We keken - verbonden door een telefoon - samen naar het debat.

''Bos is de winnaar,'' zei ik vlak na het begin.

''Hoe weet je dat nou?''
''Hij voelt zich senang. Dat zie je. Niets te verliezen. Staat in de peilingen laag, kan alleen omhoog, weet ook wel dat het kabinet binnenkort valt, formuleert snel en vlijtig, en hij kent zijn tegenstanders: kan-ie allemaal aan.''

''Hij moet Wilders nog op stang jagen voor zijn kiezers.''

''Nee, gaat hij niet doen. Nieuwe tactiek van de PvdA is: wij begrijpen Wilders. En eigenlijk heeft hij ook wel een beetje gelijk, maar we denken totaal anders... Kijk maar, zie je? Ik zeg het en Bos doet het. Zoals mijn kleine hondje een buldog ontwijkt door naar de andere kant van het pad te rennen en dan net doet of hij zojuist een leuke tak in het gras heeft ontdekt.''

''Wat vind je van Halsema?''
''Te boos. Zelfde fout die Agnes Kant keer op keer maakt. Halsema is altijd derde in het debat. Soms tweede, maar nooit eerste. Dat komt door dat boze hoofd met die migrainerimpel.''

''Kant en Slob zijn dramatisch, vind je niet? Daardoor redt Van Geel het.''

''Van Geel is het jongetje in de klas dat altijd een zeven haalt voor zijn Duitse woordjes. Al heeft niemand het geleerd, dan nog krijgt Van Geel een zeven. Z'n moeder stopt elke ochtend een schone zakdoek is z'n rechterzak. Hij houdt erg van zijn moeder. Als-ie later groot is, gaat hij met z'n moeder trouwen.''


Lees verder

Bron: Het Parool