De mensen die drastische maatregelen voorstaan inzake het klimaat zitten in het defensief. Op dit moment wordt in de VS driftig gediscussieerd over nieuwe wetgeving en wat de afloop ook mag zijn: het zal geen schim worden van wat ooit werd beoogd.
Het mislukken van de klimaattop in Kopenhagen is een van de redenen om minder warm te lopen voor rigoreuze stappen. Ook de wereldwijde recessie eist zijn tol. Ook het feit dat op het Noordelijk Halfrond een redelijk strenge winter heerste, is van invloed geweest op terugtredend enthousiasme voor ambitieuze plannen. 
Maar natuurlijk is ook de klimaatwetenschap debet aan de andere wind die inmiddels waait. Schandalen als 'Climategate' en missers van het VN-panel (IPCC) voor de klimaatkunde. Hoogste tijd derhalve voor The Economist om kaf en koren te scheiden, en op zoek te gaan naar wat er werkelijk aan de hand is. Wat is spin en wat is science?
Er is, zo betoogt het vorname weeblad, niet veel op de klimaatwetenschap aan te merken, maar des te meer op de politici die met wetenschappelijk euitkomsten aan de haal zijn gegaan. Als wetenschappers zeggen dat er rekening moet worden gehouden met menselijke invoeden op de opwarming van de aarde, wordt dit in handen van politici opeens een keiharde waarheid. 
De zekerheden waar politici mee schermen zijn echter zelden afkomstig van wetenschappers - die hebben ze er zelf aan toegevoegd. 
Ergo: luister goed naar (de bezorgde geluiden van) de wetenschap. En vergeet wat politici u toeschreeuwen.

Bron: The Economist

Meer berichten:

China schiet op regenwolken

Waarom krijgen we schokken als we in slaap vallen?

Depressief door ongezonde kost

De 10 meest pijnlijke insectenbeten

Robotvis speurt naar vervuiling in zee

Een masker waarmee je dromen kunt besturen