ZATERDAG 26 MEI 2012

Mohammed was al met die strijd begonnnen. Veel eerder dan Hitler.

---

---

Misschien hebben die joden toch het een en ander uitgelokt, je weet het niet.

---

---

Nog steeds dat uitermate onbeschofte, nare, verraderlijke aanvinken anders wordt je e-mail-adres gepubliceerd. Nergens is dat praktijk. Schandalig.

Terzake.

"Tot een strijd van de Arabische bevolking tegen de joden heeft het niet geleid, althans niet tijdens de oorlogsjaren. Maar geprobeerd hebben ze het wel. "

Dan hebben we het toch niet over Palestina. Ik citeer uit een opstel gepost bij Joost Niemöller.
http://www.joostniemoller.com/2010/03/israel-een-expansionistische-staat/

"De periode van intensief geweld duurde van 1936 tot 1939. Het geweld werd voorgesteld als een nationalistische opstand tegen het Britse bestuur en tegen de komst van Joodse vluchtelingen die in die tijd naar Palestina emigreerden om te ontsnappen aan de nazi’s. Echter: veel meer Arabieren dan Joden of Engelsen werden vermoord door Arabische bendes, die de hele Arabische bevolking onderdrukten. Met duizenden vluchtten Arabieren het land uit. Hier werd al een begin gemaakt met het “vluchtelingenprobleem”, maar het was niet veroorzaakt door de Joden.

Karsh geeft geen speciale aandacht aan de periode van de Tweede Wereldoorlog zelf . Laat ik voor die tijd, ten overvloede, om het “expansionisme” van de Joden in Palestina tijdens WO II speciaal voor Maarten van Rossem nog eens te illustreren, een passage (pp. 165-66) vertalen uit “Halbmond und Hakenkreuz”:

“De dodelijke bedreiging die in de zomer van 1942 ontstond uit de vernietigende opmars van Rommel enerzijds en de open vijandigheid van de Arabieren anderzijds, werd binnen de jischuw precies geregistreerd. [ jischuw = Joodse gemeenschap in Palestina vóór 1948] Er daalde een gespannen sfeer neer over de Joodse gemeenschappen; de reacties van de mensen vielen echter heel verschillend uit. Velen probeerde zich, met het oog op het naderen van de Duitsers te verbergen in Christelijke kloosters; anderen zorgden in het bezit te zijn van cyanide, omdat ze de voorkeur gaven aan zelfmoord boven een leven onder nationaal-socialistische bezetting. ( . . .) Een voor de Duitsers werkende agent-provocateur berichtte ( . . .) dat na de inname van Tobroek, alleen al vóór september 1942, 15000 emigranten uit Egypte in Jeruzalem waren aangekomen. Naar zijn zeggen heerste daar een gedrukte en bezorgde stemming. ( . . .) In deze zeer gevaarlijke situatie, waarin de troepen van Rommel nog slechts weinige dagmarsen verwijderd waren en de bevolking bestond uit grotendeels vijandelijke en tot collaboratie bereid zijnde Arabieren die in afwachting waren van het verschijnen van de Duitsers, verschenen van de een op de andere dag plotseling geheimzinnige gekalkte tekens op Joodse huizen. Nadat aanvankelijk niemand dat kon verklaren, werd het met de tijd duidelijk, dat Arabieren, in de zekere verwachting van de komst van Rommel en een daaruit resulterende machtswisseling, vast bezitsclaims op het onroerend goed publiek maakten. Willekeur, dagelijks geweld en existentiële bedreiging waren voor de Joden in Palestina in de zomer van 1942 allang niets nieuws meer. “

Keren we terug naar Karsh. Eind 1947 probeerde de haat-elite rond de Moefti het scenario van 1936 te herhalen. Zijn Arabisch Hoger Comite (AHC) paste zoveel mogelijk geweld toe om uitvoering te voorkomen van het VN-twee-staten-plan van november 1947. Maar veel “gewone” Palestijnse Arabieren, met 1936-1939 nog vers in de gedachten, wilden niets te maken hebben met de agressie en de haat-hetzerij van de Moefti en zijn medestanders. Velen gingen door met samenwerken met de Joden en sommigen verzetten zich zelfs metterdaad tegen de oproepen tot geweld tegen de Joden. De oorlogslust onder de Palestijnse Arabieren was zo gering dat drie maanden nadat de haat-campagne door de Moefti c. s. was gestart, Ben Goerion in februari 1948 kon zeggen “dat de Arabieren in de dorpen voor het grootste deel aan de zijlijn zijn gebleven”.

Het beeld dat uit het artikel van Karsh oprijst is dus klassiek: een minderheid weet via terreur een sfeer van angst en geweld te scheppen die vicieuze cirkels op gang brengt en de loop der gebeurtenissen beslissend beïnvloedt. (Dat zou in gedachten gehouden moeten worden elk keer als multiculturele Gutmenschen in onze dagen wijs en bedaard zeggen “Ach, het gaat maar om een kleine minderheid.”) Want ondanks de goedwillendheid en afzijdigheid, ja zelfs afwijzende opstandigheid tegen de hetzers van de meeste goedwillende Palestijnse Arabieren, was de terreur in de periode van het Britse Mandaat, dus van 1920 tot 1948 nooit weg. Ik citeer Karsh:

“Vuurgevechten, sluipschutters, hinderlagen, bomaanslagen, die in de wereld van vandaag zouden veroordeeld worden als oorlogsmisdaden, waren dagelijkse kost in het leven van burgers. ‘Onschuldige en weerloze mensen, die hun dagelijkse ding deden’, schreef de Amerikaanse consul-generaal in Jeruzalem Robert Macatee in december 1947, ‘worden van rijdende bussen geschoten, lopend op straat en verdwaalde schoten treffen zelfs mensen tijdens hun slaap in bed. Een Joodse vrouw, moeder van vijf kinderen, werd neergeschoten in Jeruzalem terwijl ze wasgoed te drogen hing op haar dak. De ambulance die haar in allerijl naar het ziekenhuis voerde werd met machinegeweren onder vuur genomen en tenslotte werden op haar begrafenis de rouwenden aangevallen en werd een van hen doodgestoken.’ ”

---

---

De eerste regel van het artikel in Die Welt heeft de kern van deze radiopropaganda als volgt samengevat: "Eure einzige Hoffnung auf Rettung ist die Vernichtung der Juden, ehe sie Euch vernichten!"

De vernietiging van de Palestijnen is volgens mij de grootste wens van vele joden.
Propaganda, maar wel op een basis van realiteit.

Niet alleen de Mufti deed zaken met Hitler. Ook het joodse bestuur in die dagen ( The Jewish Agency) heeft met Hitler contracten gesloten over verhuizing van in totaal 60.000 joden vanuit Duitsland naar Palestina.
Dat liep tot 1941 door.

Edwin Black schreef er een boek over. Op amazon kunt U een indruk krijgen van de inhoud:
http://www.amazon.com/Transfer-Agreement-Dramatic-Between-Palestine/product-reviews/0914153013/ref=dp_top_cm_cr_acr_txt?ie=UTF8&showViewpoints=1

---

---

De overeenkomsten tussen islam en nazisme zijn bij ieder mens met gezond verstand al jaren bekend. Niets voor niets is Mein Kampf al decennia een bestseller in moslimlanden. Geloof je het niet? Lees de Koran!

---

---

Waar hebben ze het geprobeerd dan? In Egypte? In Syrie? In Marokko? Ik snap dat "geprobeerd" niet, want voor zover ik weet is er nooit een gewapende opstand geweest tegen joden in arabische landen, met uitzondering van Palestina.
Sterker nog, de rechterhanden van zowel de voormalige president van Egypte als de koning van Marokko waren Joden.
Veel joden maken gebruik van de weerzin van Moslims jegens Zionisten om de slachtofferpositie waarin ze zichzelf hebben gezet steviger te verankeren. Jammer dat er zovelen in trappen.

---

---

@Maarten, de profeet Mohammed had een joodse buurman, waar hij lang voor heeft gezorgd toen deze ziek was. Daarnaast had de profeet banden met alle joodse stammen, een joodse vrouw en joodse aangetrouwde familie. Er zijn maar drie stammen (van de tientallen) waar hij oorlog tegen heeft gevoerd vanwege het verraad dat ze pleegden.

---

---

Die mijnheer K. W.
Een "anti-Zionist" zoveel mag duidelijk zijn.

Daar staat in feite dat de Palestijnen gelijk hebben met dat "onze-enige-hoop-is-de-Joden vernietigen".

