ZATERDAG 26 MEI 2012

Er rijzen een paar vragen bij me.

1) Sinds wanneer is sexuele geaardheid een keuze?
2) Wat als hij een vader met zijn zoon ruzie had zien maken? Was hij dan homosexueel gebleven?

Hij vertelt zijn persoonlijke ervaringen over vluchtigheid en liefdeloosheid. Dit zijn kenmerken die in talloze hetero-sexuele relaties ook aan de orde van de dag zijn. Daarnaast ken ik mannen en vrouwen die al vele jaren een waardevolle liefdesrelatie onderhouden. En raad eens? Hun sexuele ge-aardheid is daarbij van ondergeschikt belang.

Mijn bezwaar is tevens tegen dit artikel is dat een persoonlijke ervaring verheven wordt tot algemeenheid.

Oh, en alvast vooruitlopend op reacties. Ik ben geen homo-sexueel en heb juist dit soort ervaringen met man-vrouw relaties uit mijn eigen verleden. Ik zie mijn kinderen niet meer omdat hun moeder dat dwarsboomt. Over harmonieuze gezinsrelaties gesproken. Als ik dezelfde soort redenering volg van deze piloot had ik me dit kunnen besparen als ik me in het verleden had "bekeerd" tot de gay-scene.

Fout artikel in mijn ogen.

---

---

Ik geloof niet dat het verlangen naar een normaal leven, wat natuurlijk heel gezond is en moet worden aangemoedigd, de seksuele orientatie van een mens kan doen veranderen. Want dan zouden alle homo's allang hetero zijn geworden. Maar wie weet is dit een eerste stap naar het aanvaarden van het idee dat, als je de keuze hebt, je beter af bent met een normaal leven met een gezin. Ik ben wel homo en ik heb dat nooit maar dan ook nooit als een keuze ervaren. Wie zou daar ook ooit voor kiezen? Geen mens natuurlijk.
Als gedachtenoefening is het wel aardig om voor ogen te houden dat de hetero die beweert dat homoseksualiteit een keuze is, toch een stevige verdenking over zijn eigen geaardheid over zich afroept. Want hoe weet hij dat, van die keuze?

---

---

Adopteren door homo-stellen kan zeker alleen in Nederland?

---

---

Wat is normaal?

---

---

Allerlei slechte ervaringen hebben met mensen dichtbij je is in ieder geval normaal.
Hoe je daar mee omgaat is een tweede. Vergeving doet het (uiteindelijk) meestal goed.
Opkroppen en vluchten (Muirhead?) leiden vaak vooral tot herhaling van patronen.

---

---

Prachtig! Deze man legt zelf de vinger op zijn meest gevoelige plek.
Want sinds wanneer is homosexualiteit een aangeboren zaak? Dat is wat de wereld graag wil geloven.
Vaders of mannelijke voorbeelden vervullen een belangrijke rol in de manwording van een jongen en met het in contact komen met de mannelijkheid in hem.
Ijzer scherpt men met ijzer.

---

---

Deze man kon wel eens posterchild worden voor de homosexual rehabilitation camps die het zo goed doen in Amerika. Homosexual Rehabilitation Summer Bible Camp schijnt een goeie te zijn, lees meer: http://www.timesonline.co.uk/tol/comment/faith/article4893735.ece

---

---

Een snufje zout in het wondje van de homolobby en ze krijsen heel West-Europa bij elkaar...

---

---

@Think Twice
De homolobby? Oh je bedoelt de mensen die er voor kiezen om door veel mensen met de nek te worden aangekeken. Mensen die ervoor kiezen door potenrammers in elkaar geslagen te worden. Mensen die in heel veel landen niet voor hun geaardheid uit mogen komen etc etc.
Waarom zouden ze doen alsof ze op mensen van hetzelfde geslacht vallen? Oh wacht , je hebt gelijk , dan kunnen ze subsidie krijgen, want daar staan wij linkschmenschen toch om bekend. Wij geven voor alles maar subsidie ? Nee, ik geef het toe, je hebt wel twee keer gedacht. Sorry vriend(in)

---

---

Laat die man lekker doen en voelen wat hij wil, en met zijn eigen gevoelens worstelen, maar wie bedenkt er om zo iemand een podium te geven en, zoals hierboven al gezegd, zijn ervaringen tot algemeen beeld te maken?

