Bijna was het zo ver. Bijna was de aanzet gegeven tot een grote, landelijke protestactie tegen het huidige kabinet. Een paar honderdduizend man op het Malieveld - wie weet. Omdat we terugwillen naar een menselijke samenleving, en niet willen wonen in een rechts en benauwd landje.

Die laatste omschrijving, van dat rechtse, benauwde landje, komt uit de column van Youp van 't Hek die afgelopen zaterdag in NRC Handelsblad stond. Een oprechte en authentieke schreeuw van verontwaardiging, recht uit het hart. Over Jossef, over angst, over de partij van de bange blanke bejaarden (de PVV), over kleinzieligheid. 'Wij moeten dit niet willen', aldus Youp.

'Youp van 't Hek schrijft zijn beste column sinds tijden', twitterde journalist Norbert Pek. Ex-politica Femke Halsema voegde daaraan toe: 'En raakt de kern.' Bijval alom voor 'de roep van Youp'. En toen voelde ik weer die frustratie en die onrust die ik al een jaar ervaar. Het ongenoegen over de toenemende hardheid en harteloosheid van Nederland.

Al maanden vraag ik me af: als er honderdduizenden - misschien wel miljoenen - mensen zijn die dit gedoogkabinet niet willen, die moslimhaat spuugzat zijn, die snoeiharde bezuinigingen op cultuur, onderwijs en bejaardenzorg afwijzen, en die geloven in respect, tolerantie en medemenselijkheid, waar blijft dat massale protest dan? Waarom komen we niet in actie?

Lees hier verder.

Bron: de Volkskrant