"Niet alleen de Mufti deed zaken met Hitler." Zaken doen. Zaken doen! Doodsbange vervolgde mensen proberen naar Palestina te krijgen: dat is zaken doen.

De Moefti wist Hitler te overtuigen dat , ten eerste, de Arabieren bondgenoten waren, geestverwanten en dat de Arabieren konden bogen op 13 eeuwen Jodenhaat, die rechtsreeks van de Profeet stamde en altijd levend was gebleven in de islamitische traditie. (Zie: Andrew Bostom, “The Legacy of Islamic Antisemitism”) en dat, ten tweede, de Arabieren strategische bondgenoten konden zijn in de strijd tegen de geallieerden.

De Moefti heeft waarschijnlijk een aandeel gehad in de totstandkoming van het Endlösungs-besluit tijdens de Wannsee-conferentie (januari 1942). De Joden konden niet meer naar Palestina gedeporteerd worden, Hitler, Himmler en nog meer kopstukken, werden gesterkt in hun Jodenhaat vanuit onafhankelijke bron - “Goh, zij zeggen ook al dat de Joden slecht zijn.” Dan bleef er nog maar één mogelijkheid over: massamoord op industriële schaal.

Maar ik wil het nog eens zeggen: wat een doodziek commentaar, van die “K. W.”

---

---

Hij die de taboe's in een land kan benoemen heeft de werkelijke macht. Ooit was dat de Kerk.
'Mein Kampf' is al jaren verboden in onze streken, en zo weten we wie hier werkelijk ( zonder dat wij het zelf beseffen) de baas is.

Zijn de islamieten te vergelijken met Nazi's?
Na 1948 zijn inderdaad veel joden uit Arabische landen vertrokken naar Israel. Maar dat kwam niet zozeer door het antisemitisme onder de arabieren. Het kwam o.a. doordat joodse terroristen aanslagen pleegden ( in Baghdad bijvoorbeeld) op synagogen, om zo de joden naar Israel te drijven.
Alles beschreven door een jood die het zelf mee maakte: Naeim Giladi: http://www.ameu.org/summary1.asp?iid=36

---

---

Nou dit wordt weer smullen voor de islamofoben. Zie je wel, die kwaadaardige moslims ook hier weer bij betrokken. Sterker, zonder steun van die vileine groot-Mufti waren die brave christenen en atheïsten natuurlijk nooit op het idee van de holocaust gekomen.

---

---

Wat is er zo vreselijk aan dat ik Anti-Zionist ben, mijnheer Pennings? Ik vind dat wel een correcte stellingname.

Sommige Zionisten gingen zo ver dat ze Hitler als een 'bondgenoot' zagen,. omdat hij zou zorgen dat de joden naar Palestina zouden gaan. Dan ben ik graag anti-zionist.

Zionisten pleegden terrreur-aanslagen. ( zie o.a. Naeim Giladi). Dan ben ik graag anti-Zionist.

Het wordt steeds waarschijnlijker dat 911 door Zionisten is gefaciliteerd/bedacht.(*) Dan ben ik graag anti-zionist.

(*) O.a. Dr. Alan Sabrosky ( oud directeur 'War Studies') is die mening toegedaan.
http://thy-weapon-of-war.blogspot.com/2010/03/dr-alan-sabrosky-former-director-of.html

---

---

Toen Hitler gekozen was, kondigden de joden wereldwijd een boycot van Duitse producten af.
Die boycot werd door de Zionisten ondermijnd: zij deden wel zaken met Hitler Duitsland.
Sommigen geloven dat Hitler het niet zou hebben gered als de Zionisten de boycot in tact hadden gelaten.

Met het geld van Duitse joden is Israel opgebouwd.
Dat die joden graag vertrokken geloof ik niet, maar ze waren volgens mij zeker niet doodsbang. Heel veel joden die wèl geld en mogelijkheden hadden om te emigreren deden dat niet indertijd.

Uit een recensie over Edwin Blacks boek komt dit citaat:

"In cooperation with the German authorities, Zionist groups organized a network of some forty camps and agricultural centers throughout Germany where prospective settlers were trained for their new lives in Palestine. Although the Nuremberg Laws forbid Jews from displaying the German flag, Jews were specifically guaranteed the right to display the blue and white Jewish national banner. The flag that would one day be adopted by Israel was flown at the Zionist camps and centers in Hitler's Germany. "

---

---

Effe een citaat van een interview met Hayo Meyer, iemand die het allemaal onder vonden heeft.

''Via mijn vader was ik lid van de jeugdafdeling van de rijksbond van Joodse frontsoldaten. Later werden alle Joodse jeugdbonden opgeheven. Alleen de zionistische jeugdgroep mocht blijven bestaan. De zionisten en de nazi’s werkten op enkele gebieden samen."
Voor het hele interview zie: http://www.refdag.nl/artikel1390162Hajo+Meyer+Nooit+vrede+in+Gazastrook.html

Ik durf het nog sterker te stellen, het nazisme is nooit weggeweest. Het is gewoon verder gegaan onder het zionisme, wat er een afgeleide van is. Alleen zijn nu de Azjkenazim Joden nu de Ubermenschen ipv de Ariërs.
Er is zelfs een munt geslagen met aan de ene kant een swastika en de andere kant een davidster. De zionisten en nazis hielpen elkaar. Nazis wilden van de joden af en zionisten had het antwoord, allemaal naar Palestina. Er was 1 probleem, de meeste Joden wilden helemaal niet naar Palestina. Ik raad mensen aan om het boek van Robin de Ruiter te lezen.(ouders hadden ook in concentratiekampen gezeten) De titel: 13 Satanische Bloedlijnen.

Nog 1 ding. '' Het judaisme en zionisme zijn alles behalve hetzelfde. Een goede jood kan geen zionist zijn, en een zionist kan geen goede jood zijn." Rabijn Weiss

---

---

@martien onzin

je doet je pseudoniem eer aan

---

---

Voor elke zionist wordt de waarheid simplistisch afgedaan met onzin. Toch winston?

---

---

@winston zionist

welke waarheid?

---

---

Kijk op deze site om de swastika-davidster munt te kunnen zien.

http://www.rense.com/general86/nzz.htm

---

---

@zionist-nazi eenheid

beweer je nu werkelijk dat goebbels cs liefhebbende judenfreunden waren?

---

---

Nogmaals verwijs ik je naar het citaat van rabijn Weiss. Je hebt een beetje moeite met onderscheid maken tussen joden en zionisten.

---

---

Martien Pennings schrijft (reactie begint met 'Die meneer KW') :
"Daar staat in feite dat de Palestijnen gelijk hebben met dat "onze-enige-hoop-is-de-Joden vernietigen"."

Nee, mijnheer Pennings, daar staat dat de waarschuwing ( propaganda) die de Duitsers in de oorlog uitzonden, achteraf gezien terecht blijkt te zijn.

Over de samenwerking tussen de Zionisten en de Duitsers: ik ben er van overtuigd dat Hitler de Joden zijn land uit wilde drijven door hen bang te maken. Dat blijkt ook uit de loyale samenwerking met de Zionisten. Wanneer hij in de jaren 30 werkelijk het plan voor massale vernietiging van de joden zou hebben gehad, dan zouden die gaskamers niet zo krakkemikkig hebben gefunctioneerd.
In Auschwitz is het merendeel van de joden ( 360.000 in totaal) vergast in twee omgebouwde boerderijen die buiten het kamp lagen.