Ik ben ook homo, dat weet ik al 12 jaar (ben nu 31). Mijn beste vriend (hetero trouwens) is piloot, zelf zijn mijn ogen te slecht, anders had ik ook piloot geworden. Ik heb nooit veel opgehad met de "gay lifestyle". Rond mijn 20ste ging ik wel veel uit, maar nooit echt wilde dingen gedaan. Geen exorbitant sexleven of iets dergelijks. Ik heb geen (vaste) vriend, maar ik ben wel homo, simpelweg omdat ik niet op vrouwen val maar op mannen. Verder ben ik helemaal niet verwijfd, maar gewoon een ICTer, een beetje een nerd. Al mijn vrienden zijn hetero, en zolang ik het niet vertel, heeft niemand door dat ik homo ben. Mag je als homo niet "shamblen like a bloke"? Die man moet gewoon voor zichzelf eens nadenken wat zijn identiteit is, los van waar hij op valt.

Maar sinds anderhalf jaar ben ik oom van de dochter van mijn zus. Ze wonen erg dichtbij, dus ik ben er bijna elke week. En ik ben helemaal verbaasd wat zo'n klein mensje met je kan doen. Word ik nu spontaan hetero omdat ik ook vader zou willen worden? Nee. En waarom zou ik. Natuurlijk zou ik ook wel vader willen worden, maar dan liefst gewoon met nog een andere papa. Ik blijf homo. Is dat een keuze? Geen idee, maar het is wat ik voel. Die twee dingen staan los van elkaar. Vaderschap en homo-zijn.

---

---

Heel moedig om dit te paatsen. De 'genetisch' vs. 'niet-genetisch' kampen hebben de loopgraven alweer gegraven, zie ik.
Maar feit blijft dat een bepaald percentage van de homo's wel homo 'geworden' zijn, terwijl ze het 'gen' niet hebben. Ik mag hopen dat de homobeweging voor deze groep eenzelfde ijver aan de dag legt in het vechten voor aandacht, respect, emancipatie, begeleiding etc. als ze voor zichzelf plegen te doen.

---

---

'Homo-gen'?
Bestaat er dan ook zoiets als een pedo-gen?
En wat voor gevolgen zal dat hebben?

---

---

Wat als het nu eens veel minder zwart wit is en de seksuele geaardheid of preferentie zelf een gradueel verschijnsel is en biseksualiteit een gebied is op deze schaal? Dat zou de situatie toestaan dat iemand ervoor kan kiezen zijn grenzen op te zoeken, zij het dat er altijd sprake zal blijven van een zekere polariteit in de voorkeur al naar gelang het (aangeboren) preferentie-gebied op die schaal.

Het is de realiteit dat mensen ervoor kiezen om kinderen te nemen om de meest lullige redenen zoals die van bovenstaande man, soms zelfs kiest men er helemaal niet eens voor, maar het lijkt me een recept voor dubbele misère in plaats van gedeelde als men zichzelf hierbij voor de gek houdt.

---

---

Hmm, 41 jaar oud? Mooie leeftijd voor een midlife-crisis?!

---

---

Ben blij dit te vernemen.
Naar aanleiding van een europees onderzoek blijkt dat door te veel drugs en drank en medicijnen ..er een hormonale disbalance ontstaat, vandaaruit zou het dat aangeven dat sommige hetero`s en omgekeerd (?!) de plotselinge ontdekking doen dat zij vanuit een ander vaatje willen tappen...;-)

---

---

Weggewikt door de redactie.

---

---

Om te kunnen reageren moet u zich eerst hier registeren.
Reacties die niet voldoen aan de huisregels worden verwijderd.

Uw reactie

Wachtwoord   

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt