De top die de euro definitief moest redden, heeft een muis gebaard. De eurocrisis gaat gewoon door.
Aandachtige lectuur van de 16-punten tellende verklaring deze ochtend vrijgegeven door de Europese regeringsleiders in het kader van de top van 8 en 9 december maakt een mens niet echt vrolijk. In het beste geval kan dit akkoord, onderschreven door 23 van de 27 lidstaten van de EU, aanzien worden als een aanzet om in de komende maanden tot meer daadkrachtige besluitvorming te komen inzake de dringend nodige beter institutionele uitbouw van de monetaire unie. We gaan in de commentaren die volgen voorbij aan de uitgesproken onenigheid die meer en meer een realiteit wordt met aan de ene kant de UK, Tsjechië en Hongarije (de positie van Zweden is wat dubieus) en aan de andere kant de 17 eurolanden met 6 niet-euro-kompanen.

Monetaire unies kunnen slechts overleven mits ze ingekapseld zijn in een volwaardige politieke unie die de beslissingen nodig om de monetaire unie intact te houden kan nemen en uitvoeren. Per definitie dient men binnen de politieke unie over afdwingbare supranationale bevoegdheden te beschikken. Over dat principe bestaat onder ernstige politici en analisten geen discussie meer. Het principe van een volwaardige politieke unie is vandaag niet haalbaar dus moeten we, als second best-oplossing, tot akkoorden over specifieke bevoegdheden trachten te komen die belangrijk zijn voor de gezonde onderbouw van de monetaire unie.

Lees hier verder.

Bron: Knack