Hij had zichzelf nog maar net ingekocht als president-commissaris van NRC Media (en daarmee van NRC Handelsblad en van de krant waarin u zojuist bent begonnen aan dit stukje) of Derk Sauer verzekerde in zijn nieuwjaarstoespraak dat hij niet van plan was bij hoofdredacteur Birgit Donker de deur plat te lopen. In heel journalistieklievend Nederland hoorde je de zucht van verlichting. God zij geloofd en geprezen, de krant was niet het bezit geworden van een ordinaire Hollandse Rupert Murdoch.

Hoewel.

Kort daarna liet Derk zich interviewen door Vrij Nederland.

‘Commissarissen’, relativeerde hij de blijde boodschap van een week tevoren, ‘moeten hun functie natuurlijk ook niet zien als een simpel erebaantje’. Wanneer hij vond dat iets moest veranderen, zou hij z’n licht niet onder de korenmaat houden. ‘Er is een ander soort krant nodig en een ander soort journalistiek’, verklaarde hij zich nader. En de nadruk moest wat hem betreft komen te liggen op ‘duiding, analyse en achtergrond’.

‘Heb ik weleens ergens gelézen’, zei Sjef van Oekel altijd als zijn mening werd gevraagd naar iets waar hij niets vanaf wist.

De president-commissaris liet zich in het gesprek nog iets anders ontvallen over de media die hij nu misschien in z’n macht had. ‘Ik heb niet de ambitie om de dagelijkse leiding over te nemen’, zei hij, ‘maar het lijkt me niet onnuttig dat daar iemand zit die verstand van het vak heeft’.

Daar zat begin januari van dit jaar iemand. Ze heette Birgit Donker.

Zou het dan toch waar zijn wat me gisteren werd verteld door een man wiens naam ik niet zal noemen, maar die in de journalistiek zoals dat heet ‘zeer goed is ingevoerd’, en die onthulde (wat ik niet wist) dat hij al lang een ‘intimus’ van Sauer was? Derk had hem toen de koop rond was onmiddellijk gebeld, en wist toen al één ding zeker: ‘Die Donker moet eruit’.

Nou kan dat grootspraak zijn geweest van de verteller. Je hebt tegenwoordig al mensen die opscheppen dat ze intimi zijn van Jort Kelder, of van Prem Radhakishun, van Felix Rottenberg of van Beau van Erven Dorens, van Jan Mulder, of van nog een ander lid van het intellectuele middenkader dat ons elke avond om half acht laat meedraaien met de wereld. Met iemand als Derk Sauer op goede voet verkeren, verschaft een mens natuurlijk des te meer status naarmate Derk meer uitgeverijen, kranten en blote dames in eigendom heeft, en naarmate hij meer ondergeschikten tot ontslag kan dwingen. Roddels stuiten me tegen de borst, hoor. Maar ik vertel ze graag verder. Dat dient de transparantie.

lees verder

Bron: link