Nog twee dagen, dan zijn we d’r af. Ik heb nog één vraag. Hebben al die pogingen om aandacht nou wel of niet geholpen – de debatten, de interviews, de straat waar ze deur aan deur aanbelden (0,0035 % van de bevolking bereikt), de uitnodiging voor NOVA (vroeger een eer, nu kun je beter drie keer nadenken), de blind date van Netwerk, met Albert Verlinde in RTL Boulevard, het hoereren bij Paul de Leeuw, de humorloze tweets, of een duurbetaalde Ster-spot?

Ik weet het eigenlijk niet.


Er zijn een paar voorbeelden geweest die wezen op onmiddellijke invloed, ten goede of ten kwade. Emile Roemer won in de peilingen misschien een paar zetels omdat hij als lijsttrekker van de SP (een partij die tot voor kort haar partijblaadje censureerde, en waar je last krijgt als je niet een flink deel van je salaris in de partijkas stort) tot ieders verbazing met iets leuks uit de hoek kwam. En Job Cohen struikelde over een vitale begrotingspost, en werd door de koningin zelf bijna uit de race genomen.

Maar verder?

SGP, twee zetels. Partij voor de Dieren, twee. ChristenUnie, zeven, soms acht. Trots op Nederland, nul. Overige, nul. Is er een vrolijker, netter geklede, consistenter campaigner geweest dan Balkenende? Die had dus aan 41 zetels gekleefd moeten blijven. En een aanwijsbaarder cijfersjoemelaar dan Rutte die het electoraat hoofdschuddend omver probeerde te kwekken en te kwaken? Toch van 12 of 16 naar 38 gekropen – en ik verheug me nu al op de doodschrik van liberale minimumlijders die straks merken dat ze 500 euro per week minder te besteden krijgen. Maar steeg de VVD dankzij televisie? En gaat het CDA verloren omdat Balkenende alles verkeerd deed?

lees verder

Bron: NRC Next