Heel vaak worden de verbrandingsovens ( om gestorven mensen hygienisch te 'behandelen', zodat ziekten zich niet uitbreiden) verward met gaskamers.
Als U meer wil weten, de journalist /onderzoeker voor het blad Osteuropa heeft er een studie aan geweid: google deze termen : "fritjof meyer auschwitz " en kies de bron die U wenst.
Fritjof Meyer (1932) is: Graduate Political Scientist, Graduate Accountant, Senior Editor of Der Spiegel, Hamburg

Meer over de Wannsee Konferenz, in het Nederlands: http://www.ghwk.de/nederlands/nederlandsstart.htm

Er is een video over de schrijver Edwin Black en zijn ouders, uit 1984 http://www.youtube.com/watch?v=o3we8Sg9oOs&feature=related

---

---

Joden zijn altijd vervolgd door de christenen , omdat de christenen geloven dat Jezus is gekruisigd door toedoen van de joden en ook omdat de joden niet in Jezus geloven maar hem zien als verrader.
Je hebt de katholieke inquisitie gehad die duizenden joden heeft vermoord, de nazi`s waren protestants en de katholieke kerk heeft geholpen nazi`s te laten vluchten naar Zuid-Amerika.
In Europa werden joden altijd vervolgd en vermoord door de christenen.
De joden vluchtten altijd naar Arabische , Islamitische landen.
In Marokko en Iran wonen heel veel joden die het veel en veel beter hadden en hebben dan de Palestijnen in Israël.
De Marokkaanse koning heeft in de WOII alle joden in Marokko beschermd tegen de nazi`s.
In Marokko is geen 1 jood weggehaald door de nazi`s.
Terwijl in het christelijke Nederland de meeste joden zijn weggehaald dan waar dan ook.
(ook door de nsb).
Marokkanen hebben trouwens zelfs geholpen bij de bevrijding van Zeeland(in Zeeland ligt een Marokkaanse begraafplaats uit de WOII)
Joden , christenen en moslims leefden ook in vrede in Jerusalem onder de het bestuur van de moslims.
Pas toen de kruistochten kwamen hebben de katholieken na de verovering van Jeruzalem alle joden , moslims en orthodoxe christenen afgemaakt.
Christelijke landen hebben ook allemaal kolonies gehad.
Nederland had Suriname, Antillen, Indonesië.
Alle Arabische , islamitische landen zijn gekoloniseerd geweest door het christelijke westen.
Frankrijk en Spanje hadden Marokko , Algerije.
Engeland had Egypte.
Italië had Libië enz.
Christenen hebben ook de indianen uitgemoord en hun land afgepakt, in heel Noord en Zuid-Amerika.
Christenen hebben 500 jaar slavernij gedreven.
Al met al hebben de christenen in de hele wereld gemoord en mensen afgeslacht.
Christenen(hollanders) hebben de apartheid uitgevonden in Zuid-Arika.
Ik kan zo nog jaren doorgaan.
Als je dit vergelijkt met moslims, zijn moslims heilig.
De moslims hebben de joden altijd beschermd en ze opgenomen in hun landen als ze weer eens werden uitgemoord door de christenen in Europa.
En wat was de dank van de joden daarvoor?
Het afpakken van het land van de Palestijnen.
En over de profeet Mohammed...........
De profeet Mohammed had joodse vrienden en er is geen 1 overlevering van Mohammed waarin hij zegt dat joden gedood moeten worden of wat dan ook in die strekking.
In de koran staat ook niks over het doden van onschuldige mensen of van joden.
Enige vorm van geweld wat in de koran staat gaat over oorlogstijden.
Dus in tijden van oorlog of als je wordt aangevallen mag je jezelf verdedigen(moet zelfs) en dan moet je dus ook doden om jezelf te beschermen.
Maar er staat zelfs in de koran dat je krijgsgevangenen goed moet behandelen en te eten en te drinken moet geven.
Als je de bijbel gaat lezen vind je daar veel meer haatzaaierij en moord en doodslag.
Dit kan je ook wel zien aan wat de christenen in de geschiedenis allemaal hebben gedaan.
En dan moet je ook nog eens weten dat de joden de profeet Mohammed altijd hebben bestreden zoals de joden ook altijd de profeet Jezus hebben bestreden.
Het resultaat...
Alle kinderen , kleinkinderen , ooms, tantes en opvolgers enz van de profeet Mohammed zijn vermoord en Jezus is gekruisigd.
Dit allemaal omdat joden niet in Mohammed en niet in Jezus geloven.
Daarom zijn de joden dus ook altijd vermoord door de christenen.
De joden hebben geluk gehad dat de moslims verdraagzaam en vredelievend waren.
Anders waren de joden in Marokko , Iran en andere islamitische landen net zo vervolgd als in Europa.
In deze tijd heb je inderdaad wel moslims die een hekel hebben aan zionisten (dus niet aan joden) en aan Israël.
Omdat het land van de Palestijnen is afgepakt.
En veel joden zijn ook tegen Israël , omdat in de Torah staat dat de joden geen eigen land en eigen staat mogen hebben.
Daarom is Israël geen land van joden die in het jodendom geloven en de Torah ,maar een land van zionisten.
De zionisten hebben ook samengewerkt met de nazi`s.
Hieronder wat meer informatie daarover.

---

---

De samenwerking tussen het Zionisme en het Nationaal Socialisme

"De Joden waren in geen enkel ander land ter wereld beter afgeweest dan in Duitsland."

- Benjamin Freedman (Joodse zakenman, in een verwijzing naar de - volgens hem - ‘goede(!!)’ behandeling van de Duitse joden ten tijde van het Nationaal Socialistische Duitsland in de jaren ‘30 )

Er is naast de nodige financieringen nog iets geheel anders verzwegen in de geschiedenis van Nationaal Socialistisch Duitsland, en dat is de samenwerking met Zionistische Joden. Maar ook de ‘opname’ van Joden in het Duitse regime is opmerkelijk te noemen, omdat dit niet strookt met de officiele geschiedschrijving. Zoals bekend, waren (en zijn) de Rothschilds en Rockefellers geen Zionisten maar ondersteunden zij diezelfde ideologie zeer zeker (nog steeds) voor hun eigen belangen. Daarbij komt nog het feit, dat de Ashkenazische Joodse families zoals de Balin’s, de Rathenau’s, de Warburg’s, de Rothschild’s en de familie Bleichroder destijds gewoon in het Nationaal Socialistische Duitsland bleven wonen. Dit waren dan ook de ‘Joodse’ families onder de groot-industriëlen en de Bankiers. Naast de samenwerking met Zionisten (waar we dadelijk op terug zullen komen), kende bijvoorbeeld het Duitse leger onder Adolf Hitler een verscheidenheid aan Joden en mannen die deels van Joodse komaf waren. Volgens het boek "Hitlers Jewish Soldiers (The untold story of Nazi Racial laws and men of Jewish descent in the German military)", een erkende studie geschreven door professor B. Mark. Rigg, zaten er half-Joden in de Wehrmacht, en zelfs op hoge posities binnen het Reich. Meer dan 150.000 mannen van Joodse en deels Joodse afkomst vochten mee aan Hitlers zijde tot het bittere einde als soldaten en officieren. Deze laatst genoemden waren dan ook niet Zionistisch maar dienden gewoon het militaire apparaat in hoge en lagere rangen net als de rest. Bijna al deze mannen verkregen net als anderen binnen het Duitse leger onderscheidingen etc., en werden verder tot volbloed Duitsers verklaard (Ariërs). Zelfs Hermann Goering en Adolf Hitler zetten hier hun handtekeningen voor (Deutsch-blütigkeitserklärung). Zo’n 90.000 mannen waren ¼ Joods, 60.000 waren ½ Joods en zo’n 6000 waren volbloed Joods (Wanneer we er vanuit gaan dat met ‘Joods’ in dit geval een Semitische of Khazarische tak wordt bedoeld, zoals de Sephardim of de Ashkenazim). Velen van hen waren overigens zeker geen aanhangers van het Judaïsme of het Zionisme, en velen hadden er zelfs geen directe notie van dat ze deels van Joodse afkomst waren. Ze voelden zich gewoon Duitser. Eveneens bestond er een absolute Islamitische SS-divisie (Hanzar SS) met een geestelijk Islamitische leider genaamd Amin al-Husayni. (Himmler zou - evenals Adolf Hitler - hem hebben ontmoet, en tevens hebben gezegd dat hij ‘niets tegen de Islam had’ - En waarom ook?), en zo ook voor Nederlands-Indië een Indische NSB afdeling met alleen maar Indo’s.

Naast deze aardige feiten bestond er dus ook een directe connectie tussen NS-Duitsland en het Zionisme. Zes maanden nadat Hitler aan de ‘macht’ kwam, werd er door de Zionisten in Duitsland een gedetailleerd memorandum voorgelegd aan de nieuw gevormde (Nationaal Socialistische) overheid, dat de Duits-Joodse relaties deed herzien, en welke formele Zionistische steun aanbood in het "oplossen van het geërgerde Joodse vraagstuk." De eerste stap hiervoor, zo stelde het memorandum, moest een openhartige erkenning zijn van fundamentele Nationale verschillen. Het memorandum liet weten;

"Het Zionisme maakt zich geen illusies over de moeilijkheid van de Joodse voorwaarde, die vooral uit een abnormaal beroepspatroon bestaat, en uit de fout van een intellectuele en morele houding die niet geworteld zit in zijn eigen traditie. Het Zionisme herkende decennia terug al, dat door het resultaat van de assimilatie tendens, symptomen van ontaarding zichtbaar zouden gaan worden…."

