In het rampjaar 1672 sloten behalve winkels en schouwburgen ook de banken in Nederland. Het orangistisch gepeupel pakte de regenten Johan en Cornelis de Witt op. De eerste kreeg een nekschot, zijn lijk werd ondersteboven opgehangen, ontmand en ten dele opengereten. Zijn hart werd uit het lichaam gesneden en samen met dat van zijn broer nog jaren tentoongesteld. Willem III werd als stadhouder aangesteld.

De toekomst is niet te voorspellen. Maar de eurocrisis is in een gevaarlijke fase aangeland. Maandag waarschuwde de Britse regering al zijn ambassadeurs in Europa voor rellen als de eurozone uiteenvalt.

Een lynchpartij is anno 2011 ook nog mogelijk, zo is onlangs nog in Libië gebleken. Hoewel Pieter-Jelles Troelstra in 1918 nog even anders dacht, zijn Nederlanders geen echte revolutionairen. Maar ze schuwen het geweld niet. In het verre verleden waren er de opstand van het Kaas- en Broodvolk en de Hoekse en Kabeljauwse twisten. Sinds de totstandkoming van het koninkrijk is Nederland geteisterd door het Soeploodsoproer in 1835 (verzet tegen de invoering van een belastingwet), het Palingoproer in 1886 (tegen het verbod op een wreed volksvermaak), het Aardappeloproer van 1917 en het Jordaanoproer van 1934 (verzet tegen de steunverlaging). Hierbij vielen telkens vele doden.

Lees hier verder.

Bron: de Volkskrant