Omdat mijn ouders na de oorlog werden gearresteerd en respectievelijk een jaar en drieënhalf jaar hebben moeten brommen, en omdat ik zelf als zesjarige in 1945 ook in iets terechtkwam dat eigenlijk wel het meest van een kindergevangenis had, verwacht men van mij dat ik de niet aflatende vervolging van oud-nazi’s veroordeel. Maar dat is niet het geval. 
Men denkt al gauw dat ik niet veel moest hebben van de activiteiten van Simon Wiesenthal, maar de man had mijn zegen. Een van de uitspraken van mijn jeugdvriend Theo Kars die ik me herinner, is: ‘Wraak is niet filosofisch.’ Het was niet zijn slechtste uitspraak en de woorden klonken nog vaak bij mij na. Toch zie ik wel iets in wraak, al mag je dat eigenlijk niet zeggen. Lees verder.