Ik overwoog gisteren om een herdenking van Pim Fortuyn te bezoeken, maar waar? Op de begraafplaats in Driehuis, waar hij niet meer was?

Voor dat huis in Rotterdam, dat inmiddels is verkocht? Op die parkeerplaats in Hilversum, waar net als voorheen gewoon geparkeerd wordt? Vermoedelijk had ik een weemoedig stemmend verslag kunnen schrijven over de wegebbende belangstelling en dat nu, acht jaar na de moord, de vergetelheid aan hem begint te knagen.

Ik bleef dus thuis en riep in gedachten nog eens dat ogenblik op waarop ik ineens heel anders naar Fortuyn begon te kijken, het ogenblik waarop mijn scepsis omsloeg in verwondering en waardering. Dat omslagmoment was er niet alleen voor mij, maar ook voor iemand als Felix Rottenberg, die het nog eens selecteerde voor zijn Zomergasten-uitzending. Want het omslagmoment was een televisiemoment.

‘De Firma Interview’ heette het programma, dat werd gemaakt door de VPRO. Doel was om verschillende interviewtechnieken te demonstreren, door per aflevering een gast beurtelings door drie interviewers te laten ondervragen - iedere interviewer kreeg tien minuten. In 2001 was een aflevering gewijd aan Pim Fortuyn – je kunt hem op YouTube terugvinden. Fortuyn werd achtereenvolgens geïnterviewd door Ton Elias, Emma Brunt en een psychotherapeut en managementcoach die Bert Jan van der Mieden heette. De eerste twee kenden we uit het mediawereldje, de derde was onbekend, maar juist zijn tien minuten met Fortuyn brachten dat bijzondere moment. Met Elias sprak Fortuyn over de noodzakelijke aanpak van de collectieve sector, met Brunt over de incestueuze coterietjes van de columnisten, en met Van der Mieden over God en Arie.

Van der Mieden wilde doordringen tot in de ziel van Fortuyn. Hij vroeg hem zijn ogen te sluiten (,,Moet ik echt mijn ogen sluiten,’’ vroeg Fortuyn nog met enig ongeloof) en


lees verder

Bron: Trouw