Twee weken terug werd de deal rond Griekenland nog als een Duitse 'overwinning' gezien. De harde koers van de bondsregering, gesteund door Den Haag, verplicht de Grieken voor financiële steun naar het IMF te gaan. Duitsland heeft geen zin een Europees noodfonds op te zetten waarbij de spaarzame en prudente leden van de eurozone kunnen opdraaien voor de spildrift van de zuidelijke landen. Toen was al duidelijk dat zo'n 'deal', waarbij in het midden bleef onder welke voorwaarden Europa eventueel wel of niet te hulp zal komen, snel op de proef zou worden gesteld, want de Grieken hebben eind van de maand miljarden nodig.
Interessant is dat vooral de Engelstalige pers het erover eens is dat Europa (Duitsland dus) over de brug zal moeten komen en dat een 'bailout' van de Grieken op stel en sprong nodig is. Nu al wordt de Grieken het hoge percentage van 7,5 procent rente in rekening gebracht, een percentage dat niet meer op financieel-economische gronden berust, maar op politieke. Waar in landen als Duitsland en Nederland vooral wordt betoogd dat het voor een stabiele en geloofwaardige euro van groot belang is dat de deelnemers aan de eurozone zelf financieel orde op zaken stellen, en dus maar naar het IMF moeten gaan dat voor zulke noodgevallen in het leven is geroepen, legt de Angelsaksische buitenwacht juist de nadruk op het belang van een Europese oplossing (wat de Fransen in feite ook doen). Het wordt als politiek zwaktebod uitgelegd als de eurozone hulpbehoevende leden niet uit de brand kan helpen en steun van buiten moet zoeken. En de Aziatische landen herinneren zich nog hun eigen financiële crises, en kijken met argusogen toe of de Grieken door het IMF mogelijk niet te mild wordt aangepakt, dat wil zeggen, minder hard dan zij indertijd.
Hoe dan ook, het is nog veel te vroeg om te concluderen dat het Duitse keurslijf voor Europa als geheel al opgelegd pandour is en dat dit voor alle leden kan beklijven. Dat zou ook vreemd zijn, want elke Europese oplossing is in de kern een compromis, en daarbij moeten de meest strikte leden - in dit geval Duitsland en Nederland - altijd water bij de wijn doen. De Griekse spaarders vertrouwen het bovendien zelf niet. Gisteren circuleerden er al berichten dat zij voor meer dan tien miljard euro van Griekse banken hebben gehaald en dat dit het Griekse bankenstelsel in acute geldnood brengt. En bij een bankroet van Griekenland zijn ook Duitsland en Nederland niet gebaat, want hun met belastinggeld overeind gehouden banken zitten voor miljarden in de Griekse staatsschuld.

Bronnen: International Herald Tribune, The Economist

Meer berichten:

Joden eerst: Israelische regering moet niks hebben van zwarte Afrikanen

Forenzen zijn zeurende rijken volgens GroenLinks

Bouterse wist sporen op plaats delict

Tofik Dibi haalt uit

Wie is Beppe Grillo?

'Dappere Dodo' Wilders eist aftreden van Jan Kees de Jager