Marjah zou de plaats zijn waar de nieuwe Amerikaanse strategie zijn eerste succes zou tonen. Maar nee. De Taliban zijn er geenszins weg. Een van de onderdelen van de strategie was dat de bevolking zou worden volgestopt met geld. Als compensatie voor gederfde inkomsten, om te betalen voor hulp, om ze weg te houden van de Taliban.
Klonk slim, maar het lukt niet. De Taliban hebben nog steeds alles in de gaten. Dus wie geld aanneemt loopt het risico het kwijt te raken aan de Taliban, die dan meteen ook het leven neemt van de collaborateur.  "Een paar weken nadat we de actie zijn begonnen hebben de Taliban in grote delen van het gebied al weer de overhand," zegt een hoge militair tegen The New York Times. "Iedere dag vinden we lijken van burgers. Je schudt iemand de hand, maar dat kan zomaar een Taliban zijn."

Het is niet het enige probleem. De Afghaanse president wordt steeds gekker, acht van zijn 17 ministers staan onder verdenking van corruptie, de broer van de president bestuurt een hele provincie als een narcoticakalifaat.

Maar de Nederlandse politiek vraagt zich nog altijd vooral af om hoe laat op 20 november minister Van Middelkoop een brief overhandigde aan Mariet Hamer. En houdt vol dat dat gaat over Afghanistan. Over leven en dood, zegt Bos er telkens bij.
Grappig.

Bron: The New York Times

Meer berichten:

Joden eerst: Israelische regering moet niks hebben van zwarte Afrikanen

Forenzen zijn zeurende rijken volgens GroenLinks

Bouterse wist sporen op plaats delict

Tofik Dibi haalt uit

Wie is Beppe Grillo?

'Dappere Dodo' Wilders eist aftreden van Jan Kees de Jager