In onzekere tijden lopen de mensen massaal achter populisten aan. De populist belooft namelijk gouden bergen: iedereen, behalve de graaiers aan de top natuurlijk, gaat er op voorruit, de kwaliteit van zorg neemt toe en alle onzekerheden worden in één klap omgezet in zekerheden. Kortom, volgens de populist wordt het land stukken beter met hem, of haar, aan de macht. De leugen regeert dan ook nergens zo hardnekkig als in het land van de populist.

In Nederland ziet men dit vooral terug bij de PVV en de SP. Volgens velen zijn ze tegenpolen, maar in de praktijk bijna twee handen op een buik. Alleen op het gebied van diversiteit verschilt men. De een wil graag een dominante, volgens eigen zeggen superieure, wittemanscultuur, de ander een gezellige multiculturele samenleving waarin joden, moslims, Nederlanders en allochtonen in vrede met elkaar samenleven. Al het overige hebben ze gemeen. Zo hebben beiden een bloedhekel aan Europa, willen beiden de gulden terug, zijn de banken het gif van de samenleving en kan de zorg in eigen land veel en veel beter. Bovendien nemen zowel de PVV en SP het niet zo nauw met vrijheden voor de burger of politieke vriend. Discipline, discipline en nog eens discipline. Befehl ist Befehl, zegt men wel eens.

Lees verder in De Jaap.

Bron: De Jaap