek naar de volgende gezonde balans om zijn niet aflatende vraatzucht naar goed geld te stillen. In Angelsaksische landen werden de gezinsbalansen vergiftigd. Toen dit potentieel was opgebruikt, ging Ponzi globaal. Verpakt met een strikje werden de schulden aangeboden in onaangetaste sparende landen. Deze Ponzi had veel handlangers nodig maar vond die gemakkelijk in de sector, mits het schuiven van wat penningen. De overheden knepen een oogje toe, misleid door de 'economische groei' van MegaPonzi, tenminste volgens hun statistici.

In het gewone circuit werden nu alle balansen vergiftigd, overheden inbegrepen. Het wereldwijde westerse Ponzischema laat zich hier echter niet door afschrikken. De laatste gezonde balans moet er ook aan geloven: die van de bank der banken, de centrale bank. In de VS ging de Federal Reserve al voor de bijl. In Europa klinkt de sirenenzang om dit stichtende voorbeeld te volgen en wordt de ECB verleid, geduwd, afgedreigd. Dit schuldenmonster zal pas tevreden zijn als iedereen mee in het schema zit.

Dexia is maar een episode in dit verhaal, maar wel erg een exemplarische. De opgebouwde piramide van wankele beloften, dubieuze kwaliteit en gestolde hebzucht werd deskundig opgebouwd door een groot aantal architecten in het afgelopen decennium. Nu wordt de staat en de centrale bank gevraagd dit vergif tot zich te nemen. Meer nog, er is zelfs geen schroom om het toxische aan de burgers en de centrale bank te laten, en te vragen om mede-eigenaar te mogen blijven van het gezonde.

Lees verder bij De Morgen

Bron: De Morgen

Tags:

Meer berichten met de tag Dexia:

Politie van Brussel in actie: Je zou zeggen dat dit ook in België niet mag

‘Weer wordt een onaantastbaar geachte Belgische bank deels ten grave gedragen’

De 1ste bank is gered: 'Dexia Bank gered aan zeer correcte voorwaarden' (54+4 miljard)

Echo's van 2008: Het gaat prima met de banken

"Dexia en het wereldwijde piramidespel"

Dexia is weer de 1ste bank die dreigt om te vallen