"Het Zionisme geloofd dat de wedergeboorte van het Nationale leven van een volk, dat nu voortkomt in Duitsland door de nadruk op zijn Christelijke en Nationale karakter, ook moet geschieden in de Joodse Nationale groep. Ook voor het Joodse volk moeten Nationale origine, religie, het gemeenschappelijke lot en de betekenis van haar uniciteit van een beslissend belang zijn in het geven van de gestalte voor haar bestaan. Dit betekent dat het egoïstische individualisme van het Liberale tijdperk moet worden overwonnen en moet worden vervangen met een besef van gemeenschap en collectieve verantwoordelijkheid."

"Wij geloven dat het nu juist het nieuwe (Nationaal Socialistische) Duitsland is, dat door gewaagde vastberadenheid in het behandelen van het Joodse vraagstuk, een beslissende stap kan zetten richting het overwinnen van een probleem welke, in waarheid, door de meeste Europese volkeren zal moeten worden behandeld."

"Onze erkenning van Joodse Nationaliteit is bepalend voor een duidelijke en oprechte verhouding met het Duitse volk en haar nationale en raciale werkelijkheid. Juist, omdat wij niet wensen deze grondbeginselen te vervalsen, omdat wij eveneens tegen gemengde huwelijken zijn, en voor het handhaven van de zuiverheid van de Joodse groep en elke schending in het culturele domein verwerpen, kunnen wij - opgegroeid met de Duitse taal en de Duitse Cultuur - een aandeel geven in de werkzaamheden en waarden van de Duitse cultuur, met bewondering en innerlijke sympathie."

"Voor haar praktische doelstellingen, hoopt het Zionisme de samenwerking te winnen, van een overheid die zelfs fundamenteel vijandig staat tegenover Joden, omdat bij de behandeling van het Joodse vraagstuk niet alleen sentimentaliteiten betrokken zijn, maar een echt probleem, wiens oplossing alle mensen interesseert, en voor dit huidige moment vooral het Duitse volk."

"Het Boycotten van (Nazi) propaganda – zoals momenteel in vele opzichten tegen Duitsland wordt uitgedragen – is in essentie on-Zionistisch, omdat het Zionisme geen slag wil leveren, maar juist wil overtuigen en wil bouwen…."

"Wij zijn niet blind voor het feit dat er een Joods vraagstuk bestaat en verder zal blijven bestaan. Door de abnormale situatie van de Joden vloeien er voor hen strenge nadelen voort, maar ook nauwelijks verdraagzame voorwaarden voor andere volkeren."

De Zionistische krant, de Jüdische Rundschau, stelde precies hetzelfde;

"Het Zionisme erkend het bestaan van een Joods probleem en verlangd een ver-reikende en constructieve oplossing. Voor dit doel wenst het Zionisme de hulp van alle volkeren te verkrijgen, zowel pro - als anti-Joods, omdat, naar haar zienswijze, wij hier eerder te maken hebben met een concreet, dan met een sentimenteel probleem, de oplossing waar alle mensen in geïnteresseerd zijn."

Joachim Prinz, een jonge Berlijnse Rabbi die later zichzelf in de Verenigde Staten vestigde en hoofd werd van het American Jewish Congress, schreef in 1934 een boek met de naam ‘Wir Juden’ (Wij Joden). Hij schreef hierin dat ‘de nationaal Socialistische revolutie in Duitsland, het Jodendom voor de Joden betekende’. Hij legde verder uit; "In plaats van assimilatie, begeren wij nu een nieuw concept; erkenning van de Joodse natie en het Joodse ras."

Zo schreef de Joodse Antizionistiche auteur Israel Shahak in zijn boek "Jewish history, Jewish religion" dat "Zionistische leiders in Duitsland, Hitler’s opmars naar de macht zeer verwelkomde, omdat zij zijn geloof deelden in het primaatschap van ‘ras’, en tevens zijn vijandigheid eerden tegenover de assimilatie (gelijkheid) ten opzichte van Joden en Ariërs." En deze scheiding van Joden en niet-Joden is iets wat de Zionistische leiders maar wat graag wilden. Dit lag eigenlijk al in de grondslag van de Zionistische beweging verankerd, daar Theodore Herzl in zijn invloedrijke werk ‘De Joodse Staat’ al duidelijk stelde dat het ‘anti-semitisme geen afwijking’ betreft, maar een ‘compleet begripvolle reactie door niet-Joden, op vreemde Joodse gedragingen en houdingen’. Hij stelde verder dat "de enigste oplossing voor de Joden het herkennen van deze realiteit is, en zouden moeten leven in een gescheiden staat voor hen alleen." Hij stelde verder; "Ik geloof dat ik het antisemitisme begrijp, wat opzichzelf een enorm complex fenomeen is. Ik overweeg deze ontwikkelingen als een Jood, zonder haat of vrees." Het Joodse vraagstuk is niet sociaal of religieus, zo meende hij. "Het is een Nationaal vraagstuk. Om dit op te lossen moeten we dit bovenalles tot een internationale politieke kwestie maken." Het Zionisme zou de wereld dan ook - volgens de woorden van Herzl - de "uiteindelijke oplossing brengen van het Joodse vraagstuk."

Op basis van dezelfde soort ideologiën werkten de Zionisten en de Nationaal Socialisten samen, en het had als resultaat dat de Hitler-overheid het Zionisme en de Joodse emigratie naar Palestina van 1933 t/m 1940/1941 enorm promootte, waardoor steeds meer Joden onder de invloed van het Zionisme kwamen te staan. De circulatie van de Jüdische Rundschau groeide enorm, en vele Zionistische boeken werden gedrukt. Een interne SS krant uit (juni) 1934 spoorde de bevordering voor het Zionisme door de overheid en de Partij aan, als de beste weg die gegaan moest worden om de emigratie van Duitse Joden naar Palestina te bevorderen. Volgens de krant zou alles in het werk gesteld moeten worden om dit te bevorderen, wat volgens de krant een ‘verhoogd Joods zelfbewustzijn’ zou vereisen. Joodse scholen, Joodse sport-aangelegenheden en Joodse Culturele organisaties, kortom, alles wat maar bij zou kunnen dragen aan dit nieuwe Joodse zelfbewustzijn moest worden bevorderd - zo stelde de krant.

In 1933 werd er op het congres van de World Zionist Organisation (WZO) een resolutie afgewezen die tegen Hitler werd ingediend. Dit ging om een boycot voor Duitse goederen. Zo’n 43 stemmen gingen richting het plan om de resolutie tegen NS-Duitsland kracht bij te zetten en 240 stemden volledig tegen deze resolutie. Vervolgens ging NS-Duitsland een handelsovereenkomst aan met de Anglo-Palestijnse Bank (onder het beheer van de WZO). De WZO werd de distributeur van Duitse goederen door het middenoosten en Noord Europa. Op die manier werd het Ha’avara Abkommen in het leven geroepen, een regeling die getroffen werd tussen de Nationaal Socialisten en de WZO. Deze regeling werd getroffen nadat Sam Cohen (nadat Hitler aan de macht kwam) van het Citrusvruchten bedrijf H Note ltd het voorstel deed aan de Duitse overheid, om de opbouw van een Joodse staat economisch te bevorderen. Het voorstel werd na aarzelen door de Nationaal Socialisten geaccepteerd waarna een miljoen Reichsmarken werden over gemaakt vanuit Duitsland richting Palestina in de vorm van landbouwwerktuigen. Tevens aten de Duitsers door de regeling met Cohen sinasappelen uit Palestina die verbouwd werden door Joodse kolonisten. Deze werden ook weer voor goederen geruild waar de kolonisten in Palestina behoefte aan hadden, en deze transacties groeiden dus uit tot het welslagen van de Ha’avara Abkommen. Cohen werd opgevolgd door Chaim Arlosoroff (secretaris van de Jewish Agency, gelinieerd aan de World Zionist Organisation). De economische samenwerking moest onder zijn leiding verder uit worden gebouwd (Chaim Arlosoroff werd naderhand vermoord door leden uit de kring van zijn Zionistische politieke tegenstander Vladimir Jabotinsky). De Ha’avara Abkommen was dus een overdrachtsregeling (dat is ook wat het betekent). Duitse Joden werden op die manier de gelegenheid gegeven om zichzelf in Palestina te kunnen vestigen, en tevens konden ze blijven beschikken over het grootste gedeelte van hun vermogen. Kolonisten konden dan een vastgesteld bedrag in Duitsland overmaken naar een bank die speciaal hiervoor in het leven werd geroepen (bij deze bank waren meerdere banken betrokken waaronder de Anglo-Palestine Bank - deze bank werd naderhand onder de naam Leumi Bank de grootste bank van Israël - en de Berlijnse Warburg Bank van Max Warburg). Van dit geld werden Duitse goederen vervaardigd en gekocht die vervolgens naar Palestina werden geëxporteerd. Kwamen de kolonisten vervolgens in Palestina aan, dan kwam de opbrengst van deze producten weer terug in de handen van de kolonisten die hun geld hierin hadden geinvesteerd. Nu moet er natuurlijk wel bij worden gezegd, dat lang niet alle Joden iets zagen in een nieuw leven in Palestina. Velen voelden zichzelf gewoon Duitser, en voelden zichzelf dan ook volledig verwant met de Duitse cultuur en de Duitsers zelf (niet per direct met de Nazi’s, de Zionisten of de Communisten, maar gewoon met de Duitse burgers zelf - het is belangrijk om het begrip ‘burgers’ en het begrip ‘ideologische stromingen’ als twee aparte zaken te zien, daar de eerst genoemde onder invloed staat van de laatste). Er werden in ieder geval doormiddel van de Ha’avara Abkommen hele goede zaken gedaan, en tussen 1933 en 1939 kwam zo’n 60% van het vermogen dat in Palestina werd gepompt uit deze overdrachtsregeling, waarbij in totaal $ 40.419.000 vanuit Duitsland richting Palestina werd overgemaakt. Maar tevens maakte de Ha’avara Abkommen transakties mogelijk van IG Farben producten richting Palestina (zonder merketiketten), en het was dan ook IG Farben die de textiel industrie in Palestina zeer groot maakte.

