Barack Obama heeft gisteren zijn zorgplan door het Huis van Afgevaardigden geloodst en dat is ongetwijfeld een grote overwinning. Of die ook zo 'historisch' zal zijn als wordt beweerd, moet worden afgewacht. Het plan is met veel duwen en trekken aangenomen, langs partijpolitieke lijnen en de tegenstand is groot.
Tot die tegenstanders behoorde The Wall Street Journal, die dan ook slechts zure woorden overheeft voor het succes van Obama. Er wordt zelfs gerefereerd aan de woorden van Colin Powell over Irak: 'If you break it, you own it.' Daarmee doelt de krant op het feit dat de Amerikaanse gezondheidszorg nu onder beheer van de federale overheid komt te staan en dat elk toekomstig gevecht over kosten, zorgverzekeringen en wat niet al tot op het bot gepolitiseeerd zal zijn. En het systeem zal alleen maar duurder worden en als een molensteen drukken op de Amerikaanse economie, die aan een aarzelend herstel bezig is.
De zakenkrant ziet het als een omineus teken dat de grote zorgverzekeraars en de farmaceutische industrie, die de gezondheidszorg overal in de westerse wereld duur maken, tot de grote voorstanders van het project behoren (het zou waarschijnlijk ook meteen schipbreuk hebben geleden als het andersom was), en wijst erop dat Obamacare deels door herverdeling zal moeten worden gefinancierd, wat ten koste zal gaan van de ouderenzorg. 
En we mogen aannemen dat de Republikeinen hun guerrilla tegen dit staaltje Democratische zorgpolitiek zullen voortzetten. De politieke rekening voor Obama, voorspelt de krant, komt in november, bij de tussentijdse Congresverkiezingen. De president heeft dan echter zijn grootste slag al binnen, waardoor hij niet bij voorbaat als een lame duck kan woren afgeschilderd die niks voor elkaar kreeg.

Bron: The Wall Street Journal

Meer berichten:

Joden eerst: Israelische regering moet niks hebben van zwarte Afrikanen

Forenzen zijn zeurende rijken volgens GroenLinks

Bouterse wist sporen op plaats delict

Tofik Dibi haalt uit

Wie is Beppe Grillo?

'Dappere Dodo' Wilders eist aftreden van Jan Kees de Jager