De afgelopen week is veel gespeculeerd over het einde van het kabinet. Zie de desastreuze afbrokkeling van het CDA. Zie de dwarse PVV die bonje om extra bezuinigingen aankondigt. Zie de VVD die permanent beschuldigd wordt de crisis destructief te lijf te gaan. Het einde zou in zicht zijn.

Vanzelfsprekend is D66 een kansrijke nieuwe coalitiepartner. Die partij heeft in de peilingen acht zetels meer dan in de Kamer. De run op D66 is begrijpelijk en tegelijkertijd verontrustend. Het is een veilige keuze van 'weldenkenden' die het gehad hebben met de sociaal-democratie. Het is ook de keuze van teleurgestelde VVD'ers die Wilders zat zijn. Het is een protestkeuze tegen de kunstbezuinigingen, maar bovenal is het een stem tegen het populisme. Want haaks op de volksmenner die zegt waar het op staat in taal die pijn doet en doorschiet, manifesteert zich de retorisch begaafde Pechtold die liever vrijblijvend polemiseert over zaken die hij politiek niet aankan.

Zonder twijfel wanen D66-kiezers zich echte liberalen, verheven boven het rancunevolk dat niets van democratie snapt. Maar durft D66 zijn weldenkende consensus te toetsen aan de werkelijkheid? Kan D66 zijn idealen vertalen in politiek voor iedereen? Realistisch kijken naar urgente zaken die haaks staan op de partijretoriek?

Lees hier verder

Bron: de Volkskrant