Baron von Mildenstein (SS-veiligheidsdienst) werd zelfs hartelijk ontvangen in Palestina waar hij een bezoek aflegde samen met Kurt Tuchler (van de Zionistische statenbond) van 6 maanden inzake de promotie van het Zionisme. Dit bezoek leidde zelfs tot een twaalfdelig rapport van Josef Goebbels (de man achter de antisemitische propaganda machine) welke werd gedrukt middels een aantal artikelen in Der Angriff (Berlijn - 1934) waarbij het Zionisme enorm geprezen werd. In mei 1935 stond er op de voorpagina van de SS-krant ‘Das Schwarze Korps’ te lezen;

"Het duurt niet lang meer wanneer Palestina opnieuw zijn zonen zal kunnen ontvangen die zij voor meer dan duizend jaren verloren heeft. Onze goede wensen tesamen met [onze] erkende welwillendheid zullen hen vergezellen."

Vier maanden later verscheen er eenzelfde soort artikel in dezelfde SS-krant;

"De erkenning van het Jodendom als een raciale gemeenschap gebaseerd op bloed in plaats van religie, laat de Duitse overheid zonder voorbehoud garant staan voor een raciale afscheiding van deze gemeenschap. De overheid kan zichzelf in complete overeenstemming vinden met de grootse spirituele beweging binnen het Jodendom, het zogenaamde Zionisme, met haar erkenning voor de solidariteit van het Jodendom over de hele wereld, en haar verwerping van alle assimilatie begrippen. Op deze basis, onderneemt Duitsland maatregelen, die zeker voor de toekomst een belangrijke rol zullen gaan spelen in de behandeling van het Joodse probleem over de hele wereld."

Baron Von Mildenstein uitte tevens zijn enorme sympathie voor het Zionisme doordat hij aanwezig was op het 19de Zionistische congres te Luzern. Vervolgens werd Von Mildenstein hoofd van de afdeling ‘Joodse zaken’ van de SS, waarbij hij de verantwoording kreeg over de Zionistische contacten en de emigratie van Joden naar Palestina. Daarna volgde Adolf Eichmann hem op als hoofd en specialist van de afdeling voor Joodse zaken. Ook Adolf Eichmann (SS/SD) was in 1937 aanwezig op het twintigste Zionistische congres (!!). Het was Josef Goebbels die zelfs een medaillon bestelde met op de voorkant een Swastika en op de achterkant een Davidster, welke als gedenkteken werd uitgevaardigd door Der Angriff. Reinhard Heydrich schreef ook een artikel waarin hij de Joden in twee groepen opsplitste. De Joden die zijn sympathie hadden waren de Zionisten. In 1936 werd de geheime organisatie Hagannah officieel opgericht, welke moest gaan dienen om de Joodse emigranten in Palestina te beschermen. In het echt was het een militaire organisatie die de Joodse samenleving aldaar moest beschermen tegen de aanvallen van Arabieren, welke voor die tijd onder dezelfde naam een zogeheten ondergrondse militaire Zionisten beweging vormde in Palestina. Hagannah werd de militaire ondersteuning van de Jewish Agency (gelinieerd aan de WZO). De Jewish Agency representeerde de Joodse gemeenschap in Palestina, en bestond in 1929 al voor 50% uit leden die niet uit Palestina kwamen, en deelde zoals eerder gezegd mee in de Ha’avara Abkommen. Later ging de Hagannah op in het Israëlische leger (na 1948) nadat de door Engeland geplande staat Israël in het leven werd geroepen. Een zeer bekend Hagannah-lid was Moshe Dayan. De Hagannah zond toendertijd Feivel Polkes naar Berlijn om spionagediensten te verlenen voor de SS in ruil voor verdiensten aan de Joods Zionistische zaak in Palestina. Kort daarop werd Adolf Eichmann uitgenodigd om een bezoek te brengen aan Palestina. Op 28 februari 1937 - zo stelde Klaus Polkehn, een vooraanstaand journalist binnen de toenmalige Duits democratische Republiek - nam Feivel Polkes contact op met Herbert Hagen, de directeur van de afdeling ‘Joodse zaken’ en Adolf Eichmann. Feivel Polkes was geïnteresseerd in het ‘versnellen van de Joodse immigratie naar Palestina, om aldaar de Joodse populatie de overhand te laten nemen ten opzichte van de Arabieren in dat land.’ Het was Adolf Eichmann die op uitnodiging van Feivel Polkes samen met Herbert Hagen in october 1937 naar Haïfa afreisde, waar Eichmann en Hagen vervolgens door de Britse autoriteiten aldaar, werden uitgewezen. In plaats daarvan ontmoetten ze kort daarop Feivel Polkes in Caïro (Egypte). Verder besprak Eichmann met Feivel Polkes de emigratie van Duitse Joden naar Palestina en ook voor Duitse wapens voor de Zionistische troepen in Palestina. Adolf Eichmann trad volledig in de voetsporen van Baron von Mildenstein. Eichmann studeerde Hebreeuws, las de werken van Theodore Herzl (de beruchte Zionistische leider figuur) en was de specialist voor de SD op het gebied van het Zionisme. In 1938 had Adolf Eichmann zelfs een ontmoeting met de zeer beruchte Zionistenleider David Ben Goerion. Adolf Eichmann had zoveel sympathie voor het Zionisme dat hij eens stellig zei; "Was ik een Jood, dan zou ik een fanatiek Zionist zijn geweest." (Bron: Adolf Eichmann, Eichmann Tells His Own Damning Story, Life Magazine, 28 November 1960, p.22.) In feite was de samenwerking tussen NS-Duitsland en de Zionisten naast sympathie uit bepaalde hoge kringen, in de eerste plaats gebaseerd op de gedeelde verlangens tussen beide partijen. De Zionisten wilden alle Joden in Palestina stationeren, en de Nationaal Socialisten wilden alle Joden uit Duitsland weg hebben. Dus vielen de plannen voor een ‘Joods thuisland in Palestina’ zeer goed bij de Nationaal Socialisten in de smaak, en zeer zeker voor een samenwerking. Daarbij kunnen we er zeker van zijn, dat de Anti-joodse propaganda die destijds groots werd bedreven door de propaganda machine van Duitsland, en ondermeer door bladen zoals de Volkischer Beobachter, evenals het bikkelharde blad Der Stürmer van Julius Streicher, de Zionisten heel erg goed uitkwam. Op die manier gaf deze propaganda natuurlijk een harde prikkeling voor de Duitse Joden om simpelweg uit Duitsland weg te willen gaan. En daar zou dan geen Zionist tegen zijn geweest, daar hun plan al op tafel lag om hen richting Palestina te laten vertrekken.

