Het regende litanieën de afgelopen dagen over ’het land van Wilders’ waarin wij terecht dreigen te komen. Nogal wat burgers zijn overstuur geraakt nu blijkt dat nogal wat medeburgers radicaal andere opvattingen koesteren dan zijzelf.

Inderdaad. Het zou véél fijner zijn als Nederland uitsluitend bevolkt werd door verstandige, beschaafde, welopgevoede lieden die er uitsluitend verstandige, beschaafde, welopgevoede meningen op na houden: over de allochtone medemens, over Europa, over de hypotheekrenteaftrek.

Zulke landen, waar alle neuzen dezelfde kant op wijzen, bestaan. Die noemen we geloof ik dictaturen. In een vrije, open democratie als de onze is die eensgezindheid, hoe betreurenswaardig wellicht ook, uitgesloten.

Bovendien is al zeker zo’n twintig jaar duidelijk dat er in Nederland een flink contingent burgers rondloopt dat zich niet laat persen in de jas die anderen voor hen hebben ontworpen. Zij koesteren diep wantrouwen tegen ’de politieke elite’ die zo goed weet hoe zij moeten denken en hoe zij zich moeten gedragen.

Deze chagrijnige burgers vormen naar schatting twintig procent van de bevolking. Zij voelen zich niet gezien en erkend. En hoe minder zij zich gezien en erkend voelen, des te rancuneuzer zij doen. Nukkig zijn ze ook. De regels die ze voor de buurman wensen, proberen ze zelf te ontlopen. Maar zij wonen wel in dit land. En ze hebben stemrecht. 

Lees verder in Trouw