Gluren is verboden. Stiekem in andermans leven kijken zonder toestemming hoort niet, maar je hebt mensen die er geen genoeg van krijgen. Een deel van het plezier zal er ongetwijfeld in zitten dat degene die begluurd wordt zich onbespied waant. En wie weet dingen doet die niet voor de buitenwereld zijn bestemd.
Dat laatste moet wel een sterke emotie zijn want stel, in een film zet de hoofdpersoon zijn verrekijker op statief in de kamer om eens even goed naar binnen te kijken bij de vrouw aan de overkant, dan gaat iedere toeschouwer rechtop zitten. Nu gaat het beginnen.
De vleesgeworden gluurder is de paparazzo. Hij probeert bekende mensen voor zijn telekanon te krijgen, liefst in weinig flatteuze omstandigheden, en als hij raak schiet, verdient hij veel geld. 
Vandaag vraagt The Daily Telegraph aandacht voor een expositie in de Londense Tate Modern onder de titel: 'Voyeurism, Surveillance and the Camera.' Het gaat over de manier waarop de camera binnendringt in andermans levens. Fotografie is bij uitstek de kunstvorm die voyeuristisch is en het is opvallend, zo schrijft de krant, dat zelfs oude foto's nog steeds een gevoel van gene kunnen geven, omdat de kijker denkt: hier hoor ik niet thuis.
Er komen op de expositie de nodige beroemde fotografen langs die speelden met het idee een voyeur te zijn (Helmut Newton) of die het domweg waren (Weegee).
Ook wordt niet voorbij gegaan aan de meest moderne vorm van voyeurisme die alle vorige vormen overtreft in haar onbeschaamdheid: de veiligheidscamera die ons de hele dag bespiedt en onze handel en wandel vastlegt. 

Bron: The Daily Telegraph

Meer berichten:

'Volkskrant wil Joop.nl verbieden'

Apple in cijfers (Infographic)

Komt 'Teflon Bram' overal mee weg?

Meer spreektaal in het journaal

8 levenslessen van bekende artiesten, ondernemers, musici en schrijvers

Top-5 van meest misleidende reclame