De jongste verkiezingsstrijd betekende een dieptepunt voor het vrije woord, betoogt journalist Tony van der Meulen. Hij noemt het een ‘godgeklaagde schande’, dat respectabele media er bij Wilders niet inkomen. Maar dat een groot deel van de Nederlandse journalistiek dit zwijgend aanziet is nog weer erger.
De verslaggever van de NOS mocht op de uitslagenavond nog wel bij de PVV binnen, hij mocht er met niemand praten, alleen met de leider zelf. De NRC kwam zelfs de deur niet in. De volgende dag meldde de krant dat zowel de verslaggever als de fotograaf door Wilders waren buitengesloten.
De Volkskrant was er natuurlijk wel, als journalistieke eregast. De jarenlange idolate bewondering van een aantal Volkskrant-verslaggevers voor Wilders betaalt zich nu vorstelijk uit. Chef parlement Martin Sommer meldde in zijn parmantige column op de zaterdag na de verkiezingen hoe hij de uitslagenavond had doorgebracht met PVV-Kamerlid Bosma. Geen woord van Sommer over het feit dat zijn collega’s van de NOS en de NRC door zijn nieuwe vrienden worden belemmerd bij het doen van hun journalistieke werk.
Maar ook breder in ons vak hoor ik hier zelden iets over. De partij van de grote monden, die steeds maar roepen dat je in dit land niet mag zeggen wat je wilt, keert zich steeds onbeschaamder tegen het vrije woord dat hen niet bevalt.
Ik vrees dat de Martin Sommers in ons midden over de NOS en de NRC denken: dat heb je ervan al je kritisch over Wilders doet, lekker puh, eigen schuld dikke bult.
Terwijl het natuurlijk een godgeklaagde schande is dat respectabele media er bij Wilders niet inkomen. Maar dat een groot deel van de Nederlandse journalistiek dit zwijgend aanziet is nog weer erger.
Dat ik hiertegen met kracht protesteer, zal inmiddels wel ‘links’ worden genoemd. In deze opportunistische dagen verwordt solidariteit ongetwijfeld ook tot een links begrip.
Voor historici is het achteraf vaak een heel gezoek en gepuzzel om precies te dateren wanneer de haat tegen het vrije woord respectabel is geworden omdat vertegenwoordigers van het vrije woord zelf het uitsluiten van collega’s over hun kant lieten gaan.
Laten we daarom de fatale datum nu meteen even vastleggen: 9 juni 2010.
Tony van der Meulen, journalist.
Bron: Villamedia
Rutte blijft volhouden dat het mooi weer is zelfs wanneer het plenst Afgelopen donderdag keek ik naar het verantwoordingsdebat in de Tweede Kamer. Ik ben er nog niet van hersteld. [...] | ||
Geen nieuws Ver van huis. San Francisco. De lobby van een hip hotel. Ik zoek nieuws op mijn iPad en vind het niet. Robben na [...] | ||
Subsidie voor Joop.nl is belachelijk Onlangs bepleiten Philippe Remarque (hoofdredacteur van deze krant), Frank Volmer van TMG (De Telegraaf) en Sander [...] | ||
Je weet dat iedereen die zegt dat Europa zich níet voorbereidt op de grexit, liegt Demissionair minister van Financiën De Jager zei gisteren in het debat over het ESM dat de PVV met alle [...] | ||
Facebook, het moderne poesiealbum De aandelen Facebook zijn kort na de beursgang achteruit gekacheld van 38 naar 34 dollar. Beleggers zijn dus alweer [...] | ||
Laat Hare Majesteit dan een mooi gebaar maken in deze zware tijden Het begrotingsakkoord, dat mensen hard treft, is de inzet bij de volgende verkiezingen. De neopopulisten zullen geen [...] | ||





|