Waarom hielden de Duitsers er niet mee op toen alles verloren was?

zondag 9 oktober 2011
Door: Gerard Driehuis
Categorie: Cultuur - Boeken

In de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog is er in Duitsland meer stuk gegaan dan in de jaren daarvoor. Toen volkomen duidelijk was dat de oorlog niet ging worden gewonnen vochten de Duitsers toch door tot de laatste snik van hun leider. Waarom eigenlijk?
De Tweede Wereldoorlog is de best gedocumenteerde oorlog van de mensheid, maar die vraag was nog niet beantwoord. Waarom deden de Duitsers niet wat verslagen landen de eeuwen door doen? Om vrede vragen als de nederlaag duidelijk is. Eventueel na de leider te hebben opgesloten of weggejaagd, zoals gebeurde met Keizer Wilhelm in 1918.
In een lijvig nieuw boek probeert Ian Kershaw, de chroniqueur van het Derde Rijk, die voor de hand liggende vraag te beantwoorden. Kershaw komt tot een paar conclusies. De angst voor de wraak van de overwinnaars speelde een rol. Ook zouden fanatisme, indoctrinatie en de ondanks alles pas in de laatste maanden rap slinkende populariteit van Hitler een rol hebben gespeeld. Maar de hoofdzaak was toch de persoonlijkheid van de leider. Dit 'charismatische leiderschap' hield zelfs stand toen tegen het eind van de oorlog weinig over was van Hitlers charisma en zijn slippendragers allang wisten dat ze voor een verloren zaak streden. Niemand haalde het in zijn hoofd om de dictator die willens en wetens zijn volk in het verderf stortte ten val te brengen.

Een opmerkelijke vaststelling die Kershaw deed, was dat de Duitse bureaucratie tot op het allerlaatste moment bleef functioneren. Hij haalt zelf het voorbeeld aan van de poetsvrouwen wier emmers bij een luchtaanval verloren waren gegaan. “Ze vulden een formulier in voor nieuwe emmers. Er werden de nodige stempels geplaatst in de bureaucratische keten en uiteindelijk kregen ze nieuwe emmers.”
Daar komt bij dat veel (top)nazi's beseften dat ze na de oorlog niet hoefden te rekenen op clementie van de geallieerden. (Dat laatste viel in de praktijk overigens mee, zoals we inmiddels weten).

Tot de laatste man
Ian Kershaw
€29,99
ISBN: 9789000301133
Paperback
624 pagina's

Bronnen: Cobra, Historiek.net

Tags:

hitler

oorlog

nazi

boeken

Meer berichten met de tag hitler:

Hitler snoof cocaïne en leed aan "onbeheersbare winderigheid"

Nazi chic, McHitler en roze hakenkruizen

Bijzondere ervaring: volg de Tweede Wereldoorlog live op twitter

Een opmerkelijke kroeg in Paraguay met een sterke nazi-walm

Waarom hielden de Duitsers er niet mee op toen alles verloren was?

Wie was er eigenlijk Hitler voordat Hitler er was?

Reacties (4)

Vergeet het belang van de oorlogsindustrie niet....

Geplaatst op: zondag 9 oktober 2011 | Door: fab fat finger

Die industrie waar miljoenen arbeiders hun geld en inkomen verdienden? Om hun kinderen naar school te laten gaan? Die dan hogerop konden komen? Of om een huisje te kunnen kopen.

Erg he, productief zijn.

Het zijn de politici die je de schuld mag geven, niet de productieven.

Geplaatst op: zondag 9 oktober 2011 | Door: Robbert L

De nazi's/duitsers wisten na het Molotov-pact en Kathyn zeer goed welk Stalin-vlees er in de kuip zat. Ook hun vernietigings oorlog op het oost-front was verschrikkelijk en Stalin's reactie was er één van totale wraak. "Otto-Normal-Soldat" en de duitse officieren waren daar van doordrongen en wilde koste wat het kost uit de handen van de communisten blijven en hoopte dat de US zich met hen zou keren tegen Stalin. Toen Eisenhower bij de Elbe stopte, volgens de afspraken van Yalta en Teheran (Patton en Churchill wilde echter Stalin nog te grazen nemen), begrepen de duitsers dat clementie en hulp van het westen er niet in zat. Daarna zat er niets ander op om z'n huid zo duur mogelijk te verkopen zodat zoveel mogelijk duitsers naar het westen konden vluchten.
Vergeet niet dat er in het US leger maar een paar soldaten tot de dood zijn veroordeeld voor desertie. Bij de duitsers werd bij de geringste bevelsweigering of desertie de kogel toegepast, vooral in de laatste maanden van de oorlog. Wat er bij de russen met hun soldaten deden is eigenlijk onbeschrijfelijk, die hadden helemaal geen keus met de NKVD op hun hielen....
De gradatie van barbaarheid heeft zich naderhand bewezen. Ook al zijn er na de wapenstilstand vele duitse krijgsgevangen in de westelijke sector omgekomen, de meesten waren na een jaar of wat weer thuis. Het merendeel van de duitse soldaten in het oosten zijn omgekomen in de goulags en enkele kwamen pas 10 a 15 jaar later terug.
Simpel gesteld misschien, maar duidelijk een reden om te vechten tot de laatste kogel (en vaak voor zichzelf) om uit de handen van de russen te blijven in plaats van ingewikkelde oorzaken.

Geplaatst op: zondag 9 oktober 2011 | Door: scepticus

Daar komt bij dat veel (top)nazi's beseften dat ze na de oorlog niet hoefden te rekenen op clementie van de geallieerden. (Dat laatste viel in de praktijk overigens mee, zoals we inmiddels weten).

_________________________________________

viel mee ??????????????????????????????????

Geplaatst op: zaterdag 15 oktober 2011 | Door: vriend

Reageren


	Sarrazin: Duitsland steunt de euro vanwege de Holocaust Volgens Thilo Sarazzin is er een rechtstreeks verband tussen de Holocaust en de euro. Het hele Europese experiment, en [...]


	Aan Wilders' verdiende geld gaat naar vluchtelingen Meindert Fennema, hoogleraar politieke theorie aan de Universiteit van Amsterdam, heeft aangekondigd dat hij een fonds [...]


	Waarom juist mannen meer romans zouden moeten lezen Mannen zijn goed in van alles (jagen, snoeven, autorijden), maar sociaal vaak beneden de maat. Daar is een remedie [...]


	Geert Wilders is aangekomen in New York PVV leider Geert Wilders is maandagochtend aangekomen in New York. Hij gaat daar zijn boek promoten, en aldoende ook [...]


	Koningen en koninginnen In 2004 kwam Delphine Boël, kunstenares én buitenechtelijke dochter van Koning Albert II van België, [...]


	(Foto's) Wonderbaarlijke, unieke rijdende biebs Nederland kent de bibliobus, een rijdende bibliotheek die naar wijken gaat waar een bibliotheekvestiging ontbreekt of [...]