Een politiemissie in Afghanistan? „Daar valt over te praten”, zei PvdA-leider Job Cohen in het KRO-programma Oog in Oog. Zijn antwoord is zo nietszeggend dat zelfs draaien niet meer tot de mogelijkheden behoort. Als de PvdA straks instemt met de nieuwe missie, heeft de partij woord gehouden – en als ze afzwaait ook. Mag ik zo vrij zijn het paragraafje ‘Afghanistan’ uit het partijprogramma te citeren? „We keurden de nieuwe missie in 2007 goed onder de uitdrukkelijke voorwaarde dat het ook echt in 2010 afgelopen zou zijn. Die belofte heeft het kabinet gedaan en wij hechten zeer aan een betrouwbare overheid, zeker bij de uitzending van militairen.”

Hechten, staat er. Maar er valt natuurlijk altijd over te praten.

Afghanistan is een ordinair woordspelletje geworden. De toezegging dat Nederland dit jaar uit het land vertrokken zou zijn, werd op het graf van Balkenende IV gegraveerd, maar bleek toch met potlood geschreven. Het is maar wat je onder ‘missie’ verstaat. En onder ‘Afghanistan’. Uruzgan is Kandahar niet en agenten zijn geen militairen, toch? Dat iedere blauwpet beschermt moet worden door vier soldaten, is bijzaak – „zolang de nadruk maar op de politietrainers ligt”, aldus Cohen. Zo klein is het verschil tussen ‘oorlog’ en ‘wederopbouw’ dus geworden: ’t is maar waar je de klemtoon legt.

Zouden ze in Den Haag weten dat er al eerder een ‘trainingsmissie’ is geweest? Tussen de jaren 60 en 90 werd het Afghaanse leger en politieapparaat getraind en bewapend door de Sovjet-Unie.

lees verder

Bron: NRC Next