Men schrijft over deze zaken veelal dat de plannen om alle Joden in Palestina te stationeren door de Nationaal Socialisten en de Zionisten op ‘illegale’ acties waren berust. Maar men mag niet vergeten dat dit alleen ‘illegaal’ was, met het oog op het Engelse mandaat voor een ‘Joods thuisland’ in Palestina. In feite spreekt men in beide gevallen van het stationeren van Joden in Palestina en het bevorderen van het Zionisme en de Joodse kolonies. Het enige grote verschil is eerder, dat Engeland een scheiding wilde (zoals men zegt) waarbij men ook in Palestina een staat wilde stationeren voor de Arabieren aldaar. Dit om de Arabieren ‘tevreden’ te stellen in hun onvrede over de ‘Joodse indringers’. De andere (Zionistische) partij wilde de kolonies volledig uitbreiden tot aan de Eufraat. In beide Zionistische gevallen werden later de Arabieren in Palestina van hun land beroofd, en ervan af gejaagd. Zo begon Rothschild het Zionisme enorm te promoten en de kolonies in Palestina financieel te ondersteunen na de dood van Theodore Herzl. Ook de Britten hebben zichzelf schuldig gemaakt aan het onderdrukken van het Arabische volksverzet. En laten we wel wezen; Onder de Rothschild controle van Palestina en het Groot Israel zijn er zeer vele slachtingen voortgekomen door de zogenaamde Zionistische ‘rechtervleugel’ op de Palestijnen, iets wat de grote (zichzelf zogenaamd achter de ‘linkse’ Zionistische vleugel scharende) geldreuzen (zoals Rothschild) in samenwerking aldaar makkelijk hadden kunnen voorkomen. Niettemin nam de samenwerking tussen de Zionistische Hagannah en het Nationaal Socialisme aardige vormen aan. In 1938 werd er een samenwerking gestart met de Mossad Aliyah Beth, een Joodse Hagannah immigratie organisatie. Er werden vervolgens door Pina Ginsburg en Moshe Auerbach kantoren opgezet in Berlijn. Er waren besprekingen tussen de Gestapo en Pina Ginsburg om Joodse immigratie voor te bereiden welke tegen het Engelse mandaat in zouden worden uitgevoerd. Eichmann ontmoette in de zomer van 1938, Bar-Gilead van de Mossad in Wenen welke om toestemming vroeg om trainingskampen op te zetten voor de Joodse immigranten in Duitsland, om hen alvast voor te bereiden op het leven in Palestina. Kort daarop verleende men in Berlijn toestemming om deze kampen te laten bouwen. Met deze opbouw van de kampen had ook Feivel Polkes veel te maken. Er zijn verschillende Joodse auteurs die het Zionisme en deze samenwerking aan de kaak stellen. Maar er is nog een persoon die de samenwerking tussen Nationaal Socialisten en Joodse Zionisten aan de kaak stelde. Dit was de Joodse anti-zionist Josef Ginsburg (beter bekend als Josef G. Burg), welke getuige was van de samenwerking. Joseph Ginsburg was een Joodse Communist welke in 1988 zelfs Ernst Zundel bijstond in het Holocaust proces waarin Ernst Zundel schuldig werd bevonden aan zaken waar hij over schreef, en zeker inzake het Holocaust verhaal, dat hij ontkende. Josef Ginsburg verscheen als verdediger van Zundel in de rechtzaal, en had het absolute uiterlijk van een oude Rabbi (inclusief zijn lange baard). Net als Zundel geloofde de Joodse Josef Ginsburg niets van het officiële holocaust verhaal, daar Josef Ginsburg de concentratiekampen zoals Auschwitz, Birkenau, Maidanek, Treblinka, Sobibor en alle andere kampen in Polen volgens eigen zeggen inspecteerde tijdens zijn dienst in het officiële Sovjet inspectie-team. Ginsburg zou verder nooit in het openbaar over deze zaken hebben gesproken en ook niet over zijn Communistische sympathiën die hij nog steeds had. Dit deed hij echter wel in vertrouwde kringen. Hij was bang dat hij - om hetgeen hij vertelde - zou worden vermoord, of dat er andere represailles tegen hem zouden worden ondernomen (net als wat bij vele andere professoren en onderzoekers gebeurde die de Holocaust middels het aanvoeren van technische rapporten ontkenden). Josef Ginsburg kon volgens eigen zeggen, tijdens de inspecties geen enkel bewijs vinden dat de Duitsers in die tijd deze kampen gebruikten als vernietigingskampen. Ook zei Josef Ginsburg dat er geen enkel bewijs bestond dat er vernietiging plaats had gevonden doormiddel van gaskamers. Of Ginsburg hierover de waarheid sprak of niet (Laat ik eerst duidelijk zijn; ik ben geen ‘revisionist’ en betrek hier alleen de naam Josef Ginsburg in het verhaal, om hetgeen hij over de Zionisten en hun samenwerking met het Derde Rijk te vertellen had - en ook hij bevestigd veel van hetgeen hier eerder werd besproken en afkomstig is van niet-revisionistische bronnen - en zeker niet om ‘revisionisme’ in de hand te werken. Ik ben alleen wel zo eerlijk om duidelijk te stellen dat Josef Ginsburg een absolute revisionist was. Dat wil echter niet zeggen dat iemand die de Holocaust ontkent er dan maar gelijk in alles ‘naast zit’ wat hij over het Zionisme heeft te vertellen, of ‘overal maar simpelweg leugens over verteld’. Wat hij over de Zionistische samenwerking met het Derde Rijk zei, is zeer zeker interessant te noemen, en daarnaast bevestigde hij ook hetgeen waar andere Joodse Antizionisten al over spraken), zijn afkeer van het Zionisme was zeer groot, waarbij hij de drijfveer van het Zionisme als een overheersende tegenstelling zag ten opzichte van de niet-jood, en bovenalles als uiterst gevaarlijk zag (en dat laatste is weldegelijk een feit). In een interview met Ginsburg dat werd afgelegd door Eric Thompson stelde Thompson dat de Staat Israël een enorm gevaar is voor het wereld Jodendom (dit is iets wat meerdere Joodse anti-Zionisten waaronder auteurs en historici ons ook proberen te vertellen). Ginsburg zei dat Thompson daar gelijk in had, en stelde tevens dat zelfs de familie Rothschild hem daar gelijk in zou geven, maar dat ook de Rothschilds zichzelf aan het uitvoeren van ‘orders’ hebben te houden (en dat is iets wat we zeker aan kunnen nemen - zoals we al hebben kunnen lezen, waren en zijn de Rothschilds geen Zionisten).

Over de Zionistische samenwerking zei Ginsburg; "Zionisten verkregen dergelijke rechtsbevoegdheid in doorgangs/opleidingskampen zoals Theresienstadt, en zij vestigden ook autonome zones in delen van het bezette Polen en Rusland, evenals hun zeggenschap over de ghetto’s van Poolse steden zoals Warshau, Lublin en Crakow." Thompson vroeg in het interview aan Josef Ginsburg; "Is het waar dat de Joden door de Duitsers in dergelijke handel zoals timmerwerken, metselwerken, machinewerken, loodgieterswerk, landbouw, veeteelt en autotechniek werden onderwezen?" Josef Ginsburg antwoordde; "Ja, dat deden zij. De Duitsers hielpen tevens mee om de Zionisten hun eigen geld, banken, postzegels, postkantoren en politie te laten beheren, en dit alles was bekend bij de Duitse autoriteiten. Het is zo anders dan dat de Hollywood versie ons verteld inzake de Duits-Joodse relaties, zoals de Zionisten ons willen laten geloven." Toen Adolf Eichmann in 1961 in Jeruzalem terecht stond zei hij dat de Nationaal Socialisten tot 1941 meewerkten aan de opleiding van Joodse immigranten. Ginsburg zei in het interview met Thompson dat de connectie tussen het Nationaal Socialisme en het Zionisme volledig toegedekt werd binnen de media om het geheim te houden. Over Eichmann en zijn ontvoering zei Josef Ginsburg het volgende; "Eichmann was één van hun zwakke punten. Daarom hebben ze hem ontvoerd vanuit Argentinië en in Israël vermoord. Ze sloten hem op in een glazen hokje in de rechtzaal, zogenaamd voor zijn eigen bescherming, maar in het echt om hem ervan te weerhouden om echte vragen te kunnen horen, en echte antwoorden te kunnen geven. Eichmann was een dwaas. Hij wist niet eens dat hij een gevaarlijk geheim bij zich droeg, want hij had niets verkeerds gedaan. Hij had zijn mond moeten houden, en zichzelf moeten verbergen toen hij hoorde over de Zionistische moord op zijn Joodse kompaan Joël Brandt in Israel." Thompson vroeg vervolgens; "Dus, onschuld kan dodelijk zijn?" Josef Ginsburg antwoordde; "Jazeker. De schuldigen weten waarom ze hun sporen moeten uitwissen, en ook hoe ze dat moeten doen." Thompson vroeg; "Maar wat was dan de rol van Eichmann in de samenwerking tussen de Duitse Nazi’s en de Zionazi’s?" Josef Ginsburg antwoordde; "Hij werkte samen met Joël Brandt (een Jood) en anderen om Joden uit Europa te smokkelen naar Palestina, tegen de wensen van de Britten in, die over het territorium (Palestina) heersten onder een mandaat." Thompson vroeg; "Zou Eichmann geweten hebben van de Ha’arev of de vervoers-overeenkomst die de Joodse immigranten vanuit Duitsland toestond om hun rijkdom mee te nemen in de vorm van Duitse goederen?" Josef Ginsburg antwoordde; "Een andere reden voor zijn (Eichmann’s) gerechtelijke moord." Thompson vroeg; "Eerder vertelde u dat de Zionisten en de Nazi’s samenwerkten op [basis van] het ontwerp van de Raciale Neurenberger wetten." Josef Ginsburg antwoordde; "Ja. Eén van de Zionistische collaborateurs was Rabbi Leo Baeck, welke nu in Londen woond. Hij hielp de Nazi’s met het definiëren wie Joods was en wie Duits was, en hij deed het voorstel om de gele zespuntige ster te adopteren als een symbool voor de Joodse Natie." Thompson vroeg; "U bedoeld dat dit symbool niet gebruikt werd om het Judaïsme aan te tonen?" Josef Ginsburg; "Oh, het was een Joods symbool, net als dat het een Babylonisch symbool was. De zespuntige ster werd door vele mensen gebruikt. Het Duitse Condor Legioen gebruikte het als een rangsonderscheiding in de Fascistische oorlog in Spanje gedurende 1936 - 1939. Uw Amerikaanse politie gebruikt de zespuntige ster ook."

