NRC interviewt een van Spanjes belangrijkste economen. Hij ziet de toekomst somber in. Het ingekorte begin van het interview:

Spanje is één stap verwijderd van de afgrond, maar het is nog niet te laat om een val te voorkomen. Het is deze boodschap die de Spaanse econoom Luis Garicano tegenwoordig uitdraagt wanneer hij zijn thuisland bezoekt.
Garicano, verbonden aan de London School of Economics, geldt als een van Spanjes invloedrijkste economen. Sinds zijn land door het uitbreken van de eurocrisis onder grote druk van marktpartijen is komen te staan, waarschuwt hij dat forse ingrepen nodig zijn om een ‘Grieks scenario’ te vermijden. Door het aanhoudende wantrouwen jegens Spanje zijn de Spaanse overheid én de financiële sector zo goed als afgesloten van de internationale kapitaalmarkt. De overheid weet zich nog steeds te financieren, maar tegen een prijs die bij elke nieuwe obligatie-uitgifte hoger ligt dan bij de vorige. Het zijn bovendien vooral Spaanse banken die deze obligaties opkopen om ze vervolgens snel in te leveren bij de Europese Centrale Bank (ECB) als onderpand voor leningen.
Dit driehoeksmechanisme werkt vooralsnog toch goed? Waarom niet doorgaan totdat alle hervormingen en bezuinigingen de onrust over het land doen wegebben?
„Ik denk dat er twee redenen zijn waarom dat niet kan. De eerste is dat de ECB helemaal niet tevreden is met deze situatie. Ze zien zichzelf wel als stoplap, maar niet als hoofdfinancier van de economie. Daarnaast is de financieringsbehoefte van Spanje op de zeer korte termijn erg groot. De nettoschuld groeit dit jaar met 100 miljard. Geld dat extra geleend moet worden, maar waarvan pas 15 miljard is gevonden. Dit wordt steeds vooruitgeschoven, omdat ze niet weten hoe ze het moeten ophalen. En het komt bovenop de 100 miljard aan aflopende leningen die hergefinancierd moeten worden. En dan zijn er nog alle particuliere schulden die dit jaar aflopen. Spaanse burgers en instellingen zijn het buitenland 1.500 miljard euro schuldig, anderhalf keer ons bbp. Banken bezitten hiervan de helft en ongeveer de helft is kortlopende schuld. „De bedragen zijn dus enorm. En ik denk niet dat het programma van de ECB hier groot genoeg voor zal blijken te zijn.

Lees verder in NRC van dinsdag 29 juni

Meer berichten:

Adios Castro: Steeds meer bedrijven houden het voor gezien in Cuba

Meer oplaadpalen dan elektrische auto's

Wat gebeurt er na de Griekse verkiezingen: een simpel overzicht

Spanje aan de rand van de afgrond

Beleggers klagen banken, Facebook en Mark Zuckerberg aan

Nieuw schandaal rond Facebook beursgang