Tijdje geleden reed ik door een kakkerswijk en zag bij een nogal treurig pandje een bord in de tuin staan met daarop de tekst dat het huis werd ingericht door Jan des Bouvrie.

Medelijden kietelde mijn ziel.

Daar wonen dus smakeloze rijkaards, dacht ik en ik vroeg me af hoe sneu je eigenlijk bent als je door middel van zo'n bord wilt laten zien dat je zelf geen smaak hebt. Wel geld. Daarom stond dat bord daar.

Design wonen lijkt me een hel. Dat je gasten bij je gordijnen moeten passen.

Je scharrelt in de loop van je leven je eigen interieur toch bij elkaar? Dat is toch het leuke van wonen? Een stoel uit je studententijd, een tafel die je ooit in Brussel op de kop tikte, wat schilderijen die je al reizend mee griste uit diverse galeries, wat kandelaars waarvan je de herkomst bent vergeten, een rare kast vol boeken waar je vele mooie uren in vertoefd hebt, een paar bijzondere herinneringen uit je ouderlijk huis, enzovoort, enzovoort. Maar je bent toch niet gelukkig in een door die krullenbol bij elkaar gefantaseerde inrichting? Het lijkt me vreselijk om die gozer op bezoek te krijgen en dat hij met zijn potlood dan speels gaat schetsen wat hij allemaal voor spannends kan doen met de ruimte. Voor een paar ton wordt het speels. "We gaan vooral uit van wit", zal Jan oreren om daarna voor te stellen dat het qua geld ook zwart mag. Je mag zelf zeggen op welke louche BV je het bonnetje wilt ontvangen. Niet alleen creatief op de tekentafel dus. Werd weer zo ouderwets blij van de feiten in deze zaak.

lees verder

Bron: Youp.nl