In ieder geval is de Zionistische opzet voor een Joods thuisland zeer belangrijk voor de ware heersers van deze aarde. En daarom is deze opzet dan ook een zeer gevaarlijke te noemen. Deze steenrijke families lieten niet alleen het Nationaal Socialisme en het communisme middels extreme financieringen opkomen, maar haalden tevens hun voordeel hieruit voor de verdere totstandkoming van de staat Israel middels samenwerkingsverbanden met de eerste twee. In de top is het dus helemaal geen Nationaal Socialisme, Communisme of Zionisme te noemen, maar gewoon een kliek extreemrijke samenzweerders die elkaar middels samenwerking bestrijden en samen naar de totale wereldmacht en de macht over het individu blijft streven. In de absolute top zijn het enkel en alleen hun plannen. Hieronder staan nog een aantal interessante zaken die hieraan gerelateerd zijn.
IG-Farben en Prins Bernhard

De naam 'I.G. Farben' lijkt in het verleden van veel mensen in het hoge bestel een flinke rol te hebben gespeeld, en zo dus ook voor Prins Bernard. In de 30er jaren begon Prins Bernhard (welke lid was van de SS) te werken voor NW-7, het industriële spionage departement van IG-Farben. IG-Farben, de werkgever van Bernhard zocht naar een goede weg om invloed uit te kunnen oefenen in hoge regionen van de Nederlandse machthebbenden. IG-Farben wist dat de Nederlandse koninklijke familie op zoek was naar een geschikt persoon voor een huwelijk met prinses Juliana. Prins Bernhard bleek de aangewezen kandidaat te zijn voor dit huwelijk, en IG-Farben duwde hem hierbij naar voren. De Nederlandse overheid sprong werkelijk een gat in de lucht nu er een huwelijks-kanditaat voor de kroonprinses was verschenen. Het huwelijk heeft in feite weinig voorgesteld (net als zoveel huwelijken binnen de aristocratische families van 'stand') en Prins Bernhard was in feite ondermeer gewoon een IG-Farben infiltrant te noemen. Dat hij in zeer goed contact stond met IG-Farben moet onze zo 'gerespecteerde' koninklijke familie toch zeker niet ontgaan zijn, daar iedere koninklijke familie naast de komaf, ook het volledige verleden van de huwelijks-kandidaat strikt en overijverig tot op de bodem uitspit. 'Officieel' gezien werd de samenwerking met IG-Farben 'verbroken' toen hij met Juliana trouwde, maar er is genoeg bewijs dat Prins Bernhard trouw bleef aan zijn contacten met IG-Farben en ondermeer de Standard-Oil company van David Rockefeller tot ver na de 'officieel afgekondigde' oorlog met NS Duitsland. Gedurende de oorlog verbleef Prins Bernhard in Londen, waar hij samenwerkte met Britse, Duitse en Nederlandse inlichtingen-diensten. Op de achtergrond van dit spelletje waren zowel Duitse als Amerikaanse multinationals betrokken, en waren ondermeer de bedrijven IG-Farben en Standard-Oil absoluut aanwezig. In zowel Engeland als Amerika zou het Communisme gezien zijn als een 'grotere dreiging dan NS-Duitsland'. Hoe het ook zij, men wilde duidelijk de banden aanhalen door een samenwerking met NS-Duitsland en de Anglo-saksische elite. De prins schreef zelfs een brief naar de Nationaal Socialisten waarin hij het voorstel deed, om op hun voorwaarden over Nederland te mogen regeren. In dezelfde periode werd Prins Bernhard geïntroduceerd aan vertegenwoordigers van de Amerikaanse 'Intelligence Community' en het Militaire Industriële complex. Vlak na de oorlog werd het Nationaal Socialisme als 'bedreiging' voor de mensheid, vervangen voor het Communisme als 'bedreiging' voor de mensheid. De 'koude oorlog' was begonnen, maar de structuren die waren gelegd tussen de Anglosaksische elite en machtige figuren binnen NS-Duitsland waren blijven bestaan en duurden voort tijdens deze 'koude oorlog'. Zo werd het N.S. spionagenetwerk wat opgericht was door de Nationaal Socialist Reinhard Gehlen door Amerika overgenomen, en in 1947 werd het UKUSA verdrag gesloten waarbij de geheime diensten van onderandere de VS, Groot Brittannië, Nieuw Zeeland en Australië als een koningsketting aan elkaar werden geregen. Ook was er de zogeheten 'Operatie paperclip' welke zeer invloedrijke Nationaal Socialisten naar Amerika liet 'ontsnappen' (vooral veel wetenschappers, en naar men beweerd, zelfs Joseph Mengele). Prins Bernhard werd na de oorlog door een voormalig IG-Farben superieur gevraagd om als vertegenwoordiger op te treden voor de Lockheed company, waar hij naderhand steekpenningen van zou hebben aangenomen. Dit resulteerde in de bekende Lockheed-affaire.

Meer Zionistische connecties

Prins Bernhard is toch wel berucht geworden om zijn zeer bewogen verleden. Het feit dat de prins een zeer vriendschappelijke band onderhield met Tibor Rosenbaum, is er eentje die we zeker niet mogen vergeten. Tibor Rosenbaum was een Joodse bankier afkomstig uit Hongarije en een nauw verbonden partner van de Las Vegas maffiabaas Meyer Lansky. Na Tibor's functie bij de Swiss Israël Bank, richtte hij in 1958 zijn eigen bank op (BCI). Daarbij was de BCI zeer verbonden met de Israëlische bankwereld. Meyer Lansky opende bij de Banque du Credit International (BCI) in Zwitserland een rekening om diens illegale casino gelden wit te wassen. Ook de bankier Edmond de Rothschild had daar een rekening lopen. Hij werkte samen met Tibor Rosenbaum binnen de Israël Corporation ltd. Deze onderneming werd opgericht door Pinchas Sapir. Deze had indertijd een zeer hoge positie bij het ministerie van financiën in Israël. Veel eerder was Tibor Rosenbaum de directeur van een vestiging van de Jewish Agency. Deze organisatie deed haar werk in dienst voor Joodse emigranten naar Israël. Tibor Rosenbaum werkte sinds 1951 voor de Mossad. Hiermee raakte hij zeer betrokken bij financieringen voor Mossad operaties buiten Israël. Tibor Rosenbaum was een echte Zionist, en was dan ook in alles zeer betrokken bij de Israëlische zaak. Net als Tibor Rosenbaum was ook Meyer Lansky een enorm aanhanger van 'de Israëlische staat'. Zo konden ze beiden rekenen op de bescherming van de Mossad. De gelden verkregen door het criminele Lansky syndicaat werden 'witgewassen' door het investeringsbedrijf 'Investors Overseas Services' (IOS). Tibor Rosenbaum had achter de schermen de controle over IOS. Een enorm financieel schandaal kwam aan de orde, toen IOS keihard werd overgenomen door de Amerikaanse crimineel Robert Vesco. Overigens was Robert Vesco net als Tibor Rosenbaum een vertrouweling van Prins Bernhard. Prins Bernhard was overigens ook zeer goed bevriend met Edmond de Rothschild. Zoals Prins Bernhard kan worden gezien als een belangrijke schakel tussen de samenwerking van de Anglosaksische elite en de machtige figuren vanuit NS-Duitsland, kan Tibor Rosenbaum gezien worden als een belangrijke schakel in de relatie met de Mossad en het Zionisme.

