Het behoorde vóór 9 juni vooral bij PVV en TON tot de favoriete 'oplossingen' voor Rijkman Groeninks gat van dertig miljard, maar ook serieuze partijen hebben er een handje van: roepen dat de burger zo min mogelijk van de bezuinigingen mag merken door nu eindelijk eens de bureaucratie te lijf te gaan.
Vooral Wilders is in zulk luchtbellen blazen een meester: bij hem zouden de 'mensen in het land' in de portemonnee niets van de crisis merken, want hij ging op ambtenaren besparen. Ambtenaren zijn namelijk geen mensen.
Het hoort tot het soort gratuite beweringen dat tijdens verkiezingscampagnes steeds opnieuw wordt gedaan om moeilijke keuzes te ontlopen. Het is geen toeval dat de PVV daarbij vooropliep, omdat ze van geen van de drie reële grote bezuinigingsposten iets wil weten: de zorg, de villasubsidie en de AOW. Om aan dertigmiljard te komen zal men twee van de drie moeten kiezen - Wilders koos er geen.
Minder ambtenaren: dat roept allereerst de vraag op, waarom er altijd juist steeds méér bijgekomen zijn. Dat ligt in belangrijke mate aan de politiek zelf - inclusief de PVV. Steeds als er iets mis gaat, klinkt vanuit de samenleving via de media en het parlement: waar was de minister? Had hij dit of dat niet kunnen en moeten voorkomen?
Ja, dat had in beginsel misschien gekund: door strengere regels en meer controle. Alleen: daar zijn dus ambtenaren voor nodig. Die controle gebeurt niet door Onze Lieve Heer of Sinterklaas, althans niet met voor ons zichtbaar resultaat. Alleen als samenleving en politiek het minder erg zouden vinden als er wat vaker wat fout loopt, kunnen wij met minder ambtenaren volstaan.
Lees verder in de Volkskrant
Vooral Wilders is in zulk luchtbellen blazen een meester: bij hem zouden de 'mensen in het land' in de portemonnee niets van de crisis merken, want hij ging op ambtenaren besparen. Ambtenaren zijn namelijk geen mensen.
Het hoort tot het soort gratuite beweringen dat tijdens verkiezingscampagnes steeds opnieuw wordt gedaan om moeilijke keuzes te ontlopen. Het is geen toeval dat de PVV daarbij vooropliep, omdat ze van geen van de drie reële grote bezuinigingsposten iets wil weten: de zorg, de villasubsidie en de AOW. Om aan dertigmiljard te komen zal men twee van de drie moeten kiezen - Wilders koos er geen.
Minder ambtenaren: dat roept allereerst de vraag op, waarom er altijd juist steeds méér bijgekomen zijn. Dat ligt in belangrijke mate aan de politiek zelf - inclusief de PVV. Steeds als er iets mis gaat, klinkt vanuit de samenleving via de media en het parlement: waar was de minister? Had hij dit of dat niet kunnen en moeten voorkomen?
Ja, dat had in beginsel misschien gekund: door strengere regels en meer controle. Alleen: daar zijn dus ambtenaren voor nodig. Die controle gebeurt niet door Onze Lieve Heer of Sinterklaas, althans niet met voor ons zichtbaar resultaat. Alleen als samenleving en politiek het minder erg zouden vinden als er wat vaker wat fout loopt, kunnen wij met minder ambtenaren volstaan.
Lees verder in de Volkskrant