BCI, Permindex en John F. Kennedy

De BCI van Tibor Rosenbaum blijkt ook de financiër geweest te zijn van het Italiaanse/Canadese/ Amerikaanse bedrijf Permindex. Permindex kwam in opspraak nadat Clay Shaw (deze werkte voor Permindex) in 1967 werd gearresteerd wegens deelname in het moordcomplot tegen Kennedy. Diegene die Clay Shaw aan een onderzoek onderwierp was de advocaat Jim Garrison. Na enig onderzoek kwam naar voren dat Clay Shaw taken had verricht voor de CIA. Enige deelname aan het moordcomplot kon vervolgens niet worden bewezen, en Clay Shaw ging vrijuit. Nadat Shaw 'onschuldig' was bevonden had Jim Garrison zichzelf pittig wat informatie laten verschaffen over Permindex zelf, en diens relaties in enige macht-structuur. Zo zou volgens Jim Garrison's onderzoek naar voren komen dat Permindex een organisatie zou zijn welke gespecialiseerd is in politieke moorden. Daarom wordt Permindex door onderzoekers gezien als een front van de CIA, gefinanciërd door de georganiseerde misdaad (zoals Lansky) en de Mossad (NB: een aanrader (!!!!) is het boek ‘JFK’ geschreven door Jim Garrison zelf, waarin hij zijn gehele onderzoek uiteenzet. ISBN: 90-245-1727-3 ). Kennedy werd een doorn in het oog van de Mossad en ook voor het Meyer Lansky maffia syndicaat. Kennedy wilde in die tijd Israël aan een wapeninspectie onderwerpen daar hij hoorde dat Israël nucleaire wapens zou ontwikkelen. David Ben Goerion (de zeer beruchte Zionistische leider die in 1938 Adolf Eichmann in Palestina ontmoette inzake de promotie van het Zionisme ) ontkende destijds fel dat Israël zo’n soort wapenprogramma had. De verkiezingscampagnes van Kennedy werden tevens door de Joodse lobby bekostigd, en Abraham Feinberg (1 van diegenen die namens Israël Kennedy bekostigde) zei tegen hem dat het plan om deze inspecties te verrichten (voor Kennedy) nog wel eens zou kunnen resulteren in een "verlies aan support inzake de presidents verkiezingen". Kennedy oefende tevens druk uit op Israël daar hij achter het plan stond om tot een directe oplossing te komen inzake de vele Palestijnse vluchtelingen die door Israël van hun land waren gejaagd. Hij eiste een rechtvaardige oplossing waarbij hij probeerde Israël aan de druk van de VN te onderwerpen om tot zo’n oplossing te kunnen komen. Dit schoot bij het Zionistische Israël en de macht die haar onderhoud in het verkeerde keelsgat. Het resulteerde in een flinke afkeer en haat jegens Kennedy binnen de hoogste elite. Maar er was nog meer. Kennedy probeerde tevens om Amerika onder de macht van de Federal Reserve uit te trekken door geld te creëren wat ondersteund werd middels de waarde van zilver. Het geld van de Federal Reserve word namelijk ondersteund door de waarde van ‘lucht’. Op die manier wilde Kennedy het geld van de VS weer onder het beheer van de Amerikaanse overheid brengen (de Federal Reserve is zoals eerder gezegd geen overheidsinstelling, maar een instelling van privébankiers, wat betekent dat een aantal privébankiers de volledige macht bezitten over de Amerikaanse overheid zoals politiek en economie). Dit was een handeling welke extreem gevaarlijk was, want het zou de macht van de hoogste (Illuminati) broederschap terug in de handen spelen van de overheid (of de directe Anglo Amerikaanse elite). Op die manier wilde Kennedy de overheidschulden afbetalen. Dit zou - zoals begrijpelijk is - één van de ergste nachtmerries worden voor de hoogste internationale bankiers elite. De Federal Reserve is ontworpen om schulden te kunnen blijven uitdragen welke eigenlijk nooit betaald kunnen worden door een overheid. Het is een visueuze cirkel van schulden die alleen maar groter word, omdat de Federal Reserve enorme bedragen blijft verlenen van geld wat er simpelweg niet is. Lucht dus. Dus is deze Federal Reserve geen overheidsinstelling (Federal) en tevens zijn er geen reserves (Reserve). Door dit geld te introduceren zou simpelweg de hoogste top van Privé-bankiers voor een enorm groot gedeelte qua macht buiten werking zijn gesteld, en zeer zeker op de lange termijn (voor Amerika). Kennedy had al vier maanden voor zijn executie een uitvoerend bevel getekend welke naar de overheid gestuurd werd, en hen de volmacht gaf om geld in te voeren wat niet door de uitlaat van de Federal Reserve stroomde. Voor elke ons zilver in de schatkist van de VS kon de overheid dus nieuw geld in circulatie brengen. Kennedy bracht op die manier zo’n 4,3 miljard dollar in omloop. Op die manier zou er naar de Federal Reserve bankbiljetten eigenlijk geen vraag meer zijn, waarbij de Internationale bankiers buiten spel zouden komen te staan. Wellicht dat Kennedy met het tekenen van dit uitvoerende bevel tevens zijn doodvonnis tekende. Vlak na zijn dood werden de bankbiljetten uit de circulatie gehaald. Wat interessant is om te weten, is dat ook Abraham Lincoln 98 jaar daarvoor zo’n zelfde actie ondernam om de schulden af te betalen van de burgeroorlog. Hij werd eveneens vermoord, en tevens werden na zijn dood de bankbiletten die hij had laten invoeren uit de circulatie gehaald. Hetzelfde geldt voor Robert Kennedy (de broer van JFK) en de zoon van JFK welke een dreiging vormden voor de hoogste (Illuminati) top, daar ze het geheim achter de totale (geld) macht wilde onthullen. Robert Kennedy werd vermoord en de zoon van Kennedy kreeg een ‘ongeluk’. Nu behoorde John F. Kennedy qua afstamming dan wel tot een zogeheten ‘Illuminati bloedlijn’, maar toch deed hij iets geheel anders. De hoogste (verborgen) elite bekostigde zijn campagne (net als bij iedere andere presidentsverkiezing) en zorgde er zeer zeker voor dat hij president kon worden. Wellicht dat men ervan uitging dat Kennedy ‘vanzelfsprekend’ de agenda van de Internationale bankiers en cohorten zou volgen, maar daar had de hoogste elite zich dan flink in vergist. Kennedy keerde zichzelf op die manier volledig tegen hen (in ieder geval tegen de macht van de Internationale bankiers - want er is in het hoge bestel constante strijd middels directe samenwerking enkel en alleen om macht. En dit doen ze geen van allen voor 'het volk'....!!). Hij wilde zelfs de CIA reorganiseren, een idee dat in de hoogste CIA kringen zeker niet goed werd ontvangen. President Kennedy verkreeg ook campagne-gelden van het Meyer lansky syndicaat (Joods Maffia kartel), en toen hij die gelden had aangenomen keerde hij zichzelf ook tegen hen. Wanneer men de zaak ‘Kennedy’ verder probeert uit te spitten, komt men zeer vreemde zaken tegen. Zeer bizar is dan wel, dat na zijn dood op onverklaarbare wijze zijn hersenen werden verwijderd (!!!!!!).

---

---

Poeh poeh Edje... En wat wilt u nu eigenlijk duidelijk maken?
Dat de groot-Mufti eigenlijk een nazi-zionist was?

---

---

Volgens Edje was Hitler ook Joods natuurlijk.

Voor meer serieuze informatie over de samenwerking tussen moefti en de nazis:

http://www.likud.nl/nazi.html

---

---

Om te kunnen reageren moet u zich eerst hier registeren.
Reacties die niet voldoen aan de huisregels worden verwijderd.

Uw reactie

Wachtwoord   

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt